Dauðr faðir segir frá sólinni

Hvernig sá hinn dauði faðir sólina?

„Sólarljóð“ hefjask á sögu Grepps, er rænir menn fé ok lífi. Er þreyttr ferðamaðr kemr til hans, gefr Greppr honum mat ok drykk af heilum hug. En ferðamaðrinn drepr húsbóndann sofanda. Er húsbóndinn biðr guð himins um hjálp, taka englar við sálu hans.

Í síðari hluta segir faðir syni sínum frá dauða sínum. Orðin „Sól ek sá“ koma opt fyrir. Föðurnum þótti sem hann sæi hinn dýrlega guð, er hann horfði á sólina. Í síðasta sinn hér í heimi laut hann sólinni. Eptir þann dapra dag sá hann hana aldri framar.

Í heimi dauðra sér hann einnig þá, er hjálpuðu öðrum. Yfir höfðum þeira, er liðsinntu fátœkum, lesa englar helgar bœkr. Faðirinn býðr syni sínum at segja lifandi mönnum þetta kvæði. At lokum biðr hann guð at veita dauðum ró en lifandi mönnum miskunn.

Les skýringarLúk aptr skýringum