Hverir váru mótstöðumennirnir?

Við hverja höfðu þeir í raun reynt afl sitt?

Um morguninn, er Þórr var kominn út ór borginni, sagði Útgarða-Loki honum frá sjónhverfingunum. Hann hafði brugðit fjalli fyrir hamar Þórs. Djúpir dalir í fjallinu váru förin eptir hamarshöggin.

Sá, er keppt hafði í áti, var eldr, er brenndi trogit með kjötinu. Sá, er hljóp kapp, var hugr Útgarða-Loka sjálfs. Mjórri endi drykkjarhornsins lá út í haf. Útgarða-Loki sagði, at sjórinn hefði lækkat, er Þórr drakk, ok þaðan væri fjörur komnar.

Köttrinn, er hann lypti, var í raun ormrinn mikli, er liggr um jörðina. Allir, er sáu, urðu hræddir, þá er fótr kattarins fór frá jörðu. Kerlingin, er hann glímdi við, var ellin sjálf. Engi má svá gamall verða, at ellin felli hann eigi.

Þórr brá hamrinum á lopt. En þá var Útgarða-Loki horfinn. Hann sneri sér við ok vildi brjóta borgina, en sá aðeins víða völlu. Þórr hélt heimleiðis. Hann réð nú af at leita færis at hitta orminn mikla enn á ný.

Les skýringarLúk aptr skýringum