《斯維普達格之歌》原典
Svipdagsmál
本頁提供作品原文與譯文,可用上方按鈕切換。網站會記住你的選擇,並套用到所有原典頁面。
古諾爾斯語原文採用冰島學者 Guðni Jónsson 版本的標準化拼寫。
Grógaldr
"Vaki þú, Gróa,
vaki þú, góð kona,
vek ek þik dauðra dura,
ef þú þat mant,
at þú þinn mög bæðir
til kumbldysjar koma."
Gróa kvað:
"Hvat er nú annt
mínum eingasyni,
hverju ertu nú bölvi borinn,
er þú þá móður kallar,
er til moldar er komin
ok ór ljóðheimum liðin?"
Sonr kvað:
"Ljótu leikborði
skaut fyr mik in lævísa kona,
sú er faðmaði minn föður;
þar bað hon mik koma,
er kvæmtki veit,
móti Menglöðu."
Gróa kvað:
"Löng er för,
langir ro farvegar,
langir ro manna munir,
ef þat verðr,
at þú þinn vilja bíðr,
ok skeikar þá Skuld at sköpum."
Sonr kvað:
"Galdra þú mér gal,
þá er góðir eru,
bjarg þú, móðir, megi;
á vegum allr
hygg ek, at ek verða muna,
þykkjumk ek til ungr afi."
Gróa kvað:
"Þann gel ek þér fyrstan,
- þann kveða fjölnýtan,
þann gól Rindi Rani, -
at þú of öxl skjótir,
því er þér atalt þykkir;
sjalfr leið þú sjalfan þik.
Þann gel ek þér annan,
ef þú árna skalt
viljalauss á vegum,
Urðar lokur
haldi þér öllum megum,
er þú á sinnum sér.
Þann gel ek þér inn þriðja,
ef þér þjóðáar
falla at fjörlotum,
Horn ok Ruðr
snúisk til heljar meðan,
en þverri æ fyr þér.
Þann gel ek þér inn fjórða,
ef þik fjándr standa
görvir á galgvegi,
hugr þeim hverfi
til handa þér,
ok snúisk þeim til sátta sefi.
Þann gel ek þér inn fimmta,
ef þér fjöturr verðr
borinn at boglimum,
leysigaldr læt ek
þér fyr legg of kveðinn,
ok stökkr þá láss af limum,
en af fótum fjöturr.
Þann gel ek þér inn sétta,
ef þú á sjó kemr
meira en menn viti,
logn ok lögr
gangi þér í lúðr saman
ok léi þér æ friðdrjúgrar farar.
Þann gel ek þér inn sjaunda,
ef þik sækja kemr
frost á fjalli háu,
hræva kulði
megi-t þínu holdi fara,
ok haldisk æ lík at liðum.
Þann gel ek þér inn átta,
ef þik úti nemr
nótt á niflvegi,
at því firr megi
þér til meins gera
kristin dauð kona.
Þann gel ek þér inn níunda,
ef þú við inn naddgöfga
orðum skiptir jötun,
máls ok mannvits
sé þér á minni ok hjarta
gnóga of gefit.
Far þú nú æva,
þar er forað þykkir,
ok standi-t þér mein fyr munum;
á jarðföstum steini
stóð ek innan dura,
meðan ek þér galdra gól.
Móður orð
ber þú, mögr, heðan
ok lát þér í brjósti búa;
iðgnóga heill
skaltu of aldr hafa,
meðan þú mín orð of mant."
Fjölsvinnsmál
Útan garða
hann sá upp of koma
þursa þjóðar sjöt:
"Hvat er þat flagða,
er stendr fyr forgörðum
ok hvarflar um hættan loga?
Hvers þú leitar,
eða hvers þú á leitum ert,
eða hvat viltu, vinlaus, vita?
Úrgar brautir
árnaðu aftr heðan;
átt-at-tu hér, verndar vanr, veru."
Kómumaðr kvað:
3 .
"Hvat er þat flagða,
er stendr fyr forgarði
ok býðr-at líðöndum löð?
Sæmðarorðalauss
hefir þú, seggr, of lifat,
ok haltu heim heðan!"
Borgarvörðr kvað:
4 .
"Fjölsviðr ek heiti,
en ek á fróðan sefa,
þeygi em ek míns mildr matar;
innan garða
þú kemr hér aldregi,
ok dríf þú nú, vargr, at vegi!"
Kómumaðr kvað:
5 .
"Augna gamans
fýsir aftr at fá,
hvars hann getr svást at sjá;
garðar glóa
mér þykkja of gullna sali;
hér mynda ek eðli una."
Fjölsviðr kvað:
"Segðu mér, hverjum
ertu, sveinn, of borinn,
eða hverra ertu manna mögr?"
Kómumaðr kvað:
"Vindkaldr ek heiti,
Várkaldr hét minn faðir,
þess var Fjölkaldr faðir.
Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek fregna mun
ok ek vilja vita:
Hverr hér ræðr
ok ríki hefir
eign ok auðsölum?"
Fjölsviðr kvað:
"Menglöð of heitir,
en hana móðir of gat
við Svafrþorins syni;
hon hér ræðr
ok ríki hefir
eign ok auðsölum"
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat sú grind heitir,
er með goðum sá-at
menn it meira forað?"
Fjölsviðr kvað:
"Þrymgjöll hon heitir,
en hana þrír gerðu
Sólblinda synir;
fjöturr fastr
verðr við faranda hvern
er hana hefr frá hliði."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat sá garðr heitir,
er með goðum sá-at
menn it meira forað?"
Fjölsviðr kvað:
"Gastrópnir heitir,
en ek hann görfan hefk
ór Leirbrimis limum;
svá hefik studdan,
at hann standa mun,
æ meðan öld lifir."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat þeir garmar heita,
er gífrari hefik
enga fyrr í löndum lítit?"
Fjölsviðr kvað:
"Gífr heitir annarr,
en Geri annarr,
ef þú vilt þat vita;
varðir ellifu,
er þeir varða,
unz rjúfask regin."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita,
hvárt sé manna nökkut,
þat er megi inn koma,
meðan sókndjarfir sofa."
Fjölsviðr kvað:
"Missvefni mikit
var þeim mjök of lagit,
síðan þeim var varzla vituð;
annarr of nætr sefr,
en annarr of daga,
ok kemsk þá vætr, ef þá kom."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita,
hvárt sé matar nökkut,
þat er menn hafi,
ok hlaupi inn, meðan þeir eta."
Fjölsviðr kvað:
"Vegnbráðir tvær
liggja í Viðópnis liðum,
ef þú vilt þat vita,
þat eitt er svá matar,
at þeim menn of gefi,
ok hlaupi inn, meðan þeir eta."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat þat barr heitir,
er breiðask um
lönd öll limar?"
Fjölsviðr kvað:
"Mímameiðr hann heitir,
en þat manngi veit,
af hverjum rótum renn;
við þat hann fellr,
er fæstan varir,
flær-at hann eld né járn."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat af móði verðr
þess ins mæra viðar,
er hann flær-rat eld né járn?"
Fjölsviðr kvað:
"Út af hans aldni
skal á eld bera
fyr kelisjúkar konur;
útar hverfa
þats þær innar skyli,
sá er hann með mönnum mjötuðr."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat sá hani heitir,
er sitr í inum háva viði,
allr hann við gull glóir?"
Fjölsviðr kvað:
"Víðópnir hann heitir,
en hann stendr veðrglasir
á meiðs kvistum Míma;
einum ekka
þryngr hann örófsaman
Surtr Sinmöru."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
hvárt sé vápna nökkut,
þat er knegi Viðópnir fyrir
hníga á Heljar sjöt?"
Fjölsviðr kvað:
"Lævateinn heitir hann,
en hann gerði Loftr rúnum
fyr nágrindr neðan;
í segjárnskeri
liggr hann hjá Sinmöru,
ok halda njarðlásar níu."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
hvárt aftr kemr,
sá er eftir ferr
ok vill þann tein taka."
Fjölsviðr kvað:
"Aftr mun koma,
sá er eftir ferr
ok vill þann tein taka,
ef þat færir,
er fáir eigu,
Eiri örglasis."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
hvárt sé mæta nökkut,
þat er menn hafi
ok verðr því in fölva gýgr fegin."
Fjölsviðr kvað:
Ljósan léa
skaltu í lúðr bera,
þann er liggr í Viðópnis völum,
Sinmöru at selja,
áðr hon söm telisk
vápn til vígs at ljá."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat sá salr heitir,
er slunginn er
vísum vafrloga?"
Fjölsviðr kvað:
"Hyrr hann heitir,
en hann lengi mun
á brodds oddi bifask;
auðranns þess
munu um aldr hafa
frétt eina fírar."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hverr þat gerði,
er ek fyr garð sák
innan, ásmaga?"
Fjölsviðr kvað:
"Uni ok Íri,
Óri ok Bári,
Varr ok Vegdrasill;
Dóri ok Úri,
Dellingr, Atvarðr,
Líðskjalfr, Loki."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat þat bjarg heitir,
er ek sé brúði á
þjóðmæra þruma?"
Fjölsviðr kvað:
"Lyfjaberg þat heitir,
en þat hefir lengi verit
sjúkum ok sárum gaman;
heil verðr hver,
þótt hafi árs sótt,
ef þat klífr, kona."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvat þær meyjar heita,
er fyr Menglaðar knjám
sitja sáttar saman?"
Fjölsviðr kvað:
"Hlíf heitir,
önnur Hlífþrasa,
þriðja Þjóðvarta,
Björt ok Blíð,
Blíðr, Fríð,
Eir ok Aurboða."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita:
Hvárt þær bjarga,
þeim er blóta þær,
ef gerask þarfar þess?"
Fjölsviðr kvað:
"Bjarga svinnar,
hvar er menn blóta þær
á stallhelgum stað;
eigi svá hátt forað
kemr at hölða sonum,
hvern þær ór nauðum nema."
Vindkaldr kvað:
"Segðu mér þat, Fjölsviðr,
er ek þik fregna mun
ok ek vilja vita,
hvárt sé manna nökkut,
er knegi á Menglaðar
svásum armi sofa?"
Fjölsviðr kvað:
"Vætr er þat manna,
er knegi á Menglaðar
svásum armi sofa,
nema Svipdagr einn,
hánum var sú in sólbjarta
brúðr at kván of kveðin."
Vindkaldr kvað:
"Hrittu á hurðir,
láttu hlið rúm,
hér máttu Svipdag sjá;
en þó vita far,
ef vilja myni
Menglöð mitt gaman."
Fjölsviðr kvað:
"Heyr þú, Menglöð,
hér er maðr kominn,
gakk þú á gest sjá;
hundar fagna,
hús hefir upp lokizk,
hygg ek, at Svipdagr sé."
Menglöð kvað:
"Horskir hrafnar
skulu þér á hám galga
slíta sjónir ór,
ef þú þat lýgr,
at hér sé langt kominn
mögr til minna sala.
46
Hvaðan þú fórt,
hvaðan þú för gerðir,
hvé þik hétu hjú?
At ætt ok nafni
skal ek jartegn vita,
ef ek var þér kván of kveðin."
Svipdagr kvað:
"Svipdagr ek heiti,
Sólbjartr hét minn faðir,
þaðan rákumk vindkalda vegu;
Urðar orði
kveðr engi maðr,
þótt þat sé við löst lagit."
Menglöð kvað:
"Vel þú nú kominn,
hefik minn vilja beðit,
fylgja skal kveðju koss;
forkunnar sýn
mun flestan glaða,
hvars hefir við annan ást.
Lengi ek sat
ljúfu bergi á,
beið ek þín dægr ok daga;
nú þat varð,
er ek vætt hefi,
at þú ert kominn, mögr, til minna sala.
Þrár hafðar
er ek hefi til þíns gamans,
en þú til míns munar;
nú er þat satt,
er vit slíta skulum
ævi ok aldr saman."
英譯採用 Henry Adams Bellows 的1923年譯本,已屬公有領域;詩節編號可能與原文不同。
Svipdag spake: 1.
"Wake thee, Groa! wake, mother good!
At the doors of the dead I call thee;
Thy son, bethink thee, thou badst to seek
Thy help at the hill of death."
Groa spake: 2.
"What evil vexes mine only son,
What baleful fate hast thou found,
That thou callest thy mother, who lies in the mould,
And the world of the living has left?"
Svipdag spake: 3.
"The woman false whom my father embraced
Has brought me a baleful game;
For she bade me go forth where none may fare,
And Mengloth the maid to seek."
Groa spake: 4.
"Long is the way, long must thou wander,
But long is love as well;
Thou mayst find, perchance, what thou fain wouldst have,
If the fates their favor will give."
Svipdag spake: 5.
"Charms full good then chant to me, mother,
And seek thy son to guard;
For death do I fear on the way I shall fare,
And in years am I young, methinks."
Groa spake: 6.
"Then first I will chant thee the charm oft-tried,
That Rani taught to Rind;
From the shoulder whate'er mislikes thee shake,
For helper thyself shalt thou have.
"Then next I will chant thee, if needs thou must travel,
And wander a purposeless way:
The bolts of Urth shall on every side
Be thy guards on the road thou goest.
"Then third I will chant thee, if threatening streams
The danger of death shall bring: Yet to Hel shall turn both Horn and Ruth,
And before thee the waters shall fail.
"Then fourth I will chant thee, if come thy foes
On the gallows-way against thee:
Into thine hands shall their hearts be given,
And peace shall the warriors wish.
"Then fifth I will chant thee, if fetters perchance
Shall bind thy bending limbs:
O'er thy thighs do I chant a loosening-charm,
And the lock is burst from the limbs,
And the fetters fall from the feet.
"Then sixth I will chant thee, if storms on the sea
Have might unknown to man:
Yet never shall wind or wave do harm,
And calm is the course of thy boat.
"Then seventh I chant thee, if frost shall seek
To kill thee on lofty crags:
The fatal cold shall not grip thy flesh,
And whole thy body shall be.
"Then eighth will I chant thee, if ever by night
Thou shalt wander on murky ways:
Yet never the curse of a Christian woman
From the dead shall do thee harm.
"Then ninth will I chant thee, if needs thou must strive
With a warlike giant in words:
Thy heart good store of wit shall have,
And thy mouth of words full wise.
"Now fare on the way where danger waits,
Let evils not lessen thy love!
I have stood at the door of the earth-fixed stones,
The while I chanted thee charms.
"Bear hence, my son, what thy mother hath said,
And let it live in thy breast;
Thine ever shall be the best of fortune,
So long as my words shall last."
II. FJOLSVINNSMOL
The Lay of Fjolsvith
Before the house he beheld one coming
To the home of the giants high.
Svipdag spake:
"What giant is here, in front of the house,
And around him fires are flaming?"
Fjolsvith spake: 18.
"What seekest thou here? for what is thy search?
What, friendless one, fain wouldst thou know?
By the ways so wet must thou wander hence,
For, weakling, no home hast thou here."
Svipdag spake: 19.
"What giant is here, in front of the house,
To the wayfarer welcome denying?"
Fjolsvith spake:
"Greeting full fair thou never shalt find,
So hence shalt thou get thee home.
"Fjolsvith am I, and wise am I found,
But miserly am I with meat;
Thou never shalt enter within the house,—
Go forth like a wolf on thy way!"
Svipdag spake: 21.
"Few from the joy of their eyes will go forth,
When the sight of their loves they seek;
Full bright are the gates of the golden hall,
And a home shall I here enjoy."
Fjolsvith spake: 22.
"Tell me now, fellow, what father thou hast,
And the kindred of whom thou camst."
Svipdag spake:
"Vindkald am I, and Varkald's son,
And Fjolkald his father was.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know: Who is it that holds and has for his own
The rule of the hall so rich?"
Fjolsvith spake: 24.
"Mengloth is she, her mother bore her
To the son of Svafrthorin;
She is it that holds and has for her own
The rule of the hall so rich."
Svipdag spake: 25.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What call they the gate? for among the gods
Ne'er saw man so grim a sight."
Fjolsvith spake: 26.
"Thrymgjol they call it; 'twas made by the three,
The sons of Solblindi;
And fast as a fetter the farer it holds,
Whoever shall lift the latch."
Svipdag spake: 27.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know: What call they the house? for no man beheld
'Mongst the gods so grim a sight."
Fjolsvith spake: 28.
"Gastropnir is it, of old I made it
From the limbs of Leirbrimir;
I braced it so strongly that fast it shall stand
So long as the world shall last."
Svipdag spake: 29.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What call they the tree that casts abroad
Its limbs o'er every land?"
Fjolsvith spake: 30.
"Mimameith its name, and no man knows
What root beneath it runs;
And few can guess what shall fell the tree,
For fire nor iron shall fell it."
Svipdag spake: 31.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know: What grows from the seed of the tree so great,
That fire nor iron shall fell?"
Fjolsvith spake: 32.
"Women, sick with child, shall seek
Its fruit to the flames to bear;
Then out shall come what within was hid,
And so is it mighty with men."
Svipdag spake: 33.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What cock is he on the highest bough,
That glitters all with gold?"
Fjolsvith spake: 34.
"Vithofnir his name, and now he shines
Like lightning on Mimameith's limbs;
And great is the trouble with which he grieves
Both Surt and Sinmora."
Svipdag spake: 35.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What call they the hounds, that before the house
So fierce and angry are?"
Fjolsvith spake: 36.
"Gif call they one, and Geri the other,
If now the truth thou wouldst know;
Great they are, and their might will grow,
Till the gods to death are doomed."
Svipdag spake: 37.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
May no man hope the house to enter,
While the hungry hounds are sleeping?"
Fjolsvith spake: 38.
"Together they sleep not, for so was it fixed
When the guard to them was given;
One sleeps by night, the next by day,
So no man may enter ever."
Svipdag spake: 39.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know: Is there no meat that men may give them,
And leap within while they eat?"
Fjolsvith spake: 40.
"Two wing-joints there be in Vithofnir's body,
If now the truth thou wouldst know;
That alone is the meat that men may give them,
And leap within while they eat."
Svipdag spake: 41.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What weapon can send Vithofnir to seek
The house of Hel below?"
Fjolsvith spake: 42.
"Lævatein is there, that Lopt with runes
Once made by the doors of death;
In Lægjarn's chest by Sinmora lies it,
And nine locks fasten it firm."
Svipdag spake: 43.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
May a man come thence who thither goes,
And tries the sword to take?"
Fjolsvith spake: 44.
"Thence may he come who thither goes,
And tries the sword to take,
If with him he carries what few can win,
To give to the goddess of gold."
Svipdag spake: 45.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What treasure is there that men may take
To rejoice the giantess pale?"
Fjolsvith spake: 46.
"The sickle bright in thy wallet bear,
Mid Vithofnir's feathers found;
To Sinmora give it, and then shall she grant
That the weapon by thee be won."
Svipdag spake: 47.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What call they the hall, encompassed here
With flickering magic flames?"
Fjolsvith spake: 48.
"Lyr is it called, and long it shall
On the tip of a spear-point tremble;
Of the noble house mankind has heard,
But more has it never known."
Svipdag spake: 49.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What one of the gods has made so great
The hall I behold within?"
Fjolsvith spake: 50.
"Uni and Iri, Bari and Jari,
Var and Vegdrasil,
Dori and Ori, Delling, and there
Was Loki, the fear of the folk."
Svipdag spake: 51.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What call they the mountain on which the maid
Is lying so lovely to see?"
Fjolsvith spake: 52.
"Lyfjaberg is it, and long shall it be
A joy to the sick and the sore;
For well shall grow each woman who climbs it,
Though sick full long she has lain."
Svipdag spake: 53.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
What maidens are they that at Mengloth's knees
Are sitting so gladly together?"
Fjolsvith spake: 54.
"Hlif is one named, Hlifthrasa another,
Thjothvara call they the third; Bjort and Bleik, Blith and Frith,
Eir and Aurbotha."
Svipdag spake: 55.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
Aid bring they to all who offerings give,
If need be found therefor?"
Fjolsvith spake: 56.
"Soon aid they all who offerings give
On the holy altars high;
And if danger they see for the sons of men,
Then each from ill do they guard."
Svipdag spake: 57.
"Now answer me, Fjolsvith, the question I ask,
For now the truth would I know:
Lives there the man who in Mengloth's arms
So fair may seek to sleep?"
Fjolsvith spake: 58.
"No man there is who in Mengloth's arms
So fair may seek to sleep.
Save Svipdag alone, for the sun-bright maid
Is destined his bride to be."
Svipdag spake: 59.
"Fling back the gates! make the gateway wide!
Here mayst thou Svipdag see!
Hence get thee to find if gladness soon
Mengloth to me will give."
Fjolsvith spake: 60.
"Hearken, Mengloth, a man is come;
Go thou the guest to see!
The hounds are fawning, the house bursts open,—
Svipdag, methinks, is there."
Mengloth spake: 61.
"On the gallows high shall hungry ravens
Soon thine eyes pluck out,
If thou liest in saying that here at last
The hero is come to my hall.
"Whence camest thou hither? how camest thou here?
What name do thy kinsmen call thee?
Thy race and thy name as a sign must I know,
That thy bride I am destined to be."
Svipdag spake: 63.
"Svipdag am I, and Solbjart's son;
Thence came I by wind-cold ways; With the words of Urth shall no man war,
Though unearned her gifts be given."
Mengloth spake: 64.
"Welcome thou art, for long have I waited;
The welcoming kiss shalt thou win!
For two who love is the longed-for meeting
The greatest gladness of all.
"Long have I sat on Lyfjaberg here,
Awaiting thee day by day;
And now I have what I ever hoped,
For here thou art come to my hall.
"Alike we yearned; I longed for thee,
And thou for my love hast longed;
But now henceforth together we know
Our lives to the end we shall live."
繁體中文譯文由 AI 根據古諾爾斯語原文翻譯,並參考英文譯文。
Grógaldr
「醒來吧,格羅婭,
醒來吧,善良的女子,
我在亡者之門喚你醒來,
若你還記得,
你曾囑咐自己的兒子
來到這座墳塚。」
格羅婭說:
「如今有什麼事困擾著
我唯一的兒子,
你如今遭逢了什麼災禍,
竟呼喚你的母親,
她已歸於塵土,
離開了生人的世界?」
兒子說:
「那狡詐的女人
將一場險惡的棋局推到我面前,
她曾擁抱我的父親;
她命我前往
無人知道如何抵達之處,
去見蒙格洛德。」
格羅婭說:
「旅途漫長,
行經的道路漫長,
人的渴望也漫長,
若有那麼一天,
你等到了心願實現,
便是詩蔻蒂偏轉了命數。」
兒子說:
「請為我吟唱咒語,
那些有益的咒語,
母親啊,請救助你的兒子;
我想自己在路途中
必將喪命,
自覺年歲尚且太輕。」
格羅婭說:
「我為你吟唱第一道咒語,
——人們說它用途廣大,
拉尼曾向琳德吟唱它——
願你將那些
令你畏懼的事拋過肩頭;
你要親自引領自己。
我為你吟唱第二道咒語,
倘若你必須
違背心願奔走於路上,
願烏爾德的門閂
以全副力量護持你,
當你行走在旅途中。
我為你吟唱第三道咒語,
倘若大河向你湧來,
危及你的性命,
願霍恩河與魯德河
暫且轉向赫爾的國度,
在你面前永遠消退。
我為你吟唱第四道咒語,
倘若仇敵站在你面前,
在絞刑架之路上嚴陣以待,
願他們的心意轉變,
歸順於你,
願他們心生和解之念。
我為你吟唱第五道咒語,
倘若鐐銬
鎖住你彎曲的肢體,
我便讓解縛之咒
在你腿前吟起,
鎖頭便從肢體上崩落,
腳鐐也從雙足脫開。
我為你吟唱第六道咒語,
倘若你來到海上,
那海遼闊得超乎世人所知,
願平靜與海水
一同伴隨你的舟船,
永遠賜你安穩的航程。
我為你吟唱第七道咒語,
倘若霜凍前來侵襲你,
在高高的山上,
願那致命的寒氣
無法侵入你的血肉,
願你的身軀四肢永遠完好。
我為你吟唱第八道咒語,
倘若你身在野外,
黑夜在迷霧之路上將你攔住,
願那死去的基督徒女子
更無法
對你造成傷害。
我為你吟唱第九道咒語,
倘若你與那持矛的
尊貴巨人交鋒言辭,
願口才與智慧
在你的記憶與心中
都獲賜充足的分量。
如今你儘管前行,
前往看似凶險之處,
願災禍不阻擋你的心願;
我站在深植大地的石上,
立於門內,
為你吟唱了這些咒語。
兒子啊,帶著
母親的話離去,
讓它們長存你的胸中;
你一生都將
享有豐厚的福運,
只要你還記得我的話。」
Fjölsvinnsmál
圍牆之外,
他望見有人走上來,
來到巨人一族的居所:
「那是什麼妖怪,
站在外院前,
在險惡的火焰間徘徊?
你在尋找什麼,
或是為何而尋覓,
無友之人啊,你想知道什麼?
沿著濕漉漉的道路,
從這裡往回走吧;
無人庇護的你,無權在此棲身。」
來客說:
3 .
「那是什麼妖怪,
站在外院前,
不肯款待過路之人?
漢子啊,你一生從未
說過敬重他人的話,
你從這裡回家去吧!」
守城者說:
4 .
「我名叫菲約爾斯維德,
我胸中富有智慧,
卻不肯慷慨分出食物;
這圍牆之內,
你永遠休想進來,
惡狼啊,如今快上路滾開!」
來客說:
5 .
「人總渴望再度得到
賞心悅目的歡喜,
只要能看見心愛的景象;
我看這些圍牆
環繞金色殿堂,閃閃發亮;
若能在此安家,我便心滿意足。」
菲約爾斯維德說:
「少年,告訴我,
你是誰所生,
你是哪一族人的兒子?」
來客說:
「我名叫溫德卡爾德,
我的父親叫瓦爾卡爾德,
他的父親是菲約爾卡爾德。
告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你打聽,
我想知道:
是誰在此作主,
掌有權柄,
統領這產業與富麗殿堂?」
菲約爾斯維德說:
「她名叫蒙格洛德,
她的母親與
斯瓦夫索林之子生下了她;
她在此作主,
掌有權柄,
統領這產業與富麗殿堂。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你打聽,
我想知道:
那扇柵門叫什麼名字,
即使在眾神之間,人們也從未
見過比它更可怕的險阻?」
菲約爾斯維德說:
「它名叫索林吉奧爾,
是索爾布林迪的
三個兒子所造;
無論哪個行人
將它從門口抬開,
它都會化作牢固的枷鎖將他縛住。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你打聽,
我想知道:
那道圍牆叫什麼名字,
即使在眾神之間,人們也從未
見過比它更可怕的險阻?」
菲約爾斯維德說:
「它名叫加斯特羅普尼爾,
是我用
雷爾布里米爾的肢體造的;
我將它支撐得如此堅固,
它必將屹立,
只要世間的人仍然活著。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你打聽,
我想知道:
那些惡犬叫什麼名字,
我從未在任何地方
見過比牠們更凶猛的?」
菲約爾斯維德說:
「一隻名叫吉夫爾,
另一隻名叫格里,
倘若你想知道;
牠們輪守的崗哨
共有十一處,
直至眾神毀滅。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你打聽,
我想知道,
是否有任何人
能夠走進去,
趁那些勇猛的守衛熟睡之時。」
菲約爾斯維德說:
「自從牠們受命守衛,
便被安排
在相隔甚遠的時辰睡眠;
一隻夜裡睡,
另一隻白天睡,
誰也休想進去,縱然來了也枉然。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你打聽,
我想知道,
是否有什麼食物,
人們可以拿來餵牠們,
趁牠們進食時衝進去。」
菲約爾斯維德說:
「兩塊翅肉
藏在維多夫尼爾的關節裡,
若你想知道;
唯有這樣的食物,
人們可以餵給牠們,
趁牠們進食時躍入。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
那棵樹叫什麼名字,
它的枝條伸展,
遍及所有大地?」
菲約爾斯維德說:
「它名叫密米梅德,
卻沒有人知道,
它從何處的根生長;
使它倒下的事物,
極少有人料想得到,
烈火與鐵器都傷不了它。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
那棵名聞遐邇的樹,
既不受烈火與鐵器所傷,
它的果實有何功用?」
菲約爾斯維德說:
「須取它的果實,
放到火上,
為那些難產的婦人;
她們腹中所懷的,
便會來到體外,
它在人間便有這般定命之力。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
那隻公雞叫什麼名字,
棲在高高的樹上,
渾身閃耀著金光?」
菲約爾斯維德說:
「牠名叫維多夫尼爾,
站在密米爾之樹的枝頭,
閃耀如風暴中的光芒;
牠帶來無比沉重的
深深憂苦,
折磨史爾特與辛莫拉。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
可有什麼武器,
能使維多夫尼爾倒下,
落入赫爾的居所?」
菲約爾斯維德說:
「它名叫萊瓦汀,
洛夫特用盧恩符文造出它,
就在亡者之門的下方;
它存放在堅鐵箱裡,
由辛莫拉保管,
九道牢固的鎖將它鎖住。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
前去尋找它的人,
若想取走那根杖,
可還能回來?」
菲約爾斯維德說:
「前去尋找它的人,
若想取走那根杖,
仍能回來,
只要他帶去
少有人擁有之物,
獻給耀目金飾的埃爾。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
人們可有什麼
珍貴之物,
能使那蒼白的女巨人歡喜?」
菲約爾斯維德說:
那把明亮的鐮刀,
你須放進匣中帶去,
它藏在維多夫尼爾的尾羽裡;
須將它交給辛莫拉,
她才肯答應
借出殺敵的武器。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
那座殿堂叫什麼名字,
四周環繞著
靈妙的搖曳火焰?」
菲約爾斯維德說:
「它名叫希爾,
它將長久
在矛尖上顫動;
那座富麗的殿堂,
世人世世代代
都只能耳聞。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
諸神之子當中,是誰建造了
我在圍牆內
所見的那座殿堂?」
菲約爾斯維德說:
「烏尼與伊里,
奧里與巴里,
瓦爾與維格德拉希爾;
多里與烏里,
德林、阿特瓦爾德,
利德斯卡爾夫、洛基。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
那座山叫什麼名字,
我看見那位名聞四方的女子
安坐在山上?」
菲約爾斯維德說:
「它名叫利夫亞山,
長久以來,它一直是
病者與傷者的慰藉;
任何女子只要登上它,
縱使患病經年,
也能恢復健康。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
那些少女叫什麼名字,
她們在蒙格洛德膝前,
和睦地坐在一起?」
菲約爾斯維德說:
「一位名叫希莉芙,
第二位叫希莉芙斯拉薩,
第三位叫瑟約德瓦爾塔,
還有比約特與布莉德,
布利德、芙莉德,
埃爾與奧爾博達。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
向她們獻祭的人,
若有需要,
她們可會施以援手?」
菲約爾斯維德說:
「那些睿智的女子會施援手,
無論人們在何處向她們獻祭,
只要是在祭壇的聖地;
沒有任何重大的危難
降臨人間子弟,
是她們無法將人救出的。」
溫德卡爾德說:
「告訴我,菲約爾斯維德,
我要向你問的這件事,
也是我想知道的:
可有哪個男子,
能枕著蒙格洛德
溫柔的臂膀入睡?」
菲約爾斯維德說:
「沒有任何男子,
能枕著蒙格洛德
溫柔的臂膀入睡,
唯有斯維普達格一人;
那位明亮如太陽的女子,
命中注定要成為他的妻子。」
溫德卡爾德說:
「推開門扉,
讓門口敞開,
你眼前就是斯維普達格;
但你且去問明,
蒙格洛德是否願意
與我共享歡愉。」
菲約爾斯維德說:
「聽啊,蒙格洛德,
有個男子來了,
去看看這位客人;
獵犬歡迎他,
殿門自行敞開,
我想,他就是斯維普達格。」
蒙格洛德說:
「機敏的烏鴉
將在高高的絞架上
啄出你的雙眼,
若你謊稱,
已有青年遠道而來,
來到我的殿堂。
46
你從何處來,
你從何處啟程,
家裡的人喚你什麼名字?
你的家世與姓名,
我須知道,以此為證,
看我是否命定要做你的妻子。」
斯維普達格說:
「我名叫斯維普達格,
我父親名叫蘇爾比亞特,
我從那裡被迫踏上寒風中的道路;
烏爾德的話語,
無人能夠違抗,
縱使那命定帶來不幸。」
蒙格洛德說:
「歡迎你如今到來,
我守候的心願已然實現,
問候之後,還要獻上一吻;
這般渴盼的相見,
總能使人歡喜,
只要彼此懷著愛意。
我久久坐在
親愛的山上,
日日夜夜等待著你;
如今終於實現了
我一向盼望的事,
青年啊,你已來到我的殿堂。
我始終懷著渴望,
渴望與你共享歡愉,
你也渴望得到我的愛;
如今終於成真,
我們將一同度過
此生所有的歲月。」