Hringrinn, er varaði við hættu

Við hverju varaði úlfshárit á hringinum?

Í „Atlakviðu“ sendir Atli mann at bjóða Gunnari til hallar sinnar. Sendimaðrinn kvað honum mundu gefnir hjálmar gulli búnir, hestar ok fleiri gjafir.

Högni leit á hringinn, er kominn var frá Guðrúnu. Úlfshár var bundit við hann. Hann taldi þat vera merki til varnaðar við hættu á ferðinni. Þó riðu þeir brœðr af stað.

Í „Atlamálum inum grœnlenzku“ rístr Guðrún rúnar ok sendir orð. En sendimaðrinn breytti stöfunum. Kona Högna reyndi at ráða rúnarnar. Hon sagði bónda sínum, at þær virtust merkja, at brœðrnir yrði drepnir, ef þeir fœri.

Konur þeira dreymdi ok illa. Kona Högna sagði frá draumi, þar sem sængrklæði brunnu. Konu Gunnars dreymdi, at dauðar konur kœmi at vitja bónda hennar. Gunnarr svaraði, at ferðin væri þegar ráðin. Þeir brœðr fóru af stað ok hlýddu eigi viðvörunum kvenna sinna.

Les skýringarLúk aptr skýringum