Sýkn með sjóðandi vatni

Hversu sýndi Guðrún sakleysi sitt með sjóðandi vatni?

Í „Guðrúnarkviðu 3“ ber þernan Herkja sök á Guðrúnu. Hon segir hana hafa legið í sömu sæng ok Þjóðrekr konungr. Er Atli heyrir þat, reiðist hann.

Guðrún sverr við inn hvíta helga stein, at hon hafi ekkert saknæmt gert. Hon segir þau konung hafa rœtt saman um harma sína. Þá biðr hon menn kalla Saxa konung, er kann at vígja vellanda ketil. Fjölmenni safnast í höllina.

Guðrún sekkir hendi til botns í ketlinum ok tekr upp bjarta steina. Hönd hennar er hvergi brunnin. Hon segir mönnum, at it helga vatn hafi sýnt hana sýkna saka. Atli gleðst, er hann sér hönd hennar.

Nú er Herkju boðit at reyna inn sama ketil. Hönd hennar brennr, er hon stingr henni í it sjóðandi vatn. Síðan er Herkju kastat í saurugt fen. Kvæðit endar á því, at þannig sé hefnt þess böls, er Guðrún hafði þolat.

Les skýringarLúk aptr skýringum