3-21„Sigurðarkviða hin skamma“ 30–70. erindi

Ævilok Brynhildar

Hvaða framtíð sá Brynhildur fyrir?

Í Sigurðarkviðu inni skömmu heyrir Brynhildur grát Guðrúnar. Þá hlær hún einu sinni af öllu hjarta. Hún segir Gunnari að hún hafi aðeins elskað einn mann.

Brynhildur klæddist gullbrynju. Síðan lagði hún sig sverði. Særð lagðist hún á kodda og sagði Gunnari frá því sem framtíðin bæri í skauti sér. Guðrún myndi giftast Atla.

Hún spáði því að Atli myndi láta kasta Gunnari í garð fullan af ormum. Síðar myndi Guðrún drepa Atla sjálfan í rekkju hans.

Að lokum bað Brynhildur um að stór bálköstur yrði reistur úti á víðavangi. Hún vildi að lík sitt yrði brennt við hlið Sigurðar. Hún bað um að sverðið sem áður hafði legið á milli þeirra í rekkjunni yrði lagt þar aftur. Rödd hennar varð veikari og sárin þrútnaðu. Hún sagðist aðeins hafa sagt satt og dó síðan.

Mynd: Ævilok Brynhildar