Ráð um ferðir ok vináttu

Hvers þarf at gæta á ferð ok í vináttu?

Hávamál hefjast á ráðum um varúð, er gengit er í annarra hús. Við dyr skal fyrst skyggnast vel um, því at eigi er víst, hvar óvinir sitja inni fyrir. Ferðamaðr, er kemr ór kulda, þarf eld. Sá, er kominn er yfir fjöll, þarf ok mat ok klæði.

Vitr gestr, er boðit er til matar, sitr þögull. Hann hlýðir með eyrum ok sér um sik með augum. Því meira öl sem maðr drekkr, því verr ræðr hann hug sínum. Því er ráðit at drekka í hófi. Maðr skal mæla þat, er þörf er á, en þegja ella.

Vin sínum skal maðr vinr vera. Gjöf skal gjalda með gjöf. Við þann, er treysta má, skal ræða hug sinn. Gott er ok at skiptast á gjöfum. Þá er ráð at fara opt á fund vinar síns.

Eigi þurfa gjafir at vera miklar. Sögumaðr segir, at hann hafi eignazt vin með hálfum hleifi ok drykk í keri.

Les skýringarLúk aptr skýringum