Harpa í ormagarði

Hví leikr Gunnarr hörpu með tánum?

Í „Atlakviðu“ er Gunnarr tekinn höndum ok lagðr í fjötra. Óvinir hans spyrja, hvárt hann vili kaupa líf sitt með gulli. Gunnarr biðr þá fyrst leggja hjarta Högna í hönd sér. Högni hló, þótt hjartat væri skorit ór honum lifanda.

Er Högni er dauðr, segir Gunnarr, at nú viti hann einn, hvar féit sé fólgit. Gullit skal liggja í Rín, en eigi komast í hendr óvinanna. Gunnari er kastat í ormagarð, ok þar slær hann hörpu með höndum, fullr reiði.

Í „Atlamálum inum grœnlenzku“ slær Gunnarr hörpu með tánum. Konur gráta, er þær heyra hljóðit, ok karlar harma.

Í „Skáldskaparmálum“ eru hendr Gunnars bundnar. Hörpu er laumað til hans, ok er hann slær hana með tánum, sofna ormarnir. Þó er einn ormr vakandi ok bítr hann í brjóst. Ormrinn stingr höfðinu inn í líkama hans ok hangir í lifrinni, þar til Gunnarr deyr.

Les skýringarLúk aptr skýringum