Móðir kveðr galdra í gröf
Hvernig hjálpar dauð móðir syni sínum á ferð?
Svipdagr kemr at gröf Gróu, móður sinnar, er dáin er. Meðan hon lifði, hafði hon sagt honum at koma til grafar sinnar, ef hann þyrfti hjálp. Svipdagr vekr móður sína. Hon spyrr, hvat honum hafi at höndum borit.
Stjúpmóðir hans hafði boðit honum at leita meyjar á stað, er hann kunni eigi leið til. Svipdagr óttast, at hann muni deyja á ferðinni. Hann biðr móður sína kveða sér galdra til varnar, því at hann er enn ungr.
Gróa kveðr 9 galdra, er skulu hjálpa honum á ferðinni. Sé hann bundinn, skulu læsingar lúkast upp ok fjötrar falla af honum. Á sæ skulu þeir verja skip hans fyrir vindi ok bylgjum. Er hann ræðir við jötun, skulu þeir veita honum vit ok orð.
At lokum biðr móðirin son sinn geyma orð sín í brjósti. Hon segir, at meðan hann muni þau, skuli heill fylgja honum alla ævi.
Heimildir þessarar sǫgu (1)Móðir kveðr galdra í gröf
Móður orð
ber þú, mögr, heðan
Sonr, haf þú héðan orð móður þinnar.
„Svipdagsmál“
„Svipdagsmál“Svipdagsmál


Um myndina
W.G. Collingwood „Groa's Incantation“ 1908 Eigi lengr háð hǫfundarrétti Skoða upprunalega mynd
Myndin var teiknuð af nýju í hætti Super Famicom eptir eldri mynd. Með hnappinum má ok skoða eldri myndina.