Kenningar um guðina

Hvernig má vísa til guðs án þess að nefna hann?

Skáldskaparmál útskýra hvernig má kenna guðina við fjölskyldu þeirra, eigur eða verk. Þór er til dæmis „sonur Óðins og Jarðar“. Í stað þess að nefna guðinn má segja hverra manna hann er.

Ef vísað er til eigna Þórs verður hann „eigandi Mjölnis“. Hann má líka kalla eiganda beltisins. Sé litið til andstæðinga hans má kalla hann „bana jötna og tröllkvenna“.

Gyðjan Iðunn er kölluð „kona Braga“ eða „gæslukona eplanna“. Eplin koma í veg fyrir að guðirnir eldist. Þar er líka að finna kenninguna „ránsfengur jötuns“, sem vísar til þess þegar jötunn nam Iðunni á brott.

Einnig má nota nafn annarrar gyðju þegar vísað er til gyðju. Þá er bætt við orðum um verk, eigur eða fjölskyldu þeirrar gyðju sem átt er við. Þótt nafnið sé annarrar gyðju gefa viðbættu orðin vísbendingu um hver sé í raun á ferð.

Lesa skýringarLoka skýringum