Loki bundinn undir eitrormi

Hví skelfr jörðin, er Loki brýzt um?

Í Gylfaginningu er Loki fluttr í helli, er hann hefir verit tekinn. Goðin reisa þar 3 hellur á rönd. Þau breyta Vála, syni hans, í úlf, ok rífr hann sundr Narfa, bróður sinn, ok drepr hann.

Goðin binda Loka með þörmum Narfa. Hellurnar styðja við herðar hans, lend ok knésbœtr. Böndin verða at járni. En í lausamálinu í lok Lokasennu er Narfi sá sonr, er verðr at úlfi, ok Loki er bundinn með þörmum Vála.

Skaði festir orm upp yfir Loka, svá at eitr drjúpi á andlit hans. Sigyn kona hans tekr við eitrinu í mundlaug. Er hon er full, gengr Sigyn á brott at hella ór henni. Meðan fellr eitrit á andlit Loka.

Loki brýzt þá svá hart um, at öll jörðin skelfr. Þetta eru landskjálftar, segir í Gylfaginningu. Í Völuspá sitr Sigyn hrygg hjá bundnum manni, er líkist Loka.

Les skýringarLúk aptr skýringum