《斯基爾尼爾之歌》原典
Skírnismál
本頁提供作品原文與譯文,可用上方按鈕切換。網站會記住你的選擇,並套用到所有原典頁面。
古諾爾斯語原文採用冰島學者 Guðni Jónsson 版本的標準化拼寫。
"Rístu nú, Skírnir,
ok gakk skjótt at beiða
okkarn mála mög
ok þess at fregna,
hveim inn fróði sé
ofreiði afi."
Skírnir kvað:
"Illra orða
er mér ón at ykkrum syni,
ef ek geng at mæla við mög
ok þess at fregna,
hveim inn fróði sé
ofreiði afi."
"Segðu mér þat, Freyr,
folkvaldi goða,
ok ek vilja vita:
Hví þú einn sitr
endlanga sali,
minn dróttinn, um daga?"
Freyr kvað:
"Hví um segjak þér,
seggr inn ungi,
mikinn móðtrega?
Því at álfröðull
lýsir um alla daga
ok þeygi at mínum munum."
Skírnir kvað:
"Muni þína
hykk-a ek svá mikla vera,
at þú mér, seggr, né segir,
því at ungir saman
várum í árdaga,
vel mættim tveir trúask."
Freyr kvað:
"Í Gymis görðum
ek ganga sá
mér tíða mey;
armar lýstu,
en af þaðan
allt loft ok lögr."
"Mær er mér tíðari
en manna hveim
ungum í árdaga;
ása ok alfa
þat vill engi maðr
at vit samt séim."
Skírnir kvað:
"Mar gefðu mér þá
þann er mik um myrkvan beri
vísan vafrloga,
ok þat sverð,
er sjalft vegisk
við jötna ætt."
Freyr kvað:
"Mar ek þér þann gef,
er þik um myrkvan berr
vísan vafrloga,
ok þat sverð,
er sjalft mun vegask
ef sá er horskr, er hefr."
Skírnir mælti við hestinn:
"Myrkt er úti,
mál kveð ek okkr fara
úrig fjöll yfir,
þursa þjóð yfir;
báðir vit komumk,
eða okkr báða tekr
sá inn ámáttki jötunn."
Skírnir reið í Jötunheima til Gymisgarða. Þar váru hundar ólmir ok bundnir fyrir skíðgarðs hliði, þess er um sal Gerðar var. Hann reið at þar, er féhirðir sat á haugi, og kvaddi hann:
"Segðu þat, hirðir,
er þú á haugi sitr
ok varðar alla vega:
Hvé ek at andspilli
komumk ins unga mans
fyr greyjum Gymis?"
Hirðir kvað:
"Hvárt ertu feigr,
eða ertu framgenginn?
-- -- --
Andspillis vanr
þú skalt æ vera
góðrar meyjar Gymis."
Skírnir kvað:
"Kostir ro betri
heldr en at klökkva sé,
hveim er fúss er fara;
einu dægri
mér var aldr of skapaðr
of allt líf of lagit."
Gerðr kvað:
"Hvat er þat hlym hlymja,
er ek heyri nú til
ossum rönnum í?
Jörð bifask,
en allir fyrir
skjalfa garðar Gymis."
Ambátt kvað:
"Maðr er hér úti,
stiginn af mars baki,
jó lætr til jarðar taka."
-- -- --
Gerðr kvað:
"Inn bið þú hann ganga
í okkarn sal
ok drekka inn mæra mjöð;
þó ek hitt óumk,
at hér úti sé
minn bróðurbani.
Hvat er þat alfa
né ása sona
né víssa vana?
Hví þú einn of komt
eikinn fúr yfir
ór salkynni at séa?"
Skírnir kvað:
"Emk-at ek alfa
né ása sona
né víssa vana;
þó ek einn of komk
eikinn fúr yfir
yður salkynni at séa."
"Epli ellifu
hér hef ek algullin,
þau mun ek þér, Gerðr, gefa,
frið at kaupa,
at þú þér Frey kveðir
óleiðastan lifa."
Gerðr kvað:
"Epli ellifu
ek þigg aldregi
at mannskis munum,
né vit Freyr,
meðan okkart fjör lifir,
byggjum bæði saman."
Skírnir kvað:
"Baug ek þér þá gef,
þann er brenndr var
með ungum Óðins syni;
átta eru jafnhöfðir,
er af drjúpa
ina níundu hverja nótt."
Gerðr kvað:
"Baug ek þikk-a-k,
þótt brenndr séi
með ungum Óðins syni;
er-a mér gulls vant
í görðum Gymis,
at deila fé föður."
Skírnir kvað:
"Sér þú þenna mæki, mær,
mjóvan, málfáan,
er ek hef í hendi hér?
Höfuð höggva
ek mun þér hálsi af,
nema þú mér sætt segir."
Gerðr kvað:
"Ánauð þola
ek vil aldregi
at mannskis munum;
þó ek hins get,
ef it Gymir finnizk,
vígs ótrauðir,
at ykkr vega tíði."
Skírnir kvað:
"Sér þú þenna mæki, mær,
mjóvan, málfáan,
er ek hef í hendi hér?
Fyr þessum eggjum
hnígr sá inn aldni jötunn,
verðr þinn feigr faðir.
Tamsvendi ek þik drep,
en ek þik temja mun,
mær, at mínum munum;
þar skaltu ganga,
er þik gumna synir
síðan æva séi.
Ara þúfu á
skaltu ár sitja
horfa heimi ór,
snugga heljar til;
matr né þér meir leiðr
en manna hveim
innfráni ormr með firum.
At undrsjónum þú verðir,
er þú út kemr;
á þik Hrímnir hari,
á þik hotvetna stari;
víðkunnari þú verðir
en vörðr með goðum,
gapi þú grindum frá.
Tópi ok ópi,
tjösull ok óþoli,
vaxi þér tár með trega;
sezk þú niðr,
en ek mun segja þér
sváran súsbreka
ok tvennan trega:
Tramar gneypa
þik skulu gerstan dag
jötna görðum í;
til hrímþursa hallar
þú skalt hverjan dag
kranga kostalaus,
kranga kostavön;
grát at gamni
skaltu í gögn hafa
ok leiða með tárum trega.
Með þursi þríhöfðuðum
þú skalt æ nara,
eða verlaus vera;
þitt geð grípi,
þik morn morni;
ver þú sem þistill,
sá er var þrunginn
í önn ofanverða.
Til holts ek gekk
ok til hrás viðar,
gambantein at geta,
gambantein ek gat.
Reiðr er þér Óðinn,
reiðr er þér Ásabragr,
þik skal Freyr fíask,
in firinilla mær,
en þú fengit hefr
gambanreiði goða.
Heyri jötnar,
heyri hrímþursar,
synir Suttungs,
sjalfir ásliðar,
hvé ek fyrbýð,
hvé ek fyrirbanna
manna glaum mani,
manna nyt mani.
Hrímgrímnir heitir þurs,
er þik hafa skal
fyr nágrindr neðan;
þar þér vílmegir
á viðarrótum
geitahland gefi;
æðri drykkju
fá þú aldregi,
mær, af þínum munum,
mær, at mínum munum.
Þurs ríst ek þér
ok þría stafi,
ergi ok æði ok óþola;
svá ek þat af ríst,
sem ek þat á reist,
ef gerask þarfar þess."
Gerðr kvað:
"Heill ver þú nú heldr, sveinn,
ok tak við hrímkálki
fullum forns mjaðar;
þó hafðak ek þat ætlat,
at myndak aldregi
unna vaningja vel."
Skírnir kvað:
"Örendi mín
vil ek öll vita,
áðr ek ríða heim heðan,
nær þú á þingi
munt inum þroska
nenna Njarðar syni."
Gerðr kvað:
"Barri heitir,
er vit bæði vitum,
lundr lognfara;
en eft nætr níu
þar mun Njarðar syni
Gerðr unna gamans."
Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðenda:
"Segðu mér þat, Skírnir,
áðr þú verpir söðli af mar
ok þú stígir feti framar:
Hvat þú árnaðir
í Jötunheima
þíns eða míns munar?"
Skírnir kvað:
"Barri heitir,
er vit báðir vitum,
lundr lognfara;
en eft nætr níu
þar mun Njarðar syni
Gerðr unna gamans."
Freyr kvað:
"Löng er nótt,
langar ro tvær,
hvé of þreyjak þrjár?
Oft mér mánaðr
minni þótti
en sjá half hýnótt."
英譯採用 Henry Adams Bellows 的1923年譯本,已屬公有領域;詩節編號可能與原文不同。
Freyr, the son of Njorth, had sat one day in Hlithskjolf, and looked over all the worlds. He looked into Jotunheim, and saw there a fair maiden, as she went from her father's house to her bower. Forthwith he felt a mighty love-sickness. Skirnir was the name of Freyr’s servant; Njorth bade him ask speech of Freyr. He said:
"Go now, Skirnir! and seek to gain
Speech from my son;
And answer to win, for whom the wise one
Is mightily moved."
Skirnir spake: 2.
"Ill words do I now await from thy son,
If I seek to get speech with him,
And answer to win, for whom the wise one
Is mightily moved."
Skirnir spake: 3.
"Speak prithee, Freyr, foremost of the gods,
For now I fain would know;
Why sittest thou here in the wide halls,
Days long, my prince, alone?"
Freyr spake: 4.
"How shall I tell thee, thou hero young,
Of all my grief so great?
Though every day the elfbeam dawns,
It lights my longing never."
Skirnir spake: 5.
"Thy longings, methinks, are not so large
That thou mayst not tell them to me;
Since in days of yore we were young together,
We two might each other trust."
Freyr spake: 6.
"From Gymir's house I beheld go forth
A maiden dear to me;
Her arms glittered, and from their gleam
Shone all the sea and sky.
"To me more dear than in days of old
Was ever maiden to man;
But no one of gods or elves will grant
That we both together should be."
Skirnir spake: 8.
"Then give me the horse that goes through the dark
And magic flickering flames;
And the sword as well that fights of itself
Against the giants grim."
Freyr spake: 9.
"The horse will I give thee that goes through the dark
And magic flickering flames,
And the sword as well that will fight of itself
If a worthy hero wields it."
Skirnir spake to the horse: 10.
"Dark is it without, and I deem it time
To fare through the wild fells,
(To fare through the giants' fastness;)
We shall both come back, or us both together
The terrible giant will take."
Skirnir rode into Jotunheim to Gymir's house. There were fierce dogs bound before the gate of the fence which was around Gerth's hall. He rode to where a herdsman sat on a hill, and said:
"Tell me, herdsman, sitting on the hill,
And watching all the ways,
How may I win a word with the maid
Past the hounds of Gymir here?"
The herdsman spake: 12.
"Art thou doomed to die or already dead,
Thou horseman that ridest hither?
Barred from speech shalt thou ever be
With Gymir's daughter good."
Skirnir spake: 13.
"Boldness is better than plaints can be
For him whose feet must fare; To a destined day has mine age been doomed,
And my life's span thereto laid."
Gerth spake: 14.
"What noise is that which now so loud
I hear within our house?
The ground shakes, and the home of Gymir
Around me trembles too."
The Serving-Maid spake: 15.
"One stands without who has leapt from his steed,
And lets his horse loose to graze;"
..................
..............
Gerth spake: 16.
"Bid the man come in, and drink good mead
Here within our hall;
Though this I fear, that there without
My brother's slayer stands.
"Art thou of the elves or the offspring of gods,
Or of the wise Wanes?
How camst thou alone through the leaping flame
Thus to behold our home?"
Skirnir spake: 18.
"I am not of the elves, nor the offspring of gods,
Nor of the wise Wanes;
Though I came alone through the leaping flame
Thus to behold thy home.
"Eleven apples, all of gold,
Here will I give thee, Gerth,
To buy thy troth that Freyr shall be
Deemed to be dearest to you."
Gerth spake: 20.
"I will not take at any man's wish
These eleven apples ever;
Nor shall Freyr and I one dwelling find
So long as we two live."
Skirnir spake: 21.
"Then do I bring thee the ring that was burned Of old with Othin's son;
From it do eight of like weight fall
On every ninth night."
Gerth spake: 22.
"The ring I wish not, though burned it was
Of old with Othin's son;
In Gymir's home is no lack of gold
In the wealth my father wields."
Skirnir spake: 23.
"Seest thou, maiden, this keen, bright sword
That I hold here in my hand?
Thy head from thy neck shall I straightway hew,
If thou wilt not do my will."
Gerth spake: 24.
"For no man's sake will I ever suffer
To be thus moved by might;
But gladly, methinks, will Gymir seek
To fight if he finds thee here."
Skirnir spake: 25.
"Seest thou, maiden, this keen, bright sword
That I hold here in my hand? Before its blade the old giant bends,—
Thy father is doomed to die.
"I strike thee, maid, with my magic staff,
To tame thee to work my will;
There shalt thou go where never again
The sons of men shall see thee.
"On the eagle's hill shalt thou ever sit,
And gaze on the gates of Hel;
More loathsome to thee than the light-hued snake
To men, shall thy meat become.
"Fearful to see, if thou comest forth,
Hrimnir will stand and stare,
(Men will marvel at thee;) More famed shalt thou grow than the watchman of the gods!
Peer forth, then, from thy prison.
"Rage and longing, fetters and wrath,
Tears and torment are thine;
Where thou sittest down my doom is on thee
Of heavy heart
And double dole.
"In the giants' home shall vile things harm thee
Each day with evil deeds;
Grief shalt thou get instead of gladness,
And sorrow to suffer with tears.
"With three-headed giants thou shalt dwell ever,
Or never know a husband;
(Let longing grip thee, let wasting waste thee,—) Be like to the thistle that in the loft
Was cast and there was crushed.
"I go to the wood, and to the wet forest,
To win a magic wand;
..................
I won a magic wand.
"Othin grows angry, angered is the best of the gods,
Freyr shall be thy foe,
Most evil maid, who the magic wrath
Of gods hast got for thyself.
"Give heed, frost-rulers, hear it, giants.
Sons of Suttung,
And gods, ye too,
How I forbid and how I ban
The meeting of men with the maid,
(The joy of men with the maid.)
"Hrimgrimnir is he, the giant who shall have thee
In the depth by the doors of Hel;
To the frost-giants' halls each day shalt thou fare,
Crawling and craving in vain,
(Crawling and having no hope.)
"Base wretches there by the root of the tree
Will hold for thee horns of filth;
A fairer drink shalt thou never find,
Maid, to meet thy wish,
(Maid, to meet my wish.)
"I write thee a charm and three runes therewith,
Longing and madness and lust;
But what I have writ I may yet unwrite
If I find a need therefor."
Gerth spake: 38.
"Find welcome rather, and with it take
The frost-cup filled with mead;
Though I did not believe that I should so love
Ever one of the Wanes."
Skirnir spake: 39.
"My tidings all must I truly learn
Ere homeward hence I ride:
How soon thou wilt with the mighty son
Of Njorth a meeting make."
Gerth spake: 40.
Barri there is, which we both know well,
A forest fair and still;
And nine nights hence to the son of Njorth
Will Gerth there grant delight."
Then Skirnir rode home. Freyr stood without, and spoke to him, and asked for tidings:
"Tell me, Skirnir, ere thou take off the saddle,
Or farest forward a step:
What hast thou done in the giants' dwelling
To make glad thee or me?"
Skirnir spake: 42.
"Barri there is, which we both know well,
A forest fair and still;
And nine nights hence to the son of Njorth
Will Gerth there grant delight."
Freyr spake: 43.
"Long is one night, longer are two;
How then shall I bear three?
Often to me has a month seemed less
Than now half a night of desire."
繁體中文譯文由 AI 根據古諾爾斯語原文翻譯,並參考英文譯文。
「起來吧,斯基爾尼爾,
快去請求
我們的兒子開口,
並且問明,
那睿智的人
究竟對誰如此憤怒。」
斯基爾尼爾說:
「我料想會從你們兒子那裡
聽到惡言,
若我前去與他交談,
並且問明,
那睿智的人
究竟對誰如此憤怒。」
「告訴我吧,弗雷,
統領眾神的君王,
我想知道:
為何你獨自坐在
長長的廳堂裡,
我的主君,終日如此?」
弗雷說:
「我怎能向你訴說,
年輕的男子啊,
我心中深重的愁苦?
因為精靈的日輪
日日普照,
卻照不進我的心願。」
斯基爾尼爾說:
「我不認為你的心事
竟會如此深重,
使你不能向我訴說,男子啊;
因為往昔年少時,
我們一同長大,
彼此大可推心置腹。」
弗雷說:
「在吉密爾的庭院裡,
我看見一位
令我傾心的少女走過;
她的雙臂閃耀,
由此照亮了
整片天空與海洋。」
「這少女之於我,比起
自古以來任何年輕男子
所愛的少女,都更令我珍愛;
阿薩神族與精靈之中,
沒有誰願意
讓我倆相守。」
斯基爾尼爾說:
「那麼賜我一匹駿馬,
能穩穩載著我穿過
幽暗翻騰的火焰,
再賜我那把劍,
能自行揮戰,
對抗巨人一族。」
弗雷說:
「我賜你那匹駿馬,
能穩穩載著你穿過
幽暗翻騰的火焰,
也賜你那把劍,
只要持劍者明智,
它便能自行揮戰。」
斯基爾尼爾對馬說:
「外頭天色已暗,
我說我們該動身了,
越過露水濡濕的群山,
越過巨人之邦;
要麼我倆一同歸來,
要麼我倆一同被
那強橫的巨人擒住。」
斯基爾尼爾騎馬前往約頓海姆,來到吉密爾的宅院。葛德的廳堂四周圍著木柵,柵門前拴著凶猛的狗。他騎到一名牧人坐著的土丘旁,向他說道:
「告訴我吧,牧人,
你坐在土丘上,
守望著各條道路:
我要如何越過
吉密爾的群犬,
與那年輕少女交談?」
牧人說:
「你是死期將至,
還是早已死去?
—— —— ——
你將永遠無緣
與吉密爾那善良的
女兒交談。」
斯基爾尼爾說:
「對一心前行的人,
另尋出路總比
怯懦畏縮更好;
我的壽數早在一日之內
便已注定,
一生的命運早已安排。」
葛德說:
「那是什麼轟隆聲,
此刻傳入
我們的屋舍?
大地震動,
吉密爾的整座宅院
也隨之顫抖。」
婢女說:
「外頭來了一個人,
已從馬背下來,
正讓駿馬低頭吃草。」
—— —— ——
葛德說:
「請你叫他進來,
到我們的廳堂裡,
喝那上好的蜜酒;
只是我害怕,
外頭站著的,
正是殺我兄弟的人。
你是精靈中的哪一位,
還是阿薩神族的子嗣,
或是睿智的華納神族?
為何你獨自穿越
猛烈的火焰,
來探訪我們的居所?」
斯基爾尼爾說:
「我不是精靈,
也不是阿薩神族的子嗣,
更不是睿智的華納神族;
然而我獨自穿越了
猛烈的火焰,
來探訪你們的居所。」
「我這裡有十一顆
純金的蘋果,
葛德,我願將它們送給你,
以此換取你的情意,
讓你說弗雷是世上
你最不厭棄的人。」
葛德說:
「這十一顆蘋果,
我絕不會收下,
來成全任何人的欲望,
而我與弗雷,
只要彼此還活著,
就絕不會一同居住。」
斯基爾尼爾說:
「那麼我送你一枚金環,
它曾與奧丁
年輕的兒子一同焚燒;
每逢第九個夜晚,
便有八枚同樣重的金環,
從它身上滴落。」
葛德說:
「那金環我不收,
即使它曾與奧丁
年輕的兒子一同焚燒;
在吉密爾的宅院裡,
我不缺黃金,
父親的財富任我支用。」
斯基爾尼爾說:
「少女,你看見這把劍嗎,
劍身纖細,紋飾斑斕,
此刻正握在我手中?
我會將你的頭顱
從頸上斬下,
除非你答應與我和解。」
葛德說:
「我絕不願
忍受強迫,
來成全任何人的欲望;
不過我想,
若你與吉密爾相遇,
你們都不畏戰,
必會急著交鋒。」
斯基爾尼爾說:
「少女,你看見這把劍嗎,
劍身纖細,紋飾斑斕,
此刻正握在我手中?
在這劍鋒之下,
那年老的巨人將倒地,
你的父親死期已至。
我用馴服之杖擊打你,
我要馴服你,
少女,讓你順從我的心意;
你將走到那個地方,
從此人間的男子
再也看不見你。
你將早早坐上
雄鷹的土丘,
背向人世凝望,
朝著赫爾的國度翹首;
食物將使你厭惡,
如同人世間任何人
都厭惡那閃亮的蛇。
當你走到外頭,
你將成為駭人的奇觀;
赫里姆尼爾將瞪視你,
一切都將盯著你看;
你的名聲將比
諸神的守望者傳得更遠,
你只能從柵門後張口呆望。
狂亂與哀號,
煎熬與焦躁,
願你的淚水隨愁苦滋長;
你坐下吧,
我要向你宣告
沉重的苦痛,
以及雙重的悲哀:
在巨人的宅院裡,
魔怪將整日
折磨你;
你將每天向著
霜巨人的廳堂,
無依無靠地爬去,
無路可選地爬去;
你將以哭泣
代替歡樂,
以淚水伴隨愁苦。
你將永遠與
三頭巨人相伴苟活,
否則便終身無夫;
願欲念攫住你,
願憔悴使你枯萎;
願你如同薊草,
在收穫將盡時,
被壓在穀堆頂上。
我走進樹林,
走向濕潤的林木,
尋求威力強大的魔杖,
我取得了威力強大的魔杖。
奧丁對你憤怒,
阿薩神族之首對你憤怒,
弗雷將憎恨你,
你這惡毒至極的少女,
因為你已招來
諸神威猛的怒火。
巨人們,聽著,
霜巨人們,聽著,
蘇通的子孫,
阿薩神族的眾神也親自聽著,
聽我如何禁止,
如何嚴令斷絕
這少女與男子的歡娛,
這少女與男子的交歡。
有個巨人名叫赫里姆格里姆尼爾,
他將占有你,
在亡者柵門的下方;
在那裡,苦厄之子
將在樹根旁
給你山羊尿喝;
你將永遠得不到
更好的飲料,
少女,任憑你的心願,
少女,依照我的心願。
我為你刻下『巨人』符文,
以及三個符文:
淫欲、瘋狂與焦躁;
如有必要,
我也能如同刻下它們一般,
將它們刮除。」
葛德說:
「少年,如今還是歡迎你吧,
請接過這只霜杯,
盛滿陳年的蜜酒;
只是我原本以為,
自己永遠不會
愛上一位華納神族。」
斯基爾尼爾說:
「在我從這裡騎馬返家之前,
我願知道
此行使命的全部結果:
你何時願意赴約,
與那英武的
尼約德之子相會?」
葛德說:
「有個地方名叫巴里,
你我都知道,
是座寧靜的樹林;
九夜之後,
葛德將在那裡給予
尼約德之子歡愉。」
於是斯基爾尼爾騎馬返家。弗雷站在外頭,招呼他,詢問消息:
「告訴我吧,斯基爾尼爾,
趁你還沒卸下馬鞍,
也還沒再向前踏出一步:
你在約頓海姆
辦成了什麼,
如你或如我的心願?」
斯基爾尼爾說:
「有個地方名叫巴里,
你我都知道,
是座寧靜的樹林;
九夜之後,
葛德將在那裡給予
尼約德之子歡愉。」
弗雷說:
「一夜漫長,
兩夜更漫長,
三夜我又怎能熬過?
過往一個月
往往還不及如今
這半個相思之夜漫長。」