Óminnisdrykkr ok nýtt hjónaband

Fékk óminnisdrykkrinn Guðrúnu til at játa hjónabandi?

Í „Guðrúnarkviðu inni annarri“ dvelsk Guðrún í Danmörku eftir missi bónda síns. Grímhildr, móðir hennar, gaf henni kaldan ok beiskan drykk. Í honum var blandat mold með fjölkynngi, köldum sjó ok svínsblóði.

Er Guðrún hafði drukkit, gleymdi hon því, at bóndi hennar hafði verit veginn. Móðir hennar sagði, at hon mundi eignask fé, ef hon yrði kona Atla. Hon hét henni ok gulli ok hringum, er faðir hennar hafði látit eftir sik.

Atli var bróðir Brynhildar. Guðrún svaraði, at hon mundi eigi verða kona hans. Þó sótti móðir hennar fast á um hjónabandit. At lokum varð Guðrún at ganga at eiga mann nauðug fyrir sakir frænda sinna.

Í „Drápi Niflunga“ krefsk Atli þess, at ætt Guðrúnar svari fyrir dauða Brynhildar. Til sátta var heitit, at Guðrún skyldi verða kona Atla. Henni var gefinn óminnisdrykkr, áðr en hon játaði hjónabandinu.

Les skýringarLúk aptr skýringum