Þórr ok Hrungnir
Hverr hjálpaði Þór, er hann lá fallinn?
Hrungnir eltir Óðin á hesti ok kemr allt til Ásgarðs. Hann drekkr öl í höll goðanna ok tekr at hóta þeim bana. Þórr er kvaddr þangat. Hrungnir segir, at engi frami sé at drepa sik vápnlausan, ok skorar á Þór til einvígis.
Jötnar búa sik undir einvígit ok gera leirjötuninn Mökkurkálfa. Er dagrinn kemr, kastar Þórr hamri sínum, en Hrungnir kastar hein á móti. Þau mætast í lopti, ok heinin brotnar. Brot ór henni stendr í höfði Þórs. Þórr fellr til jarðar.
Hamarrinn brýtr höfuð Hrungnis. Jötunninn fellr á Þór, svá at fótr hans liggr yfir hálsi honum. Förunautr Þórs fellir leirjötuninn, en fær eigi hrært fót Hrungnis. Goðin koma at, en þau megna þat heldr eigi.
Þá kemr Magni, sonr Þórs. Hann er enn 3 nátta gamall, en kastar fæti jötunsins af föður sínum. Þórr stendr upp ok fagnar syni sínum vel. Hann gefr Magna hest þann, er Hrungnir hafði átt.
Heimildir þessarar sǫgu (1)Þórr ok Hrungnir
Þessa sögu segir Bragi Ægi í 24–25 kapítulum Skáldskaparmála. Eigi er sagt, hvárt hon gerðist fyrr eða síðar en aðrir atburðir. Hér er hon sett eptir söguna um Þór, er heimtir hamar sinn í brúðarbúningi, svá at röð frásagnanna fari vel.
Hann var þá þrínættr.
Þá var hann enn eigi nema 3 nátta gamall.
„Skáldskaparmál“ 24. kapítuli
„Skáldskaparmál“Skáldskaparmál


Um myndina
Ludwig Pietsch „Thor und Hrungnir“ 1865 Eigi lengr háð hǫfundarrétti Skoða upprunalega mynd
Myndin var teiknuð af nýju í hætti Super Famicom eptir eldri mynd. Með hnappinum má ok skoða eldri myndina.