Harmr Oddrúnar
Heyrði unnusta Gunnars hörpuhljóðit?
Í „Oddrúnargráti“ hjálpar Oddrún Borgnýju, er hon þjáist í barnburði. Hon kveðr máttuga galdra, ok fœðast sveinn ok mær. Síðan tekr Oddrún at segja frá harmi sínum.
Oddrún unni Gunnari. Hann bauð miklar gjafir til þess at fá hennar, en Atli, bróðir hennar, vildi eigi þiggja þær. Þó máttu þau eigi láta af ástum sínum.
Atli sendir verði í skóginn. Þau bjóða þeim gullhringa, at þeir þegi, en verðirnir segja Atla frá. Síðar er Gunnari kastat í ormagarð. Hann slær hörpu ok væntir liðsinnis Oddrúnar.
Oddrún var annars staðar, en heyrði hörpuhljóðit. Hon fór með þernum sínum á skipi yfir sundit. En móðir Atla skreið þangat ok beit Gunnar í hjartat. Oddrún mátti eigi bjarga honum. Hon hafði misst þann mann, er hon unni jafnmikit ok sjálfri sér, ok harmar, at hon skuli enn mega lifa.
Heimildir þessarar sǫgu (1)Harmr Oddrúnar
En ek Gunnari
gatk at unna,
Þá tók ek at unna Gunnari.
„Oddrúnargrátr“ 20. vísa
„Oddrúnargrátr“Oddrúnargrátr


Um myndina
Jenny Nyström „Gunnar Gjukeson“ 1893 Eigi lengr háð hǫfundarrétti Skoða upprunalega mynd
Myndin var teiknuð af nýju í hætti Super Famicom eptir eldri mynd. Með hnappinum má ok skoða eldri myndina.