Milli íss ok elds

Hvat var til, áðr en jörð ok himinn urðu?

Í árdaga, er „Völuspá“ segir frá, var hvárki sandr né sær né svalar unnir. Jörð var eigi enn til né himinn yfir höfði. Hvergi óx gras, en Ginnungagap gein vítt.

Í „Gylfaginningu“ er sagt, at Niflheimr hafi verit til löngu fyrr en jörð var sköpuð. Í miðjum Niflheimi er brunnr sá, er Hvergelmir heitir. Ár þær, er þaðan runnu, fylltu gapit ísi ok hrími.

Í suðri var Múspell, bjart ok heitt eldland. Engi mátti þangat koma, er þar átti eigi heima. Við landsenda stóð Surtr á verði með loga sverð.

Norðanvert í gapinu hlóðusk saman þungr íss ok hrím. Sunnan flugu neistar frá Múspell. Frá Niflheimi stóð inn harðr kuldi, en í miðju gapinu var svá milt sem í lygnum lopti.

Les skýringarLúk aptr skýringum