Hálfur konungur dó hlæjandi
Hvers vegna óttaðist konungurinn ekki draumana um eldinn?
Kappinn Innsteinn varar Hálf konung við að treysta Ásmundi. Hann segir Ásmund hafa svik í huga. Innstein hefur líka dreymt að eldur umlyki lið konungs. Hann dreymdi einnig að eldur brynni á öxlum þeirra og óttast að þetta boði illt.
Konungurinn svarar því til að það sem virtist vera eldur hafi verið glampinn af hjálmum og brynjum. Hann trúir því ekki að Ásmundur muni rjúfa eiða sína og vill ekki heyra meira um draumana. Konungurinn heldur til veislunnar með helming liðsins. Kapparnir falla í djúpan svefn af sterku áfenginu og á meðan er kveikt í höllinni.
Þegar konungurinn vaknar vekur hann félaga sína og skipar þeim að grípa til vopna. Kapparnir kasta sér á veggina. Þeir brjóta sér leið í gegnum bjálkavegginn og komast út úr eldinum. En óvinirnir eru miklu fleiri og konungurinn og kappar hans falla hver af öðrum. Félagarnir sem urðu eftir á skipunum koma líka til bardagans.
Bardaginn stendur fram á nótt og Innsteinn fellur líka. Í lok kvæðisins segir hann frá því sem fólk muni síðar segja um þessa atburði. Það eru orðin: Hálfur konungur dó hlæjandi. Þannig lýsir Innsteinn dauða konungsins sem fólk mun segja frá mann fram af manni.
Heimildir þessarar sögu (1)Hálfur konungur dó hlæjandi
„Hálfsrekkaljóð“ eru kvæði í „Hálfs sögu og Hálfsrekka“. Þau eru ekki í Konungsbók, en í útgáfu Guðna Jónssonar eru þau í viðauka. Hér á síðunni er sagan höfð síðust í þessum kafla sem frásögn af hetjum úr mannheimum.
at Hálfr konungr
hlæjandi dó.
Hálfur konungur dó hlæjandi.
„Hálfsrekkaljóð“ 24. erindi
„Hálfsrekkaljóð“Hálfsrekkaljóð
