Ráð heyrð við brunninn

Hvernig skal fara með gesti ok vini?

Í Hávamálum er sagt frá þularstóli við Urðarbrunn. Sögumaðr sat þögull ok horfði. Hann hugsaði um þat, er hann sá, ok kveðst hafa hlýtt á mál manna.

Síðan eru Loddfáfni gefin ráð. Fyrst er mælt, at þau muni nýtast honum, ef hann nemi þau. Eigi skal hann rísa um nótt, nema hann fari at njósna eða þurfi at ganga örna sinna.

Ráðit er at vitja opt vinar, er trúa má. Hrís ok hátt gras vex á vegi, er engi gengr. Þá er kennt: Slít eigi sjálfr vináttu. Sorgr etr hjarta þess, er engum má segja allan hug sinn. Eigi skal heldr skipta orðum við heimskan mann.

Eigi skal hæða gest né gangandi mann. Engi er með öllu vammlaus, ok jafnvel inn versti maðr hefir nokkut þat, er nýtast má. Þá er boðit: Skamma eigi gest ok rek hann eigi á brott. Vel skal fara með þá, er þarfnast hjálpar.

Les skýringarLúk aptr skýringum