Galdrarnir er gleðin tók
Hví næst heinin eigi ór höfði Þórs?
Þórr ferr heim með heinina fasta í höfði sér. Þá kemr til hans kona sú, er Gróa heitir ok kann galdra. Hon er kona Aurvandils. Hon syngr galdra yfir Þór, ok heinin tekr at losna.
Er Þórr kennir, at heinin muni nást brott, vill hann gleðja Gróu at launum fyrir lækninguna. Hann segir henni, hversu hann hafi borit bónda hennar í meis á baki sér ór Jötunheimum. Hann hafði vaðit yfir vatn með bónda hennar á bakinu.
Tá bónda hennar hafði staðit út ór meisinum ok frosit. Þórr segir, at hann hafi brotit tána af ok kastat henni á himin upp ok gert af stjörnu. Þá segir hann henni enn, at bóndi hennar muni skjótt heim koma. Gróa gleðst við þau tíðendi.
En hon varð svá glöð, at hon gleymdi göldrunum. Heinin losnaði eigi meir ok varð eptir í höfði Þórs. Í Skáldskaparmálum er varat við at kasta hein um þvert gólf, því at þá hrærist heinin í höfði hans.
Heimildir þessarar sǫgu (1)Galdrarnir er gleðin tók
en Gróa varð svá fegin, at hon mundi enga galdra
Gróa varð svá glöð, at hon gleymdi öllum göldrunum.
„Skáldskaparmál“ 25. kapítuli
„Skáldskaparmál“Skáldskaparmál
