《索列姆之歌》原典
Þrymskviða
本頁提供作品原文與譯文,可用上方按鈕切換。網站會記住你的選擇,並套用到所有原典頁面。
古諾爾斯語原文採用冰島學者 Guðni Jónsson 版本的標準化拼寫。
Vreiðr var þá Vingþórr
er hann vaknaði
ok síns hamars
of saknaði,
skegg nam at hrista,
skör nam at dýja,
réð Jarðar burr
um at þreifask.
Ok hann þat orða
alls fyrst of kvað:
"Heyrðu nú, Loki,
hvat ek nú mæli
er eigi veit
jarðar hvergi
né upphimins:
áss er stolinn hamri!"
Gengu þeir fagra
Freyju túna,
ok hann þat orða
alls fyrst of kvað:
"Muntu mér, Freyja,
fjaðrhams léa,
ef ek minn hamar
mættak hitta?".
Freyja kvað:
"Þó munda ek gefa þér
þótt ór gulli væri,
ok þó selja,
at væri ór silfri."
Fló þá Loki,
- fjaðrhamr dunði, -
unz fyr útan kom
ása garða
ok fyr innan kom
jötna heima.
Þrymr sat á haugi,
þursa dróttinn,
greyjum sínum
gullbönd sneri
ok mörum sínum
mön jafnaði.
Þrymr kvað:
"Hvat er með ásum?
Hvat er með alfum?
Hví ertu einn kominn
í Jötunheima?"
Loki kvað:
"Illt er með ásum,
illt er með alfum;
hefr þú Hlórriða
hamar of folginn?"
Þrymr kvað:
"Ek hef Hlórriða.
hamar of folginn
átta röstum
fyr jörð neðan;
hann engi maðr
aftr of heimtir,
nema færi mér
Freyju at kvæn."
Fló þá Loki,
- fjaðrhamr dunði, -
unz fyr útan kom
jötna heima
ok fyr innan kom
ása garða.
Mætti hann Þór
miðra garða,
ok þat hann orða
alls fyrst of kvað:
"Hefr þú erendi
sem erfiði?
Segðu á lofti
löng tíðendi,
oft sitjanda
sögur of fallask
ok liggjandi
lygi of bellir."
Loki kvað:
"Hef ek erfiði
ok erendi;
Þrymr hefr þinn hamar,
þursa dróttinn;
hann engi maðr
aftr of heimtir,
nema hánum færi
Freyju at kván.
Ganga þeir fagra
Freyju at hitta,
ok hann þat orða
alls fyrst of kvað:
"Bittu þik, Freyja,
brúðar líni;
vit skulum aka tvau
í Jötunheima."
Reið varð þá Freyja
ok fnasaði,
allr ása salr
undir bifðisk,
stökk þat it mikla
men Brísinga:
"Mik veiztu verða
vergjarnasta,
ef ek ek með þér
í Jötunheima."
Senn váru æsir
allir á þingi
ok ásynjur
allar á máli,
ok um þat réðu
ríkir tívar
hvé þeir Hlórriða
hamar of sætti.
Þá kvað þat Heimdallr,
hvítastr ása,
vissi hann vel fram
sem vanir aðrir:
"Bindum vér Þór þá
brúðar líni,
hafi hann it mikla
men Brísinga.
Látum und hánum
hrynja lukla
ok kvenváðir
um kné falla,
en á brjósti
breiða steina
ok hagliga
um höfuð typpum."
Þá kvað þat Þór,
þrúðugr áss:
"Mik munu æsir
argan kalla,
ef ek bindask læt
brúðar líni!"
Þá kvað þat Loki
Laufeyjar sonr:
"Þegi þú, Þórr,
þeira orða.
Þegar munu jötnar
Ásgarð búa,
nema þú þinn hamar
þér of heimtir."
Bundu þeir Þór þá
brúðar líni
ok inu mikla
meni Brísinga,
létu und hánum
hrynja lukla
ok kvenváðir
um kné falla,
en á brjósti
breiða steina,
ok hagliga
um höfuð typpðu.
Þá kvað Loki
Laufeyjar sonr:
"Mun ek ok með þér
ambótt vera,
vit skulum aka tvær
í Jötunheima."
Senn váru hafrar
heim of reknir,
skyndir at sköklum,
skyldu vel renna;
björg brotnuðu,
brann jörð loga,
ók Óðins sonr
í Jötunheima.
Þá kvað þat Þrymr,
þursa dróttinn:
"Standið upp, jötnar,
ok stráið bekki,
nú færa mér
Freyju at kván
Njarðar dóttur
ór Nóatúnum.
Ganga hér at garði
gullhyrnðar kýr,
öxn alsvartir
jötni at gamni;
fjölð á ek meiðma,
fjölð á ek menja,
einnar mér Freyju
ávant þykkir."
Var þar at kveldi
of komit snemma
ok fyr jötna
öl fram borit;
einn át oxa,
átta laxa,
krásir allar,
þær er konur skyldu,
drakk Sifjar verr
sáld þrjú mjaðar.
Þá kvat þat Þrymr,
þursa dróttinn:
"Hvar sáttu brúðir
bíta hvassara?
Sák-a ek brúðir
bíta breiðara,
né inn meira mjöð
mey of drekka."
Sat in alsnotra
ambótt fyrir,
er orð of fann
við jötuns máli:
"Át vætr Freyja
átta nóttum,
svá var hon óðfús
í Jötunheima."
Laut und línu,
lysti at kyssa,
en hann útan stökk
endlangan sal:
"Hví eru öndótt
augu Freyju?
Þykki mér ór augum
eldr of brenna."
Sat in alsnotra
ambótt fyrir,
er orð of fann
við jötuns máli:
"Svaf vætr Freyja
átta nóttum,
svá var hon óðfús
í Jötunheima."
Inn kom in arma
jötna systir,
hin er brúðféar
biðja þorði:
"Láttu þér af höndum
hringa rauða,
ef þú öðlask vill
ástir mínar,
ástir mínar,
alla hylli.
Þá kvað þat Þrymr,
þursa dróttinn:
"Berið inn hamar
brúði at vígja,
lekkið Mjöllni
í meyjar kné,
vígið okkr saman
Várar hendi."
Hló Hlórriða
hugr í brjósti,
er harðhugaðr
hamar of þekkði;
Þrym drap hann fyrstan,
þursa dróttin,
ok ætt jötuns
alla lamði.
Drap hann ina öldnu
jötna systur,
hin er brúðféar
of beðit hafði;
hon skell of hlaut
fyr skillinga,
en högg hamars
fyr hringa fjölð.
Svá kom Óðins sonr
endr at hamri.
英譯採用 Henry Adams Bellows 的1923年譯本,已屬公有領域;詩節編號可能與原文不同。
Wild was Vingthor when he awoke,
And when his mighty hammer he missed; He shook his beard, his hair was bristling,
As the son of Jorth about him sought.
Hear now the speech that first he spake:
"Harken, Loki, and heed my words,
Nowhere on earth is it known to man,
Nor in heaven above: our hammer is stolen."
To the dwelling fair of Freyja went they,
Hear now the speech that first he spake:
"Wilt thou, Freyja, thy feather-dress lend me,
That so my hammer I may seek?"
Freyja spake: 4.
"Thine should it be though of silver bright,
And I would give it though 'twere of gold."
Then Loki flew, and the feather-dress whirred,
Till he left behind him the home of the gods,
And reached at last the realm of the giants.
Thrym sat on a mound, the giants' master,
Leashes of gold he laid for his dogs,
And stroked and smoothed the manes of his steeds.
Thrym spake: 6.
"How fare the gods, how fare the elves?
Why comst thou alone to the giants' land?"
Loki spake:
"Ill fare the gods, ill fare the elves!
Hast thou hidden Hlorrithi's hammer?"
Thrym spake: 7.
"I have hidden Hlorrithi's hammer,
Eight miles down deep in the earth;
And back again shall no man bring it
If Freyja I win not to be my wife."
Then Loki flew, and the feather-dress whirred,
Till he left behind him the home of the giants,
And reached at last the realm of the gods.
There in the courtyard Thor he met:
Hear now the speech that first he spake:
"Hast thou found tidings as well as trouble?
Thy news in the air shalt thou utter now;
Oft doth the sitter his story forget,
And lies he speaks who lays himself down."
Loki spake: 10.
"Trouble I have, and tidings as well:
Thrym, king of the giants, keeps thy hammer,
And back again shall no man bring it
If Freyja he wins not to be his wife."
Freyja the fair then went they to find;
Hear now the speech that first he spake:
"Bind on, Freyja, the bridal veil,
For we two must haste to the giants' home."
Wrathful was Freyja, and fiercely she snorted,
And the dwelling great of the gods was shaken,
And burst was the mighty Brisings' necklace:
"Most lustful indeed should I look to all
If I journeyed with thee to the giants' home."
Then were the gods together met,
And the goddesses came and council held,
And the far-famed ones a plan would find,
How they might Hlorrithi's hammer win.
Then Heimdall spake, whitest of the gods,
Like the Wanes he knew the future well:
"Bind we on Thor the bridal veil,
Let him bear the mighty Brisings' necklace;
"Keys around him let there rattle,
And down to his knees hang woman's dress;
With gems full broad upon his breast,
And a pretty cap to crown his head."
Then Thor the mighty his answer made:
"Me would the gods unmanly call
If I let bind the bridal veil."
Then Loki spake, the son of Laufey:
"Be silent, Thor, and speak not thus; Else will the giants in Asgarth dwell
If thy hammer is brought not home to thee."
Then bound they on Thor the bridal veil,
And next the mighty Brisings' necklace.
Keys around him let they rattle,
And down to his knees hung woman's dress;
With gems full broad upon his breast,
And a pretty cap to crown his head.
Then Loki spake, the son of Laufey:
"As thy maid-servant thither I go with thee;
We two shall haste to the giants' home."
Then home the goats to the hall were driven,
They wrenched at the halters, swift were they to run;
The mountains burst, earth burned with fire,
And Othin's son sought Jotunheim.
Then loud spake Thrym, the giants' leader:
"Bestir ye, giants, put straw on the benches; Now Freyja they bring to be my bride,
The daughter of Njorth out of Noatun.
"Gold-horned cattle go to my stables,
Jet-black oxen, the giant's joy;
Many my gems, and many my jewels,
Freyja alone did I lack, methinks."
Early it was to evening come,
And forth was borne the beer for the giants;
Thor alone ate an ox, and eight salmon,
All the dainties as well that were set for the women;
And drank Sif's mate three tuns of mead.
Then loud spake Thrym, the giants' leader:
"Who ever saw bride more keenly bite?
I ne'er saw bride with a broader bite,
Nor a maiden who drank more mead than this!"
Hard by there sat the serving-maid wise,
So well she answered the giant's words:
"From food has Freyja eight nights fasted,
So hot was her longing for Jotunheim."
Thrym looked 'neath the veil, for he longed to kiss,
But back he leaped the length of the hall:
"Why are so fearful the eyes of Freyja?
Fire, methinks, from her eyes burns forth."
Hard by there sat the serving-maid wise,
So well she answered the giant's words:
"No sleep has Freyja for eight nights found,
So hot was her longing for Jotunheim."
Soon came the giant's luckless sister,
Who feared not to ask the bridal fee:
"From thy hands the rings of red gold take,
If thou wouldst win my willing love,
(My willing love and welcome glad.)"
Then loud spake Thrym, the giants' leader:
"Bring in the hammer to hallow the bride;
On the maiden's knees let Mjollnir lie,
That us both the hand of Vor may bless."
The heart in the breast of Hlorrithi laughed
When the hard-souled one his hammer beheld;
First Thrym, the king of the giants, he killed,
Then all the folk of the giants he felled.
The giant's sister old he slew,
She who had begged the bridal fee;
A stroke she got in the shilling's stead,
And for many rings the might of the hammer.
And so his hammer got Othin's son.
繁體中文譯文由 AI 根據古諾爾斯語原文翻譯,並參考英文譯文。
維英索爾怒火中燒,
當他醒來,
發現自己的鎚子
已不見蹤影;
他抖動鬍鬚,
搖撼頭髮,
約爾德之子
伸手四下摸索。
他開口說的
頭一句話便是:
「聽著,洛基,
聽我此刻所言,
這事無人知曉,
無論大地何處,
或是上方蒼天:
神的鎚子遭竊了!」
他們走進芙蕾雅
美麗的庭園,
他開口說的
頭一句話便是:
「芙蕾雅,妳可願
借我羽衣,
好讓我能夠
尋回自己的鎚子?」
芙蕾雅說:
「即便它是黃金製成,
我也願意給你;
即便它是白銀所造,
我也願意交出。」
於是洛基飛去,
——羽衣颯颯作響——
直到飛出
阿薩神族的庭院,
又飛進
巨人的國土。
索列姆坐在丘上,
這巨人之主,
替自己的獵犬
編織金項圈,
又替自己的駿馬
梳整鬃毛。
索列姆說:
「阿薩神族近況如何?
精靈近況如何?
你為何獨自來到
約頓海姆?」
洛基說:
「阿薩神族境況不佳,
精靈境況不佳;
是你藏起了赫洛里迪的
鎚子嗎?」
索列姆說:
「我已將赫洛里迪的
鎚子藏起,
藏在八程之深的
地底下;
誰也休想
將它取回,
除非把芙蕾雅帶來,
給我做妻子。」
於是洛基飛去,
——羽衣颯颯作響——
直到飛出
巨人的國土,
又飛進
阿薩神族的庭院。
他遇見索爾,
就在庭院中央,
索爾開口說的
頭一句話便是:
「你此行可有成果,
還是只有辛勞?
就在半空中
說說詳情吧,
人一坐下,
常會忘卻所聞,
人一躺下,
便會編造謊言。」
洛基說:
「我既有辛勞,
也有成果;
索列姆握有你的鎚子,
那巨人之主;
誰也休想
將它取回,
除非把芙蕾雅帶去,
給他做妻子。
他們前去拜訪
美麗的芙蕾雅,
他開口說的
頭一句話便是:
「芙蕾雅,妳披上
新娘的頭紗吧;
我們兩人要乘車
前往約頓海姆。」
芙蕾雅勃然大怒,
憤憤地噴著鼻息,
阿薩神族整座殿堂
都隨之震動,
那碩大的
布里辛嘉項鍊也迸斷了:
「你竟以為我
如此渴求男人,
會與你一同乘車
前往約頓海姆!」
不久,阿薩神族
全都聚集議事,
眾位女神
也全都前來商議;
威能強大的眾神
共同思量,
如何替赫洛里迪
尋回鎚子。
這時海姆達爾說道,
他是阿薩神族中最潔白的,
他深知未來,
如同其餘華納神族:
「讓我們替索爾
披上新娘的頭紗,
讓他戴上碩大的
布里辛嘉項鍊。
讓鑰匙在他腰下
叮噹作響,
讓女子的衣裙
垂落膝邊,
在他的胸前
綴上寬大的寶石,
再把他的頭巾
巧妙地束起。」
這時索爾說道,
這威猛的神:
「阿薩神族會
罵我沒有男子氣概,
倘若我任人替我
披上新娘的頭紗!」
這時洛基說道,
這勞菲之子:
「索爾,住口,
別再說這些話。
巨人很快就會
住進阿斯嘉,
除非你把自己的鎚子
取回手中。」
於是他們替索爾
披上新娘的頭紗,
又給他戴上碩大的
布里辛嘉項鍊,
讓鑰匙在他腰下
叮噹作響,
讓女子的衣裙
垂落膝邊,
在他的胸前
綴上寬大的寶石,
再把他的頭巾
巧妙地束起。
這時洛基說道,
這勞菲之子:
「我也要隨你同去,
做你的侍女,
我們姊妹倆要乘車
前往約頓海姆。」
不久,山羊
被趕回家來,
趕緊套上車轅,
準備奮蹄飛奔;
山巒崩裂,
大地燃起火焰,
奧丁之子乘車
前往約頓海姆。
這時索列姆說道,
這巨人之主:
「巨人們,起身,
把長凳鋪好,
如今他們送來
芙蕾雅給我做妻子,
這尼約德的女兒,
從諾阿通而來。
金角的母牛
走進這座庭院,
渾身漆黑的公牛,
給巨人帶來歡喜;
我有無數珍寶,
我有無數項鍊,
唯獨芙蕾雅,
我覺得還欠缺她。」
入夜不久,
天色才剛暗下,
便有人為巨人們
端上啤酒;
他獨自吃下一頭牛,
八條鮭魚,
以及所有原該
留給女子的佳餚,
希芙的丈夫還喝下
三大桶蜂蜜酒。
這時索列姆說道,
這巨人之主:
「你在哪裡見過新娘
吃得如此兇猛?
我從未見過新娘
吃得如此大口,
也未見過姑娘
喝下更多蜂蜜酒。」
那極聰慧的
侍女坐在一旁,
找出合適的話語,
回答巨人所言:
「芙蕾雅整整八夜
不曾吃下任何東西,
她是如此急切,
渴望來到約頓海姆。」
他俯身探入頭紗,
想親吻新娘,
卻猛然向後躍去,
直退過整座殿堂:
「芙蕾雅的雙眼
為何如此駭人?
我覺得她眼裡
正燃著火焰。」
那極聰慧的
侍女坐在一旁,
找出合適的話語,
回答巨人所言:
「芙蕾雅整整八夜
不曾合眼入睡,
她是如此急切,
渴望來到約頓海姆。」
那可悲的
巨人姊妹走了進來,
她竟敢開口
索討新娘的贈禮:
「把妳手上的
赤金環褪下吧,
倘若妳想贏得
我的愛意,
我的愛意,
我全部的歡心。
這時索列姆說道,
這巨人之主:
「把鎚子拿進來,
為新娘祝聖,
將妙爾尼爾放在
姑娘的膝上,
藉瓦爾之手,
使我們締結婚盟。」
赫洛里迪的心
在胸中歡笑,
這心志剛強者
認出了自己的鎚子;
他先殺死索列姆,
這巨人之主,
又將巨人的全族
一一擊倒。
他殺死那年老的
巨人姊妹,
她先前曾經
索討新娘的贈禮;
她得到一記重擊,
代替銀錢,
又得到鎚子的猛擊,
代替成堆金環。
奧丁之子就這樣
重新取回了鎚子。