Mímisbrunnur og auga Óðins
Hvers vegna lét Óðinn annað augað af hendi?
Í Gylfaginningu er Mímisbrunnur undir þeirri rót hins mikla trés sem teygir sig í átt til jötnanna. Í brunninum er viska fólgin. Mímir, sem á brunninn, drekkur vatnið úr horni. Þess vegna býr hann yfir mikilli visku.
Óðinn kom líka að brunninum og bað um að fá einn sopa af vatninu. En hann fékk ekki að drekka án þess að láta eitthvað af hendi. Því skildi hann annað auga sitt eftir að veði. Það var verðið sem hann þurfti að greiða fyrir sopa úr brunninum.
Í Völuspá kemur Óðinn til völvu sem situr ein. Hann horfir í augu hennar. Völvan veit að auga hans er falið í Mímisbrunni. Hún segir að Mímir drekki mjöð á hverjum morgni af auganu sem Óðinn lét að veði.
Í kvæðinu segir líka að horn Heimdallar sé falið undir hinu háa, helga tré. Óðinn gaf völvunni hringa og hálsmen. Hún mælti af visku og sá vítt og breitt um alla heima.
Heimildir þessarar sögu (2)Mímisbrunnur og auga Óðins
Sagan af auganu er bæði í Völuspá og Gylfaginningu. Í Völuspá kemur hún á eftir frásögninni af jötninum sem reisti borgarmúrinn. Hér fylgja sögurnar um leit Óðins að visku hver annarri, en sagan af jötninum kemur á eftir sögunni af því hvernig Mjölnir varð til.
Allt veit ek, Óðinn,
hvar þú auga falt,
Óðinn, ég veit allt um það hvar þú faldir auga þitt.
„Völuspá“ 28. erindi
„Völuspá“Völuspá
„Gylfaginning“Gylfaginning


Um myndina
John Angell James Brindley „Odin at the Brook Mimir“ 1893 Fallið úr höfundarétti Skoða upprunalegu myndina
Myndin var endurgerð í Super Nintendo-stíl eftir eldri mynd. Smelltu á hnappinn til að sjá eldri myndina.