Galdrar Óðins
Hvern mátt hafa ljóð Óðins?
Í Hávamálum telur Óðinn upp þau galdrsljóð, er hann kann. It fyrsta heitir Hjálp. Þat dugir í sökum ok sorgum. Með inu 3. ljóði deyfir hann eggjar vápna óvina sinna. Er hann kveðr it 4., falla fjötrar af fótum hans ok bönd losna af höndum.
Með inu 7. slekkvir hann eld í sal, þar sem félagar hans eru inni. Með inu 9. lægir hann vind til at bjarga skipi ok svæfir öldur sjávar. Með inu 12. fær hann vald yfir dauðum manni, er hangir á tré. Hann rístr rúnar ok fær þeim lit. Þá tekr maðrinn at ganga ok mælir við Óðin.
It síðasta, it 18. ljóð, er leyndarmál. Óðinn segisk eigi kenna þat mey né annars manns konu. Þó gerir hann undantekning: þeirri einni konu, er heldr honum í faðmi sér, eða systur sinni vill hann kenna þat. Hann segir eigi, hvern mátt ljóðit hefir. Hann segir ok, at bezt sé, at hann einn kunni þat.
Heimildir þessarar sǫgu (1)Galdrar Óðins
sprettr mér af fótum fjöturr,
en af höndum haft.
Fjöturr sprettr mér af fótum, en af höndum hapt.
„Hávamál“ 149. vísa
„Hávamál“Hávamál
