Gull á flóttaleiðinni

Hvers vegna dreifði konungurinn gulli á flóttanum?

Hrólfur kraki Danakonungur er þekktur fyrir örlæti sitt og hugrekki. Hann sendir kappa sína til að hjálpa Aðils konungi. En Aðils lætur þá hvorki fá laun né dýrgripi. Þá heldur Hrólfur með köppum sínum til Uppsala.

Þar sem þeir dveljast kynda menn Aðils svo stór bál að föt gestanna eru við það að brenna. Hrólfur kastar skildi sínum á eldinn. Meðan skjöldurinn brennur stekkur hann yfir logana og kapparnir fylgja honum. Síðan færir móðir hans honum horn fullt af gulli og hring og hvetur þá til að fara.

Þeir ríða af stað en Aðils veitir þeim eftirför með vopnað lið. Hrólfur grípur gull úr horninu og dreifir því á veginn. Hermennirnir stíga af baki og fara að tína það upp. Aðils einn heldur þó áfram eftirförinni og nálgast þá.

Þá kastar Hrólfur hringnum og segir að þetta sé gjöf. Aðils beygir sig og tekur hann upp með spjótsoddinum. Hrólfur horfir á hann gera það. Þannig skilja leiðir þeirra. Af þessum atburði var gull líka kallað „sáð Kraka“.

Lesa skýringarLoka skýringum