Kvernin, er gerði sæinn saltan

Hversu gerði kvernin sæinn saltan?

Í „Skáldskaparmálum“ kaupir Fróði Danakonungr Fenju ok Menju. Þær eru miklar ok sterkar, ok lætr hann þær vinna. Kvernin Grotti malar þat, er sá nefnir, er melr. Fyrst mala þær konungi gull, frið ok sælu. En þeim er nær enginn tími gefinn til svefns.

Þær mega eigi hvílast lengr en meðan gaukr þegir eða meðan þær kveða eitt ljóð. At lokum mala þær her á hendr konungi. Þá nótt kemr Mýsingr sækonungr ok veitir atlögu. Fróði er drepinn. Friðaröldinni lýkr, ok inn nýi konungr hefir á brott með sér bæði kvernina ok konurnar.

Mýsingr býðr þeim at mala salt. Um miðja nótt spyrja þær, hvárt honum sé nú saltit œrit, en hann býðr þeim at mala lengr. Litlu síðar sökkr skipit. Særinn fellr í auga kvernarinnar, ok þar verðr svelgr eftir. Í „Skáldskaparmálum“ segir, at þá hafi særinn orðit saltr.

En í „Grottasöng“ snúa þær kverninni af öllu afli. Þar er sagt frá því, at tréhandfangit skelfr ok inn þungi steinn brestr í tvá hluti.

Les skýringarLúk aptr skýringum