Hafurinn sem lifnaði við og haltraði

Hvers vegna haltraði hafurinn þegar hann lifnaði við?

Þór lagði af stað í ferð með Loka og hafði hafrana sína með sér. Um kvöldið fengu þeir gistingu á bóndabæ. Þór slátraði báðum höfrunum og sauð kjötið. Síðan bauð hann bóndanum, konu hans og börnum að borða með sér.

Þór breiddi hafurskinnin út fjarri eldinum. Hann sagði öllum að kasta beinunum á skinnin þegar þeir væru búnir að borða. En Þjálfi, sonur bóndans, braut lærlegg úr öðrum hafrinum til að ná mergnum úr honum og éta.

Fyrir dögun vígði Þór hafurskinnin með Mjölni. Hafrarnir stóðu upp, en annar haltraði á afturfæti. Þór sá að lærleggurinn var brotinn. Hann varð svo reiður að hnúarnir hvítnuðu þegar hann kreppti höndina um hamarsskaftið.

Fólkið á bænum varð óttaslegið og bauð allt sem það átti í bætur. Þegar Þór sá hve hrætt það var rann af honum reiðin. Í bætur tók hann börnin, Þjálfa og Röskvu. Þau gengu bæði í þjónustu hans.

Lesa skýringarLoka skýringum