《洛基的爭辯》原典
Lokasenna
本頁提供作品原文與譯文,可用上方按鈕切換。網站會記住你的選擇,並套用到所有原典頁面。
古諾爾斯語原文採用冰島學者 Guðni Jónsson 版本的標準化拼寫。
"Segðu þat, Eldir,
svá at þú einugi
feti gangir framar,
hvat hér inni
hafa at ölmálum
sigtíva synir."
Eldir kvað:
"Of vápn sín dæma
ok um vígrisni sína
sigtíva synir;
ása ok alfa
er hér inni eru,
manngi er þér í orði vinr."
Loki kvað:
"Inn skal ganga
Ægis hallir í
á þat sumbl at sjá;
jöll ok áfu
færi ek ása sonum,
ok blend ek þeim svá meini mjöð."
Eldir kvað:
"Veiztu, ef þú inn gengr
Ægis hallir í
á þat sumbl at sjá,
hrópi ok rógi
ef þú eyss á holl regin,
á þér munu þau þerra þat."
Loki kvað:
"Veiztu þat, Eldir,
ef vit einir skulum
sáryrðum sakask,
auðigr verða
mun ek í andsvörum,
ef þú mælir til margt."
Síðan gekk Loki inn í höllina. En er þeir sá, er fyrir váru, hverr inn var kominn, þögnuðu þeir allir.
Loki kvað:
"Þyrstr ek kom
þessar hallar til,
Loftr, um langan veg
ásu at biðja,
at mér einn gefi
mæran drykk mjaðar.
Hví þegið ér svá,
þrungin goð,
at þér mæla né meguð?
Sessa ok staði
velið mér sumbli at
eða heitið mik heðan."
Bragi kvað:
"Sessa ok staði
velja þér sumbli at
æsir aldregi,
því at æsir vitu,
hveim þeir alda skulu
gambansumbl of geta."
Loki kvað:
"Mantu þat, Óðinn,
er vit í árdaga
blendum blóði saman?
Ölvi bergja
lézktu eigi mundu,
nema okkr væri báðum borit."
Óðinn kvað:
"Rístu þá, Viðarr,
ok lát ulfs föður
sitja sumbli at,
síðr oss Loki
kveði lastastöfum
Ægis höllu í."
Þá stóð Viðarr upp ok skenkði Loka. En áðr hann drykki, kvaddi hann ásuna:
"Heilir æsir,
heilar ásynjur
ok öll ginnheilög goð -
nema sá einn áss
er innar sitr,
Bragi, bekkjum á."
Bragi kvað:
"Mar ok mæki
gef ek þér míns féar,
ok bætir þér svá baugi Bragi,
síðr þú ásum
öfund of gjaldir,
grem þú eigi goð at þér."
Loki kvað:
"Jós ok armbauga
mundu æ vera
beggja vanr, Bragi;
ása ok alfa,
er hér inni eru,
þú ert við víg varastr
ok skjarrastr við skot."
Bragi kvað:
"Veit ek, ef fyr útan værak,
svá sem fyr innan emk,
Ægis höll of kominn,
höfuð þitt
bæra ek í hendi mér;
lykak þér þat fyr lygi."
Loki kvað:
"Snjallr ertu í sessi,
skal-at-tu svá gera,
Bragi bekkskrautuðr;
vega þú gakk,
ef þú vreiðr séir;
hyggsk vætr hvatr fyrir."
Iðunn kvað:
"Bið ek þik, Bragi,
barna sifjar duga
ok allra óskmaga,
at þú Loka
kveðir-a lastastöfum
Ægis höllu í."
Loki kvað:
"Þegi þú, Iðunn,
þik kveð ek allra kvenna
vergjarnasta vera,
síztu arma þína
lagðir ítrþvegna
um þinn bróðurbana."
Iðunn kvað:
"Loka ek kveðk-a
lastastöfum
Ægis höllu í:
Braga ek kyrri
bjórreifan;
vilk-at ek, at it vreiðir vegizk."
Gefjun kvað:
"Hví it æsir tveir
skuluð inni hér
sáryrðum sakask?
Loftki þat veit,
at hann leikinn er
ok hann fjörg öll fía."
Loki kvað:
"Þegi þú, Gefjun,
þess mun ek nú geta,
er þik glapði at geði
sveinn inn hvíti,
er þér sigli gaf
ok þú lagðir lær yfir."
Óðinn kvað:
"Ærr ertu, Loki,
ok örviti,
er þú fær þér Gefjun at gremi,
því at aldar örlög
hygg ek, at hon öll of viti
jafngörla sem ek."
Loki kvað:
"Þegi þú, Óðinn,
þú kunnir aldregi
deila víg með verum;
oft þú gaft,
þeim er þú gefa skyldir-a,
inum slævurum sigr."
Óðinn kvað:
"Veiztu, ef ek gaf,
þeim er ek gefa né skylda,
inum slævurum, sigr,
átta vetr
vartu fyr jörð neðan,
kýr mólkandi ok kona,
ok hefr þú þar börn borit,
ok hugða ek þat args aðal."
Loki kvað:
"En þik síða kóðu
Sámseyu í,
ok draptu á vétt sem völur;
vitka líki
fórtu verþjóð yfir,
ok hugða ek þat args aðal."
Frigg kvað:
"Örlögum ykkrum
skylið aldregi
segja seggjum frá,
hvat it æsir tveir
drýgðuð í árdaga;
firrisk æ forn rök firar."
Loki kvað:
"Þegi þú, Frigg,
þú ert Fjörgyns mær
ok hefr æ vergjörn verit,
er þá Véa ok Vilja
léztu þér, Viðris kvæn,
báða i baðm of tekit."
Frigg kvað:
"Veiztu, ef ek inni ættak
Ægis höllum i
Baldri líkan bur,
út þú né kvæmir
frá ása sonum,
ok væri þá at þér vreiðum vegit."
Loki kvað:
"Enn vill þú, Frigg,
at ek fleiri telja
mína meinstafi:
ek því réð,
er þú ríða sér-at
síðan Baldr at sölum."
Freyja kvað:
"Ærr ertu, Loki,
er þú yðra telr
ljóta leiðstafi;
örlög Frigg,
hygg ek, at öll viti,
þótt hon sjalfgi segi."
Loki kvað:
"Þegi þú, Freyja,
þik kann ek fullgörva,
er-a þér vamma vant:
ása ok alfa,
er hér inni eru,
hverr hefir þinn hór verit."
Freyja kvað:
"Flá er þér tunga,
hygg ek, at þér fremr myni
ógótt of gala;
reiðir ro þér æsir
ok ásynjur,
hryggr muntu heim fara."
Loki kvað:
"Þegi þú, Freyja,
þú ert fordæða
ok meini blandin mjök,
síz þik at bræðr þínum
stóðu blíð regin
ok myndir þú þá, Freyja, frata."
Njörðr kvað:
"Þat er válítit,
þótt sér varðir
vers fái, hós eða hvárs;
hitt er undr, er áss ragr
er hér inn of kominn
ok hefir sá börn of borit."
Loki kvað:
"Þegi þú, Njörðr,
þú vart austr heðan
gíls of sendr at goðum;
Hymis meyjar
höfðu þik at hlandtrogi
ok þér i munn migu."
Njörðr kvað:
"Sú erumk líkn,
er ek vark langt heðan
gísl of sendr at goðum,
þá ek mög gat,
þann er mangi fíár,
ok þykkir sá ása jaðarr."
Loki kvað:
"Hættu nú, Njörðr,
haf þú á hófi þik,
munk-a ek því leyna lengr:
við systur þinni
gaztu slíkan mög,
ok er-a þó vánu verr."
Týr kvað:
"Freyr er beztr
allra ballriða
ása görðum í;
mey hann né grætir
né manns konu
ok leysir ór höftum hvern."
Loki kvað:
"Þegi þú, Týr,
þú kunnir aldregi
bera tilt með tveim;
handar innar hægri
mun ek hinnar geta,
er þér sleit Fenrir frá."
Týr kvað:
"Handar em ek vanr,
en þú hróðrsvitnis,
böl er beggja þrá;
ulfgi hefir ok vel,
er í böndum skal
bíða ragnarökrs."
Loki kvað:
"Þegi þú, Týr,
þat varð þinni konu,
at hon átti mög við mér;
öln né penning
hafðir þú þess aldregi
vanréttis, vesall."
Freyr kvað:
"Ulfr sé ek liggja
árósi fyrir,
unz rjúfask regin;
því mundu næst,
nema þú nú þegir,
bundinn, bölvasmiðr."
Loki kvað:
"Gulli keypta
léztu Gymis dóttur
ok seldir þitt svá sverð;
en er Múspells synir
ríða Myrkvið yfir,
veizt-a þú þá, vesall, hvé þú vegr."
Byggvir kvað:
"Veiztu, ef ek eðli ættak
sem Ingunar-Freyr
ok svá sælligt setr,
mergi smæra
mölða ek þá meinkráku
ok lemða alla í liðu."
Loki kvað:
"Hvat er þat it litla
er ek þat löggra sék
ok snapvíst snapir?
At eyrum Freys
mundu æ vera
ok und kvernum klaka."
Byggvir kvað:
"Byggvir ek heiti,
en mik bráðan kveða
goð öll ok gumar;
því em ek hér hróðugr,
at drekka Hrofts megir
allir öl saman."
Loki kvað:
"Þegi þú, Byggvir,
þú kunnir aldregi
deila með mönnum mat,
ok þik í flets strái
finna né máttu,
þá er vágu verar."
Heimdallr kvað:
"Ölr ertu, Loki,
svá at þú ert örviti,
- hví né lezk-a-ðu, Loki? -
því at ofdrykkja
veldr alda hveim,
er sína mælgi né man-at."
Loki kvað:
"Þegi þú, Heimdallr,
þér var í árdaga
it ljóta líf of lagit;
örgu baki
þú munt æ vera
ok vaka vörðr goða."
Skaði kvað:
"Létt er þér, Loki;
mun-at-tu lengi svá
leika lausum hala,
því at þik á hjörvi
skulu ins hrímkalda magar
görnum binda goð."
Loki kvað:
"Veiztu, ef mik á hjörvi
skulu ins hrímkalda magar
görnum binda goð,
fyrstr ok efstr
var ek at fjörlagi,
þars vér á Þjaza þrifum."
Skaði kvað:
"Veiztu, ef fyrstr ok efstr
vartu at fjörlagi,
þá er ér á Þjaza þrifuð,
frá mínum véum
ok vöngum skulu
þér æ köld ráð koma."
Loki kvað:
"Léttari í málum
vartu við Laufeyjar son,
þá er þú létz mér á beð þinn boðit;
getit verðr oss slíks,
ef vér görva skulum
telja vömmin vár."
þá gekk Sif fram ok byrlaði Loka í hrímkálki mjöð ok mælti:
"Heill ver þú nú, Loki,
ok tak við hrímkálki
fullum forns mjaðar,
heldr þú hana eina
látir með ása sonum
vammalausa vera."
Hann tók við horni ok drakk af:
"Ein þú værir,
ef þú svá værir,
vör ok gröm at veri;
einn ek veit,
svá at ek vita þykkjumk,
hór ok af Hlórriða,
ok var þat sá inn lævísi Loki."
Beyla kvað:
"Fjöll öll skjalfa;
hygg ek á för vera
heiman Hlórriða;
han ræðr ró,
þeim er rægir hér
goð öll ok guma."
Loki kvað:
"Þegi þú, Beyla,
þú ert Byggvis kvæn
ok meini blandinn mjök,
ókynjan meira
kom-a med ása sonum;
öll ertu, deigja, dritin."
Þá kom Þórr at ok kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
herðaklett
drep ek þér halsi af,
ok verðr þá þínu fjörvi of farit."
Loki kvað:
"Jarðar burr
er hér nú inn kominn,
hví þrasir þú svá, Þórr?
En þá þorir þú ekki,
er þú skalt við ulfinn vega,
ok svelgr hann allan Sigföður."
Þórr kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
upp ek þér verp
ok á austrvega,
síðan þik manngi sér."
Loki kvað:
"Austrförum þínum
skaltu aldregi
segja seggjum frá,
síz í hanska þumlungi
hnúkðir þú einheri,
ok þóttisk-a þú þá Þórr vera."
Þórr kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
hendi inni hægri
drep ek þik Hrungnis bana,
svá at þér brotnar beina hvat."
Loki kvað:
"Lifa ætla ek mér
langan aldr,
þóttú hætir hamri mér;
skarpar álar
þóttu þér Skrýmis vera,
ok máttir-a þú þá nesti ná,
ok svalzt þú þá hungri heill."
Þórr kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
Hrungnis bani
mun þér í hel koma
fyr nágrindr neðan."
Loki kvað:
"Kvað ek fyr ásum,
kvað ek fyr ása sonum,
þats mik hvatti hugr,
en fyr þér einum
mun ek út ganga,
því at ek veit, at þú vegr.
Öl gerðir þú, Ægir,
en þú aldri munt
síðan sumbl of gera;
eiga þín öll,
er hér inni er,
leiki yfir logi,
ok brenni þér á baki."
En eftir þetta falst Loki í Fránangrsforsi í lax líki. Þar tóku æsir hann. Hann var bundinn með þörmum sonar síns, Vála, en Narfi, sonr hans, varð at vargi. Skaði tók eitrorm ok festi upp yfir annlit Loka. Draup þar ór eitr. Sigyn, kona Loka, sat þar ok helt munnlaug undir eitrið. En er munnlaugin var full, bar hon út eitrið, en meðan draup eitrit á Loka. Þá kippðist hann svá hart við, at þaðan af skalf jörð öll. Þat eru nú kallaðir landsskjálftar.
英譯採用 Henry Adams Bellows 的1923年譯本,已屬公有領域;詩節編號可能與原文不同。
Ægir, who was also called Gymir, had prepared ale for the gods, after he had got the mighty kettle, as now has been told. To this feast came Othin and Frigg, his wife. Thor came not, as he was on a journey in the East. Sif, Thor's wife, was there, and Bragi with Ithun, his wife. Tyr, who had but one hand, was there; the wolf Fenrir had bitten off his other hand when they had bound him. There were Njorth and Skathi his wife, Freyr and Freyja, and Vithar, the son of Othin. Loki was there, and Freyr's servants Byggvir and Beyla. Many were there of the gods and elves.
Ægir had two serving-men, Fimafeng and Eldir. Glittering gold they had in place of firelight; the ale came in of itself; and great was the peace. The guests praised much the ability of Ægir's serving-men. Loki might not endure that, and he slew Fimafeng. Then the gods shook their shields and howled at Loki and drove him away to the forest, and thereafter set to drinking again. Loki turned back, and outside he met Eldir. Loki spoke to him:
"Speak now, Eldir, for not one step
Farther shalt thou fare;
What ale-talk here do they have within,
The sons of the glorious gods?"
Eldir spake: 2.
"Of their weapons they talk, and their might in war,
The sons of the glorious gods;
From the gods and elves who are gathered here
No friend in words shalt thou find."
Loki spake: 3.
"In shall I go into Ægir's hall,
For the feast I fain would see; Bale and hatred I bring to the gods,
And their mead with venom I mix."
Eldir spake: 4.
"If in thou goest to Ægir's hall,
And fain the feast wouldst see,
And with slander and spite wouldst sprinkle the gods,
Think well lest they wipe it on thee."
Loki spake: 5.
"Bethink thee, Eldir, if thou and I
Shall strive with spiteful speech;
Richer I grow in ready words
If thou speakest too much to me."
Then Loki went into the hall, but when they who were there saw who had entered, they were all silent.
Loki spake: 6.
"Thirsty I come into this thine hall,
I, Lopt, from a journey long,
To ask of the gods that one should give
Fair mead for a drink to me.
"Why sit ye silent, swollen with pride,
Ye gods, and no answer give? At your feast a place and a seat prepare me,
Or bid me forth to fare."
Bragi spake: 8.
"A place and a seat will the gods prepare
No more in their midst for thee;
For the gods know well what men they wish
To find at their mighty feasts."
Loki spake: 9.
"Remember, Othin, in olden days
That we both our blood have mixed;
Then didst thou promise no ale to pour,
Unless it were brought for us both."
Othin spake: 10.
"Stand forth then, Vithar, and let the wolf's father
Find a seat at our feast; Lest evil should Loki speak aloud
Here within Ægir's hall."
Then Vithar arose and poured drink for Loki; but before he drank he spoke to the gods:
"Hail to you, gods! ye goddesses, hail!
Hail to the holy throng!
Save for the god who yonder sits,
Bragi there on the bench."
Bragi spake: 12.
"A horse and a sword from my hoard will I give,
And a ring gives Bragi to boot,
That hatred thou makst not among the gods;
So rouse not the great ones to wrath."
Loki spake: 13.
"In horses and rings thou shalt never be rich,
Bragi, but both shalt thou lack;
Of the gods and elves here together met
Least brave in battle art thou,
(And shyest thou art of the shot.)"
Bragi spake: 14.
"Now were I without as I am within, And here in Ægir's hall,
Thine head would I bear in mine hands away,
And pay thee the price of thy lies."
Loki spake: 15.
"In thy seat art thou bold, not so are thy deeds,
Bragi, adorner of benches!
Go out and fight if angered thou feelest,
No hero such forethought has."
Ithun spake: 16.
"Well, prithee, Bragi, his kinship weigh,
Since chosen as wish-son he was;
And speak not to Loki such words of spite
Here within Ægir's hall."
Loki spake: 17.
"Be silent, Ithun! thou art, I say, Of women most lustful in love,
Since thou thy washed-bright arms didst wind
About thy brother's slayer."
Ithun spake: 18.
"To Loki I speak not with spiteful words
Here within Ægir's hall;
And Bragi I calm, who is hot with beer,
For I wish not that fierce they should fight."
Gefjun spake: 19.
"Why, ye gods twain, with bitter tongues
Raise hate among us here?
Loki is famed for his mockery foul,
And the dwellers in heaven he hates."
Loki spake: 20.
"Be silent, Gefjun! for now shall I say
Who led thee to evil life;
The boy so fair gave a necklace bright,
And about him thy leg was laid."
Othin spake: 21.
"Mad art thou, Loki, and little of wit,
The wrath of Gefjun to rouse;
For the fate that is set for all she sees,
Even as I, methinks."
Loki spake: 22.
"Be silent, Othin! not justly thou settest
The fate of the fight among men;
Oft gavst thou to him who deserved not the gift,
To the baser, the battle's prize."
Othin spake: 23.
"Though I gave to him who deserved not the gift,
To the baser, the battle's prize;
Winters eight wast thou under the earth,
Milking the cows as a maid,
(Ay, and babes didst thou bear;
Unmanly thy soul must seem.)"
Loki spake: 24.
"They say that with spells in Samsey once
Like witches with charms didst thou work;
And in witch's guise among men didst thou go;
Unmanly thy soul must seem."
Frigg spake: 25.
"Of the deeds ye two of old have done
Ye should make no speech among men;
Whate'er ye have done in days gone by,
Old tales should ne'er be told."
Loki spake: 26.
"Be silent, Frigg! thou art Fjorgyn's wife,
But ever lustful in love;
For Vili and Ve, thou wife of Vithrir,
Both in thy bosom have lain."
Frigg spake: 27.
"If a son like Baldr were by me now,
Here within Ægir's hall,
From the sons of the gods thou shouldst go not forth
Till thy fierceness in fight were tried."
Loki spake: 28.
"Thou wilt then, Frigg, that further I tell
Of the ill that now I know;
Mine is the blame that Baldr no more
Thou seest ride home to the hall."
Freyja spake: 29.
"Mad art thou, Loki, that known thou makest
The wrong and shame thou hast wrought;
The fate of all does Frigg know well,
Though herself she says it not."
Loki spake: 30.
"Be silent, Freyja! for fully I know thee,
Sinless thou art not thyself; Of the gods and elves who are gathered here,
Each one as thy lover has lain."
Freyja spake: 31.
"False is thy tongue, and soon shalt thou find
That it sings thee an evil song;
The gods are wroth, and the goddesses all,
And in grief shalt thou homeward go."
Loki spake: 32.
"Be silent, Freyja! thou foulest witch,
And steeped full sore in sin;
In the arms of thy brother the bright gods caught thee
When Freyja her wind set free."
Njorth spake: 33.
"Small ill does it work though a woman may have
A lord or a lover or both;
But a wonder it is that this womanish god
Comes hither, though babes he has borne."
Loki spake: 34.
"Be silent, Njorth; thou wast eastward sent,
To the gods as a hostage given;
And the daughters of Hymir their privy had
When use did they make of thy mouth."
Njorth spake: 35.
"Great was my gain, though long was I gone,
To the gods as a hostage given;
The son did I have whom no man hates,
And foremost of gods is found."
Loki spake: 36.
"Give heed now, Njorth, nor boast too high,
No longer I hold it hid;
With thy sister hadst thou so fair a son,
Thus hadst thou no worse a hope."
Tyr spake: 37.
"Of the heroes brave is Freyr the best
Here in the home of the gods; He harms not maids nor the wives of men,
And the bound from their fetters he frees."
Loki spake: 38.
"Be silent, Tyr! for between two men
Friendship thou ne'er couldst fashion;
Fain would I tell how Fenrir once
Thy right hand rent from thee."
Tyr spake: 39.
"My hand do I lack, but Hrothvitnir thou,
And the loss brings longing to both;
Ill fares the wolf who shall ever await
In fetters the fall of the gods."
Loki spake: 40.
"Be silent, Tyr! for a son with me
Thy wife once chanced to win;
Not a penny, methinks, wast thou paid for the wrong,
Nor wast righted an inch, poor wretch."
Freyr spake: 41.
"By the mouth of the river the wolf remains Till the gods to destruction go;
Thou too shalt soon, if thy tongue is not stilled,
Be fettered, thou forger of ill."
Loki spake: 42.
"The daughter of Gymir with gold didst thou buy,
And sold thy sword to boot;
But when Muspell's sons through Myrkwood ride,
Thou shalt weaponless wait, poor wretch."
Byggvir spake: 43.
"Had I birth so famous as Ingunar-Freyr,
And sat in so lofty a seat, I would crush to marrow this croaker of ill,
And beat all his body to bits."
Loki spake: 44.
"What little creature goes crawling there,
Snuffling and snapping about?
At Freyr's ears ever wilt thou be found,
Or muttering hard at the mill."
Byggvir spake: 45.
"Byggvir my name, and nimble am I,
As gods and men do grant;
And here am I proud that the children of Hropt
Together all drink ale."
Loki spake: 46.
"Be silent, Byggvir! thou never couldst set
Their shares of the meat for men;
Hid in straw on the floor, they found thee not
When heroes were fain to fight."
Heimdall spake: 47.
"Drunk art thou, Loki, and mad are thy deeds,
Why, Loki, leavst thou this not? For drink beyond measure will lead all men
No thought of their tongues to take."
Loki spake: 48.
"Be silent, Heimdall! in days long since
Was an evil fate for thee fixed;
With back held stiff must thou ever stand,
As warder of heaven to watch."
Skathi spake: 49.
"Light art thou, Loki, but longer thou mayst not
In freedom flourish thy tail;
On the rocks the gods bind thee with bowels torn
Forth from thy frost-cold son."
Loki spake: 50.
"Though on rocks the gods bind me with bowels torn
Forth from my frost-cold son, I was first and last at the deadly fight
There where Thjazi we caught."
Skathi spake: 51.
"Wert thou first and last at the deadly fight
There where Thjazi was caught,
From my dwellings and fields shall ever come forth
A counsel cold for thee."
Loki spake: 52.
"More lightly thou spakest with Laufey's son,
When thou badst me come to thy bed;
Such things must be known if now we two
Shall seek our sins to tell."
Then Sif came forward and poured mead for Loki in a crystal cup, and said:
"Hail to thee, Loki, and take thou here
The crystal cup of old mead;
For me at least, alone of the gods,
Blameless thou knowest to be."
"Alone thou wert if truly thou wouldst
All men so shyly shun;
But one do I know full well, methinks,
Who had thee from Hlorrithi's arms,—
(Loki the crafty in lies.)"
Beyla spake: 55.
"The mountains shake, and surely I think
From his home comes Hlorrithi now;
He will silence the man who is slandering here
Together both gods and men."
Loki spake: 56.
"Be silent, Beyla! thou art Byggvir's wife,
And deep art thou steeped in sin;
A greater shame to the gods came ne'er,
Befouled thou art with thy filth."
Then came Thor forth, and spake:
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth; Thy shoulder-cliff shall I cleave from thy neck,
And so shall thy life be lost."
Loki spake: 58.
"Lo, in has come the son of Earth:
Why threaten so loudly, Thor?
Less fierce thou shalt go to fight with the wolf
When he swallows Sigfather up."
Thor spake: 59.
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth;
I shall hurl thee up and out in the East,
Where men shall see thee no more."
Loki spake: 60.
"That thou hast fared on the East-road forth;
To men shouldst thou say no more; In the thumb of a glove didst thou hide, thou great one,
And there forgot thou wast Thor."
Thor spake: 61.
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth;
My right hand shall smite thee with Hrungnir's slayer,
Till all thy bones are broken."
Loki spake: 62.
"A long time still do I think to live,
Though thou threatenest thus with thy hammer;
Rough seemed the straps of Skrymir's wallet,
When thy meat thou mightest not get,
(And faint from hunger didst feel.)"
Thor spake: 63.
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth; The slayer of Hrungnir shall send thee to hell,
And down to the gate of death."
Loki spake: 64.
"I have said to the gods and the sons of the gods
The things that whetted my thoughts;
But before thee alone do I now go forth,
For thou fightest well, I ween.
"Ale hast thou brewed, but, Ægir, now
Such feasts shalt thou make no more;
O'er all that thou hast which is here within
Shall play the flickering flames,
(And thy back shall be burnt with fire.)"
And after that Loki hid himself in Franang's waterfall in the guise of a salmon, and there the gods took him. He was bound with the bowels of his son Vali, but his son Narfi was changed to a wolf. Skathi took a poison-snake and fastened it up over Loki's face, and the poison dropped thereon. Sigyn, Loki's wife, sat there and held a shell under the poison, but when the shell was full she bore away the poison, and meanwhile the poison dropped on Loki. Then he struggled so hard that the whole earth shook therewith; and now that is called an earthquake.
繁體中文譯文由 AI 根據古諾爾斯語原文翻譯,並參考英文譯文。
「告訴我,埃爾迪爾,
你一步也
不許再往前走,
在這裡頭,
勝利之神的兒子們
飲酒時談些什麼。」
埃爾迪爾說:
「他們談論自己的兵器,
還有自己的戰場英勇,
那些勝利之神的兒子們;
在這裡頭的
阿薩神族與精靈,
沒有誰會替你說好話。」
洛基說:
「我要走進
埃吉爾的廳堂,
看看這場酒宴;
爭吵與紛擾,
我要帶給阿薩神族的兒子們,
就這樣把禍害摻進他們的蜜酒。」
埃爾迪爾說:
「你要知道,若你走進
埃吉爾的廳堂,
要看看這場酒宴,
若你把辱罵與誹謗
潑向友善的眾神,
他們會拿你來擦乾那些污言。」
洛基說:
「你要知道,埃爾迪爾,
若我們兩個要
以傷人的言語相爭,
我的回嘴
必定源源不絕,
只要你對我說得太多。」
隨後洛基走進廳堂。在場的人看見進來的是誰,便全都沉默了。
洛基說:
「我口渴而來,
來到這座廳堂,
我洛夫特,走過漫漫長路,
向阿薩神族求飲,
願有誰給我
一口上好的蜜酒。
你們為何如此沉默,
傲氣滿懷的眾神,
竟連話也說不出?
請在酒宴上
替我安排席位,
或叫我離開這裡。」
布拉基說:
「酒宴上的
座位與席次,
阿薩神族絕不會替你安排,
因為阿薩神族知道,
該為哪些人
備下盛大的酒宴。」
洛基說:
「奧丁,你還記得嗎,
在遠古之時,
我們曾把鮮血混在一起?
你說過,
除非酒為我們兩人同斟,
否則你絕不沾唇。」
奧丁說:
「那麼起身吧,維達,
讓狼的父親
坐下赴宴,
免得洛基
在埃吉爾的廳堂裡
用惡言辱罵我們。」
於是維達起身,替洛基斟酒。但洛基飲酒之前,先向阿薩神族致意:
「祝阿薩諸神安好,
祝阿薩女神安好,
也祝一切至聖的神明安好——
唯獨那位坐在裡頭
長凳上的神除外,
就是布拉基。」
布拉基說:
「駿馬與寶劍,
我從自己的財物中送你,
布拉基再以一枚臂環補償你,
免得你向阿薩神族
報以怨恨,
別惹眾神對你發怒。」
洛基說:
「駿馬與臂環,
這兩樣東西,
你永遠都會缺,布拉基;
在這裡頭的
阿薩神族與精靈之中,
你最怕交戰,
也最畏懼飛矢。」
布拉基說:
「我知道,若我此刻身在外頭,
而非像現在這樣
身在埃吉爾的廳堂裡,
你的頭顱
早已提在我手中;
我要以此報償你的謊言。」
洛基說:
「坐在席上,你倒英勇,
你卻不會真動手,
布拉基,你這長凳上的擺飾;
出去打吧,
若你當真發怒;
勇者從不瞻前顧後。」
伊登說:
「布拉基,我求你,
看在親生子女的情分上,
也看在所有義子的情分上,
不要對洛基
說出辱罵的話,
在埃吉爾的廳堂裡。」
洛基說:
「住口,伊登,
我說你在所有女人之中
最是貪戀男人,
自從你把
洗得潔淨的雙臂
摟上殺你兄弟的凶手。」
伊登說:
「我沒有對洛基
說出辱罵的話,
在埃吉爾的廳堂裡;
我只是在安撫布拉基,
他正喝啤酒喝得興起;
我不願你們盛怒相鬥。」
格芙昂說:
「你們兩位阿薩神,
為何要在這裡
用傷人的言語相爭?
洛夫特不知道,
自己正受人戲弄,
一切生靈都厭惡他。」
洛基說:
「住口,格芙昂,
現在我要說起,
那迷亂你心智的
白皙少年,
他送你一條項鍊,
你便把大腿搭到他身上。」
奧丁說:
「洛基,你瘋了,
也失了心智,
竟惹格芙昂對你發怒,
因為世人的命運,
我想她全都知曉,
知道得與我同樣清楚。」
洛基說:
「住口,奧丁,
你從來不懂
公正裁定人間的戰事;
你常把勝利
賜給不該得到的人,
賜給那些懦夫。」
奧丁說:
「你要知道,縱使我把勝利
賜給不該得到的人,
賜給那些懦夫,
你卻有八個冬天
待在大地之下,
做個擠牛奶的女人,
還在那裡生下孩子,
我看那正是娘娘腔的本性。」
洛基說:
「可人家說你曾在
薩姆瑟島上施行巫術,
還像女巫一樣敲打蓋板;
你扮成巫師,
遊走於人群之間,
我看那正是娘娘腔的本性。」
弗麗嘉說:
「你們自己的往事,
永遠不該
向世人說起,
你們這兩位阿薩神
遠古時做過的事;
人總該避談往昔之事。」
洛基說:
「住口,弗麗嘉,
你是菲約爾金的女兒,
向來貪戀男人,
你這維德里爾的妻子,
當年竟把維與威利
兩個都攬進懷裡。」
弗麗嘉說:
「你要知道,若我在
埃吉爾的廳堂裡,
有個像巴德爾那樣的兒子,
你就休想從
阿薩神族的兒子們身邊走出去,
他們必在盛怒之下將你殺死。」
洛基說:
「弗麗嘉,你還想
要我再多說些
我做過的惡事嗎?
正是我一手促成,
讓你從此再也看不見
巴德爾騎馬回到廳堂。」
芙蕾雅說:
「洛基,你瘋了,
竟把你們那些
醜惡可憎的事都說出來;
我想弗麗嘉
知曉一切命運,
只是她自己不說。」
洛基說:
「住口,芙蕾雅,
我對你一清二楚,
你可不缺醜事:
在這裡頭的
阿薩神族與精靈,
個個都當過你的姦夫。」
芙蕾雅說:
「你的舌頭奸詐,
我想它很快就會
唱出給你招禍的歌;
阿薩諸神與
阿薩女神都對你發怒,
你必將悲傷地回家。」
洛基說:
「住口,芙蕾雅,
你是個妖婦,
渾身都是邪惡,
當年仁善的眾神
撞見你與親兄弟私通,
芙蕾雅,你當時竟放了個屁。」
尼約德說:
「這算不得什麼大禍,
縱使女人為自己
找個男人,情夫也好,丈夫也好;
奇怪的倒是這個娘娘腔的神
竟走進這裡,
他還生過孩子呢。」
洛基說:
「住口,尼約德,
你曾從此地被送往東方,
到眾神那裡充當人質;
希密爾的女兒們
拿你當尿盆,
往你嘴裡撒尿。」
尼約德說:
「這倒是我的慰藉,
當年我被遠遠送離此地,
到眾神那裡充當人質時,
我生了個兒子,
誰都不厭惡他,
他還被視為阿薩神族的屏障。」
洛基說:
「住口吧,尼約德,
你且收斂些,
我不會再隱瞞此事:
你與自己的姊妹
生下了這樣的兒子,
倒也不比預料的更糟。」
提爾說:
「弗雷最為傑出,
勝過一切勇武的騎士,
在阿薩神族的庭院裡;
他不使少女哭泣,
也不使人妻落淚,
並為每個受縛者解開枷鎖。」
洛基說:
「住口,提爾,
你從來不懂得
為爭執的雙方主持公道;
你的那隻右手,
我可要提一提,
芬里爾曾將它從你身上扯下。」
提爾說:
「我失去了一隻手,
你卻失去了赫羅德維特尼爾,
失落使我們兩人都痛苦;
那狼也不好過,
牠得身受捆縛,
等待諸神黃昏。」
洛基說:
「住口,提爾,
你的妻子曾經
與我生下一個兒子;
為了這樁羞辱,
你連一肘尺布、一枚錢都沒拿到,
你這可憐蟲。」
弗雷說:
「我看見那狼躺在
河口之前,
直到諸神毀滅;
你若還不住口,
也將緊接著受縛,
你這災禍的製造者。」
洛基說:
「你用黃金
買下吉密爾的女兒,
還就此賣掉自己的劍;
等到穆斯貝爾的兒子們
騎馬越過黑森林,
你便不知該如何應戰了,可憐蟲。」
比格維爾說:
「你知道,假使我的出身
能與英古納爾—弗雷相同,
也有那樣幸福的居所,
我就要把這隻惡毒的烏鴉
磨得比骨髓還細,
打碎牠全身的關節。」
洛基說:
「那是什麼小東西,
我看牠搖著尾巴,
四處伺機討食?
你總會在弗雷
耳邊聒噪,
又在磨石底下吱喳。」
比格維爾說:
「我名叫比格維爾,
眾神與世人
都說我行事敏捷;
我在這裡如此自豪,
因為赫羅夫特的兒子們
全都聚在一起喝啤酒。」
洛基說:
「住口,比格維爾,
你從來不懂得
替人分配食物,
當眾人交戰之時,
你藏在廳堂地上的稻草裡,
任誰也找不到你。」
海姆達爾說:
「洛基,你喝醉了,
醉得失去理智,
——洛基,你怎麼還不罷休?——
因為過量飲酒
會使每個人
都管不住自己的口舌。」
洛基說:
「住口,海姆達爾,
在遠古之時,
你便注定過那悲慘的日子;
你必須永遠
僵直著背,
不眠地守望,做諸神的衛士。」
絲卡蒂說:
「洛基,你倒輕快;
但你不能再長久
自在地搖擺尾巴了,
因為眾神將用
你那冰冷兒子的腸子,
把你綁在尖岩上。」
洛基說:
「你知道,即使眾神要用
我那冰冷兒子的腸子,
把我綁在尖岩上,
當我們擒住夏基時,
從頭到尾,
我都參與了取他性命的事。」
絲卡蒂說:
「你知道,倘若從頭到尾
你都參與了取他性命的事,
當你們擒住夏基之時,
那麼從我的聖所
與田野之中,
必永遠生出對付你的冷酷計謀。」
洛基說:
「你對勞菲之子
說話曾經溫柔些,
當你邀我上你的床時;
倘若我們真要
一一數說彼此的醜事,
這樣的事也該提起。」
這時希芙走上前來,用水晶杯替洛基斟了蜜酒,說道:
「洛基,願你安好,
請接下這只水晶杯,
裡面盛滿陳年蜜酒,
但願你至少讓我一人
在阿薩神族的子弟之中,
得以清白無瑕。」
他接過飲酒角,喝了其中的酒:
「你本可獨自清白,
假使你當真如此,
對男人戒慎而冷酷;
可我知道有一人,
我想自己知道得很清楚,
曾背著赫洛里迪與你私通,
那便是詭計多端的洛基。」
貝依拉說:
「群山全在震動;
我想赫洛里迪
已從家中出發而來;
他會使那人安靜,
那在此誹謗
所有神祇與凡人的傢伙。」
洛基說:
「住口,貝依拉,
你是比格維爾的妻子,
滿身都是惡毒,
阿薩神族的子弟之中
從未來過更醜惡的怪物;
你這婢女,渾身沾滿糞便。」
這時索爾來到,說道:
「住口,你這娘娘腔的妖物,
我那威猛的鎚子
妙爾尼爾要封住你的嘴;
我要把你肩上的岩塊
從脖子上打落,
到時你的性命便完了。」
洛基說:
「約爾德的兒子
如今進來這裡了,
索爾,你為何如此叫囂?
可是當你得與那狼交戰,
而牠把勝利之父整個吞下時,
你便一點膽量也沒有了。」
索爾說:
「住口,你這娘娘腔的妖物,
我那威猛的鎚子
妙爾尼爾要封住你的嘴;
我要把你高高拋起,
直扔到東方去,
從此再沒人看得見你。」
洛基說:
「你那些東行的事,
你永遠不該
向世人提起,
你這勇士竟在手套的拇指裡
蜷縮躲藏,
那時你可不覺得自己是索爾。」
索爾說:
「住口,你這娘娘腔的妖物,
我那威猛的鎚子
妙爾尼爾要封住你的嘴;
我要用右手揮動
赫朗格尼爾的剋星打你,
把你每根骨頭都打碎。」
洛基說:
「我還打算
活上長長的一世,
任憑你拿鎚子威脅我;
斯克里米爾的皮帶
當時可讓你覺得難纏,
你怎樣也拿不到乾糧,
身子好好的卻餓得要死。」
索爾說:
「住口,你這娘娘腔的妖物,
我那威猛的鎚子
妙爾尼爾要封住你的嘴;
赫朗格尼爾的剋星
要送你下冥府,
直落到亡者之門底下。」
洛基說:
「我在阿薩神族面前說了,
在阿薩神族的子弟面前說了,
我心中催促我說的話,
但唯獨面對你,
我才要走出去,
因為我知道你真會動手。
埃吉爾,你釀了啤酒,
但從今以後,
你再也辦不成酒宴;
願你所有的財物,
凡在這屋裡的,
都讓烈焰在上頭翻舞,
並燒上你的背脊。」
此後,洛基化作鮭魚,藏在弗拉南格爾瀑布裡。阿薩神族在那裡擒住了他。他被自己兒子瓦利的腸子綁住,而他的兒子納爾維則變成了狼。絲卡蒂捉來一條毒蛇,固定在洛基臉孔的正上方,毒液便從那裡滴下。洛基的妻子西格恩坐在那裡,拿著洗臉盆接住毒液。盆子盛滿時,她便把毒液端出去;在這期間,毒液就滴到洛基身上。他因此劇烈抽搐,震得整片大地都搖動起來。這便是如今所說的地震。