《洪丁的殺手赫爾吉之歌 1》原典
Helgakviða Hundingsbana I
本頁提供作品原文與譯文,可用上方按鈕切換。網站會記住你的選擇,並套用到所有原典頁面。
古諾爾斯語原文採用冰島學者 Guðni Jónsson 版本的標準化拼寫。
Ár var alda,
þat er arar gullu,
hnigu heilög vötn
af Himinfjöllum;
þá hafði Helga
inn hugumstóra
Borghildr borit
í Brálundi.
Nótt varð í bæ,
nornir kómu,
þær er öðlingi
aldr of skópu;
þann báðu fylki
frægstan verða
ok buðlunga
beztan þykkja.
Sneru þær af afli
örlögþáttu,
þá er borgir braut
í Bráluni;
þær of greiddu
gullin símu
ok und mánasal
miðjan festu.
Þær austr ok vestr
enda fálu,
þar átti lofðungr
land á milli;
brá nift Nera
á norðrvega
einni festi,
ey bað hon halda.
Eitt var at angri
Ylfinga nið
ok þeiri meyju,
er munúð fæddi;
hrafn kvað at hrafni,
- sat á hám meiði
andvanr átu -:
"ek veit nökkut.
Stendr í brynju
burr Sigmundar
dægrs eins gamall,
nú er dagr kominn;
hvessir augu
sem hildingar,
sá er varga vinr,
vit skulum teitir."
Drótt þótti sá
döglingr vera,
kváðu með gumnum
góð ár komin;
sjalfr gekk vísi
ór vígþrimu
ungum færa
ítrlauk grami.
Gaf hann Helga nafn
ok Hringstaði,
Sólfjöll, Snæfjöll
ok Sigarsvöllu,
Hringstöð, Hátún
ok Himinvanga,
blóðorm búinn
bræðr Sinfjötla.
Þá nam at vaxa
fyr vina brjósti
almr ítrborinn
ynðis ljóma;
hann galt ok gaf
gull verðungu,
sparði eigi hilmir
hodd blóðrækinn.
Skammt lét vísi
vígs at bíða;
þá er fylkir var
fimmtán vetra,
ok hann harðan lét
Hunding veginn
þann er lengi réð
löndum ok þegnum.
Kvöddu síðan
Sigmundar bur
auðs ok hringa
Hundings synir,
því at þeir áttu
jöfri at gjalda
fjárnám mikit
ok föður dauða.
Lét-at buðlungr
bótir uppi
né niðja in heldr
nefgjöld fáa;
ván kvað hann mundu
veðrs ins mikla
grára geira
ok gremi Óðins.
Fara hildingar
hjörstefnu til,
þeirar er lögðu
at Logafjöllum;
sleit Fróða frið
fjánda á milli;
fara Viðris grey
valgjörn of ey.
Settisk vísi,
þá er vegit hafði
Alf ok Eyjólf,
und arasteini,
Hjörvarð ok Hávarð,
Hundings sonu;
farit hafði hann allri
ætt geirmímis.
Þá brá ljóma
af Logafjöllum,
en af þeim ljómum
leiftrir kómu,
-- -- --
hávar und hjalmum
á Himinvanga,
brynjur váru þeira
blóði stokknar,
en af geirum
geislar stóðu.
Frá árliga
ór úlfíði
döglingr at því
dísir suðrænar,
ef þær vildi heim
með hildingum
þá nótt fara;
þrymr var alma.
En af hesti
Högna dóttir,
- líddi randa rym, -
ræsi sagði:
"Hygg ek, at vér eigim
aðrar sýslur
en með baugbrota
bjór at drekka.
Hefir minn faðir
meyju sinni
grimmum heitit
Granmars syni,
en ek hef, Helgi,
Höðbrodd kveðinn
konung óneisan
sem kattar son.
Þó kemr fylkir
fára nátta,
nema þú hánum vísir
valstefnu til
eða mey nemir
frá mildingi."
Helgi kvað:
"Uggi eigi þú
Ísungs bana;
fyrr mun dolga dynr,
nema ek dauðr séak."
Sendi áru
allvaldr þaðan
of land ok um lög
leiðar at biðja,
iðgnógan
Ógnar ljóma
brögnum bjóða
ok burum þeira.
"Biðið skjótliga
til skipa ganga
ok ór Brandeyju
búna verða."
Þaðan beið þengill,
unz þingat kómu
halir hundmargir
ór Heðinseyju.
Ok þar af ströndum
ór Stafnsnesi
beit her út skriðu
ok búin gulli;
spurði Helgi
Hjörleif at því:
"hefir þú kannaða
koni óneisa?"
En ungr konungr
öðrum sagði,
seint kvað at telja
af Trönueyri
langhöfðuð skip
und líðöndum,
þau er í Örvasund
útan fóru.
"Tolf hundruð
tryggra manna;
þó er í Hátúnum
halfu fleira
víglið konungs;
ván erum rómu."
Svá brá stýrir
stafntjöldum af,
at mildinga
mengi vakði,
ok döglingar
dagsbrún séa
ok siklingar
sneru upp við tré
vefnistingum
á Varinsfirði.
Varð ára ymr
ok járna glymr,
brast rönd við rönd,
reru víkingar;
eisandi gekk
und öðlingum
lofðungs floti
löndum fjarri.
Svá var at heyra,
er saman kómu
kolgu systir
ok kilir langir,
sem björg eða brim
brotna myndi.
Draga bað Helgi
há segl ofar,
varð-at hrönnum
höfn þingloga,
þá er ógurlig
Ægis dóttir
stagstjórnmörum
steypa vildi.
En þeim sjalfum
Sigrún ofan
folkdjörf of barg
ok fari þeira;
snerisk ramliga
Rán ór hendi
gjalfrdýr konungs
at Gnipalundi.
Sat þar um aftan
í Unavágum,
flaust fagrbúin
fljóta knáttu;
en þeir sjalfir
frá Svarinshaugi
með hermðar hug
her könnuðu.
Frá góðborinn
Goðmundr at því:
"Hverr er landreki,
sá er liði stýrir
ok hann feiknalið
færir at landi?"
Sinfjötli kvað
- slöng upp við rá
rauðum skildi,
rönd var ór gulli;
þar var sundvörðr,
sá er svara kunni
ok við öðlinga
orðum skipta --:
"Segðu þat í aftan,
er svínum gefr
ok tíkr yðrar
teygir at solli,
at sé Ylfingar
austan komnir
gunnar gjarnir
fyr Gnipalundi.
Þar mun Höðbroddr
Helga finna
flugtrauðan gram
í flota miðjum,
sá er oft hefir
örnu sadda,
meðan þú á kvernum
kystir þýjar."
Guðmundr kvað:
"Fátt mantu, fylkir,
fornra spjalla,
er þú öðlingum
ósönnu bregðr;
þú hefir etnar
ulfa krásir
ok bræðr þínum
at bana orðit,
oft sár sogin
með svölum munni,
hefr í hreysi
hvarleiðr skriðit."
Sinfjötli kvað:
"Þú vart völva
í Varinseyju,
skollvís kona,
bartu skrök saman;
kvaztu engi mann
eiga vilja,
segg brynjaðan,
nema Sinfjötla.
Þú vart, in skæða,
skass, valkyrja,
ötul, ámátlig
at Alföður;
mundu einherjar
allir berjask,
svevís kona,
of sakar þínar.
Níu áttu vit
á nesi Ságu
ulfa alna,
ek var einn faðir þeira."
Guðmundr kvað:
"Faðir var-at-tu
fenrisulfa
öllum ellri,
svá at ek muna,
síz þik geldu
fyr Gnipalundi
þursa meyjar
á Þórsnesi.
Stjúpr vartu Siggeirs,
látt und stöðum heima,
vargljóðum vanr
á viðum úti;
kómu þér ógögn
öll at hendi,
þá er bræðr þínum
brjóst raufaðir;
gerðir þik frægjan
af firinverkum."
Sinfjötli kvað:
"Þú vart brúðr Grana
á Brávelli,
gullbitluð vart
gör til rásar;
hafða ek þér móðri
marg skeið riðit
svangri und söðli,
simul, forbergis."
Guðmundr kvað:
"Sveinn þóttir þú
siðlauss vera,
þá er þú Gullnis
geitr molkaðir,
en í annat sinn
Imðar dóttir
tötrughypja.
Vill þú tölu lengri?"
Sinfjötli kvað:
"Fyrr vilda ek
at Frekasteini
hrafna seðja
á hræum þínum
en tíkr yðrar
teygja at solli
eða gefa göltum;
deili gröm við þik."
Helgi kvað:
"Væri ykkr, Sinfjötli,
Sæmra miklu
gunni at heyja
ok glaða örnu,
en sé ónýtum
orðum at bregðask,
þótt hringbrotar
heiftir deili.
Þykkja-t mér góðir
Granmars synir,
þó dugir siklingum
satt at mæla;
þeir hafa markat
á Móinsheimum,
at hug hafa
hjörum at bregða."
Þeir af ríki
renna létu
Svipuð ok Sveggjuð
Sólheima til
dala döggótta,
dökkvar hlíðir;
skalf Mistar marr
hvar er megir fóru.
Mættu þeir tyggja
í túnhliði,
sögðu stríðliga
stilli kómu;
úti stóð Höðbroddr
hjalmi faldinn,
hugði hann jóreið
ættar sinnar:
"Hví er hermðar litr
á Hniflungum?"
Guðmundr kvað:
"Snúask hér at sandi
snævgir kjólar,
rakka-hirtir
ok ráar langar,
skildir margir,
skafnar árar,
göfugt lið gylfa,
glaðir Ylfingar.
Ganga fimmtán
folk upp á land,
þó er í Sogn út
sjau þúsundir;
liggja hér í grindum
fyr Gnipalundi
brimdýr blásvört
ok búin gulli;
þar er miklu mest
mengi þeira;
mun-a nú Helgi
hjörþing dvala."
Höðbroddr kvað:
"Renni rökn bitluð
til Reginþinga,
en Sporvitnir
at Sparinsheiði,
Mélnir ok Mýlnir
til Myrkviðar;
látið engi mann
eftir sitja,
þeira er benlogum
bregða kunni.
Bjóðið ér Högna
ok Hrings sonum,
Atla ok Yngva,
Alf inum gamla,
þeir ró gjarnir
gunni at heyja;
látum Völsunga
viðrnám fáa."
Svipr einn var þat,
er saman kómu
fölvir oddar
at Frekasteini;
ey var Helgi
Hundings bani
fyrstr í fólki,
þar er firar börðusk,
æstr á ímu,
alltrauðr flugar;
sá hafði hilmir
hart móðakarn.
Kómu þar ór himni
hjalmvítr ofan,
- óx geira gnýr, -
þær er grami hlífðu;
þá kvað þat Sigrún,
sárvitr fluga
- át hálu skær
af hugins barri -:
"Heill skaltu, vísi,
virða njóta,
áttstafr Yngva,
ok una lífi,
er þú fellt hefir
inn flugartrauða
jöfur, þann er olli
ægis dauða.
Ok þér, buðlungr,
samir bæði vel
rauðir baugar
ok in ríkja mær;
heill skaltu, buðlungr,
bæði njóta
Högna dóttur
ok Hringstaða,
sigrs ok landa.
Þá er sókn lokit.
英譯採用 Henry Adams Bellows 的1923年譯本,已屬公有領域;詩節編號可能與原文不同。
In olden days, when eagles screamed,
And holy streams from heaven's crags fell,
Was Helgi then, the hero-hearted,
Borghild's son, in Bralund born.
'Twas night in the dwelling, and Norns there came,
Who shaped the life of the lofty one;
They bade him most famed of fighters all
And best of princes ever to be.
Mightily wove they the web of fate,
While Bralund's towns were trembling all;
And there the golden threads they wove,
And in the moon's hall fast they made them.
East and west the ends they hid,
In the middle the hero should have his land;
And Neri's kinswoman northward cast
A chain, and bade it firm ever to be.
Once sorrow had the Ylfings' son,
And grief the bride who the loved one had borne.
******
Quoth raven to raven, on treetop resting,
Seeking for food, "There is something I know.
"In mail-coat stands the son of Sigmund,
A half-day old; now day is here;
His eyes flash sharp as the heroes' are,
He is friend of the wolves; full glad are we."
The warrior throng a ruler thought him,
Good times, they said, mankind should see;
The king himself from battle-press came,
To give the prince a leek full proud.
Helgi he named him, and Hringstathir gave him,
Solfjoll, Snæfjoll, and Sigarsvoll,
Hringstoth, Hotun, and Himinvangar,
And a blood-snake bedecked to Sinfjotli's brother.
Mighty he grew in the midst of his friends,
The fair-born elm, in fortune's glow;
To his comrades gold he gladly gave,
The hero spared not the blood-flecked hoard.
Short time for war the chieftain waited,
When fifteen winters old he was;
Hunding he slew, the hardy wight
Who long had ruled o'er lands and men.
Of Sigmund's son then next they sought
Hoard and rings, the sons of Hunding;
They bade the prince requital pay
For booty stolen and father slain.
The prince let not their prayers avail,
Nor gold for their dead did the kinsmen get;
Waiting, he said, was a mighty storm
Of lances gray and Othin's grimness.
The warriors forth to the battle went,
The field they chose at Logafjoll; Frothi's peace midst foes they broke,
Through the isle went hungrily Vithrir's hounds.
The king then sat, when he had slain
Eyjolf and Alf, 'neath the eagle-stone;
Hjorvarth and Hovarth, Hunding's sons,
The kin of the spear-wielder, all had he killed.
Then glittered light from Logafjoll,
And from the light the flashes leaped;
..............
..............
High under helms on heaven's field;
Their byrnies all with blood were red,
And from their spears the sparks flew forth.
Early then in wolf-wood asked
The mighty king of the southern maid,
If with the hero home would she
Come that night; the weapons clashed.
Down from her horse sprang Hogni's daughter,—
The shields were still,— and spake to the hero:
"Other tasks are ours, methinks,
Than drinking beer with the breaker of rings.
"My father has pledged his daughter fair
As bride to Granmar's son so grim;
But, Helgi, I once Hothbrodd called
As fine a king as the son of a cat.
"Yet the hero will come a few nights hence,
..............
Unless thou dost bid him the battle-ground seek,
Or takest the maid from the warrior mighty."
Helgi spake: 21.
"Fear him not, though Isung he felled,
First must our courage keen be tried,
Before unwilling thou fare with the knave;
Weapons will clash, if to death I come not."
Messengers sent the mighty one then,
By land and by sea, a host to seek,
Store of wealth of the water's gleam,
And men to summon, and sons of men.
"Bid them straightway seek the ships,
And off Brandey ready to be!"
There the chief waited till thither were come
Men by hundreds from Hethinsey.
Soon off Stafnsnes stood the ships,
Fair they glided and gay with gold;
Then Helgi spake to Hjorleif asking:
"Hast thou counted the gallant host?"
The young king answered the other then:
"Long were it to tell from Tronueyr
The long-stemmed ships with warriors laden
That come from without into Orvasund.
..............
"There are hundreds twelve of trusty men,
But in Hotun lies the host of the king.
Greater by half; I have hope of battle."
The ship's-tents soon the chieftain struck,
And waked the throng of warriors all; (The heroes the red of dawn beheld;)
And on the masts the gallant men
Made fast the sails in Varinsfjord.
There was beat of oars and clash of iron,
Shield smote shield as the ships'-folk rowed;
Swiftly went the warrior-laden
Fleet of the ruler forth from the land.
So did it sound, when together the sisters
Of Kolga struck with the keels full long,
As if cliffs were broken with beating surf,
..............
Helgi bade higher hoist the sails,
Nor did the ships'-folk shun the waves,
Though dreadfully did Ægir's daughters
Seek the steeds of the sea to sink.
But from above did Sigrun brave
Aid the men and all their faring; Mightily came from the claws of Ron
The leader's sea-beast off Gnipalund.
At evening there in Unavagar
Floated the fleet bedecked full fair;
But they who saw from Svarin's hill,
Bitter at heart the host beheld.
Then Gothmund asked, goodly of birth,
..............
"Who is the monarch who guides the host,
And to the land the warriors leads?"
Sinfjotli answered, and up on an oar
Raised a shield all red with golden rim; A sea-sentry was he, skilled to speak,
And in words with princes well to strive.
"Say tonight when you feed the swine,
And send your bitches to seek their swill,
That out of the East have the Ylfings come,
Greedy for battle, to Gnipalund.
"There will Hothbrodd Helgi find,
In the midst of the fleet, and flight he scorns;
Often has he the eagles gorged,
Whilst thou at the quern wert slave-girls kissing."
Gothmund spake: 37.
"Hero, the ancient sayings heed,
And bring not lies to the nobly born.
..............
..............
"Thou hast eaten the entrails of wolves,
And of thy brothers the slayer been;
Oft wounds to suck thy cold mouth sought,
And loathed in rocky dens didst lurk."
Sinfjotli spake: 39.
"A witch in Varin's isle thou wast,
A woman false, and lies didst fashion;
Of the mail-clad heroes thou wouldst have
No other, thou saidst, save Sinfjotli only.
"A Valkyrie wast thou, loathly witch,
Evil and base, in Allfather's home;
The warriors all must ever fight,
Woman subtle, for sake of thee.
"..............
..............
Nine did we in Sogunes
Of wolf-cubs have; I their father was."
Gothmund spake: 42.
"Thou didst not father Fenrir's-wolves,
Though older thou art than all I know;
For they gelded thee in Gnipalund,
The giant-women at Thorsnes once.
"Under houses the stepson of Siggeir lay,
Fain of the wolf's cry out in the woods;
Evil came then all to thy hands,
When thy brothers' breasts thou didst redden,
Fame didst thou win for foulest deeds.
"In Bravoll wast thou Grani's bride,
Golden-bitted and ready to gallop;
I rode thee many a mile, and down
Didst sink, thou giantess, under the saddle."
Sinfjotli spake: 45.
"A brainless fellow didst seem to be,
When once for Gollnir goats didst milk, And another time when as Imth's daughter
In rags thou wentest; wilt longer wrangle?"
Gothmund spake: 46.
"Sooner would I at Frekastein
Feed the ravens with flesh of thine
Than send your bitches to seek their swill,
Or feed the swine; may the fiends take you!"
Helgi spake: 47.
"Better, Sinfjotli, thee 'twould beseem
Battle to give and eagles to gladden,
Than vain and empty words to utter,
Though ring-breakers oft in speech do wrangle.
"Good I find not the sons of Granmar,
But for heroes 'tis seemly the truth to speak;
At Moinsheimar proved the men
That hearts for the wielding of swords they had."
Mightily then they made to run
Sviputh and Sveggjuth to Solheimar; (By dewy dales and chasms dark,
Mist's horse shook where the men went by;)
The king they found at his courtyard gate,
And told him the foeman fierce was come.
Forth stood Hothbrodd, helmed for battle,
Watched the riding of his warriors;
..............
"Why are the Hniflungs white with fear?"
Gothmund spake: 51.
"Swift keels lie hard by the land,
(Mast-ring harts and mighty yards,
Wealth of shields and well-planed oars;)
The king's fair host, the Ylfings haughty;
Fifteen bands to land have fared,
But out in Sogn are seven thousand.
"At anchor lying off Gnipalund
Are fire-beasts black, all fitted with gold;
There wait most of the foeman's men,
Nor will Helgi long the battle delay."
Hothbrodd spake: 53.
"Bid the horses run to the Reginthing,
Melnir and Mylnir to Myrkwood now,
(And Sporvitnir to Sparinsheith;)
Let no man seek henceforth to sit
Who the flame of wounds knows well to wield.
"Summon Hogni, the sons of Hring,
Atli and Yngvi and Alf the Old;
Glad they are of battle ever;
Against the Volsungs let us go."
Swift as a storm there smote together
The flashing blades at Frekastein;
Ever was Helgi, Hunding's slayer,
First in the throng where warriors fought;
(Fierce in battle, slow to fly,
Hard the heart of the hero was.)
From heaven there came the maidens helmed,—
The weapon-clang grew,— who watched o'er the king;
Spake Sigrun fair,— the wound-givers flew,
And the horse of the giantess raven's-food had:—
"Hail to thee, hero! full happy with men,
Offspring of Yngvi, shalt ever live,
For thou the fearless foe hast slain
Who to many the dread of death had brought.
"Warrior, well for thyself hast won
Red rings bright and the noble bride;
Both now, warrior, thine shall be,
Hogni's daughter and Hringstathir,
Wealth and triumph; the battle wanes."
繁體中文譯文由 AI 根據古諾爾斯語原文翻譯,並參考英文譯文。
那是遠古的歲月,
群鷹高聲啼鳴,
神聖的流水
自希敏山群奔下;
那時,博爾格希爾德
已在布拉林德
生下了赫爾吉,
那胸懷壯志的兒子。
宅邸入了夜,
諾恩們來到,
她們為這位王子
定下了一生;
她們命他成為
聲名最盛的君王,
在眾王之中
被譽為最出色的一位。
她們奮力捻合
命運的絲縷,
當布拉林德的
城堡遭到摧破之時;
她們理開
金色的絲線,
將它們繫在
月亮殿堂的正中央。
她們將線的兩端
藏向東方與西方,
兩端之間的土地
都歸這位王者所有;
奈里的女親族
又朝北方
拋出一條絲索,
命它永遠牢牢繫住。
有一件事令
伊爾芬族的子嗣憂傷,
也令那生下
心愛兒子的女子憂傷;
一隻烏鴉對另一隻說,
——牠棲在高樹上,
正苦於無食——:
「我知道一件事。
西格蒙德的兒子
已披著鎖甲站立,
出生才一晝夜,
如今白日已臨;
他目光銳利,
如同眾位君王,
他是群狼的朋友,
我倆該歡喜才是。」
眾人認定他
將成為君王,
說人世間已經
迎來豐年;
君王親自
走出戰陣的喧囂,
來將華美的韭蔥
送給幼小的王子。
他賜他赫爾吉之名,還有赫林斯塔迪爾,
蘇爾山群、斯奈山群,
以及西加爾原野,
赫林斯特德、哈屯,
還有希敏原野,
又將一條裝飾華美的血蛇
賜給了
辛菲約特利的兄弟。
於是,在親友懷中,
那株出身高貴的榆樹
開始成長,
沐浴著幸福的光輝;
他以黃金酬報
並賞賜隨從,
這位嗜戰的君王
毫不吝惜寶藏。
君王並未讓自己
久候戰事;
當這位統帥
年滿十五個寒冬,
他便將強悍的
洪丁斬殺,
那人曾長久統治
土地與臣民。
此後,洪丁的兒子們
向西格蒙德之子
索討財寶
與金環,
因為他們要向
這位君王追償
大批遭劫的財物,
以及父親的性命。
君王不肯
交出賠償,
也不讓死者的親族
獲得人命贖金;
他說,他們該等候的
是一場猛烈風暴,
灰色長矛的風暴,
以及奧丁的怒火。
戰士們奔赴
刀劍的集會,
那是他們約在
洛加山群的交鋒;
敵手之間
弗羅迪的和平就此破裂;
維德里爾的獵犬奔過島嶼,
貪求著陣亡者的血肉。
君王坐在
鷹岩之下,
此時他已殺死
阿爾夫與艾約爾夫,
希奧爾瓦德與哈瓦德,
洪丁的兒子們;
他已將那持矛者的
整個家族盡數殲滅。
忽有光輝
自洛加山群閃起,
那光輝之中
又迸出了閃電,
—— —— ——
她們戴著頭盔,高踞馬上,
來到希敏原野,
她們的鎖甲
濺滿鮮血,
而她們的矛尖
放射著光芒。
君王早早便在
群狼爭食的戰場上,
向那些來自南方的
女神們問道,
她們可願在那一夜
隨戰士們
一同回家;
弓木鏗然作響。
霍格尼的女兒
從馬背上
——盾牌的轟響已歇——
向君王說道:
「我想,我們還有
別的事要辦,
不能只陪分贈金環的人
飲用啤酒。
我的父親
已將自己的女兒
許配給格蘭馬爾
那凶悍的兒子,
但我曾說,赫爾吉,
霍德布羅德
這位尊貴的君王,
也不過是隻貓崽。
然而,再過幾夜,
那君王便要來了,
除非你引他
前往死戰之地,
或將這姑娘
從王者手中奪走。」
赫爾吉說:
「你不必畏懼
那殺死伊松的人;
除非我死去,
兵刃必先鏗然交擊。」
至高的君王
從那裡遣出使者,
越過陸地與海洋,
徵召出征的軍隊,
向勇士們
及他們的兒子
許諾賜予豐厚的
奧格恩之光。
「命他們迅速
登上戰船,
準備從布蘭德島
啟航出發。」
君王便在那裡等候,
直到成百的
勇士從赫定島
來到他的面前。
於是,成群的戰船
從斯塔夫恩岬的
岸邊駛出,
船身飾滿黃金;
赫爾吉向
希奧爾萊夫問道:
「那些尊貴的戰士,
你可已清點過?」
年輕的君王
便回答另一位,
說從特勒努沙洲
駛出的船隻,數也數不完,
那一艘艘長首戰船
載滿了將士,
從外海駛來,
進入厄爾瓦海峽。
「忠誠的戰士
共有一千兩百;
然而,在哈屯,
國王的戰士
還要多上一半;
我們可有仗打了。」
統帥就這樣
揭下船首的帳幕,
喚醒了
眾王的軍旅,
王者們看見
黎明的曙光,
君王們便在
瓦林峽灣,
沿著桅木
升起織成的船帆。
槳聲轟然,
鐵器鏗響,
盾牌撞擊著盾牌,
海上戰士奮力划槳;
載著眾位王者,
君王的艦隊
飛馳而去,
遠離了陸地。
當科爾加的姊妹
迎面撞上
長長的船龍骨,
聽來便彷彿
山岩或海濤
將要崩裂粉碎。
赫爾吉命人
將高帆再升起,
持劍的船員
並未受浪濤阻攔,
縱使那可怕的
埃吉爾之女
一心想掀翻
由帆索駕馭的海上駿馬。
但勇於作戰的
西格倫自高處
救助了他們
以及他們的船隻;
君王的浪中巨獸
奮力掙脫
蘭的手掌,
駛向格尼帕林地。
傍晚,他便駐留
在烏納灣中,
裝飾華美的船隻
漂浮在水面;
而敵方的人
從斯瓦林丘上,
懷著憤怒
察看這支軍隊。
出身高貴的
古德蒙德問道:
「統率這支軍隊的
是哪一位君王,
竟將如此可怕的大軍
帶到岸邊?」
辛菲約特利說道,
——他將一面紅盾
高高舉向帆桁,
盾緣以黃金鑲成;
他在那裡守衛海峽,
深諳應答之道,
也能與王者
以言語交鋒——:
「今晚你餵豬,
又把你們的母狗
引向餿食時,
就告訴他們,
伊爾芬族已從
東方而來,
在格尼帕林地前
渴望一戰。
霍德布羅德將在那裡
遇上赫爾吉,
那不肯逃亡的君王,
就在艦隊中央,
他已多次
餵飽群鷹,
那時你卻在磨盤旁
親吻女奴。」
古德蒙德說:
「君王,你對往昔的事
記得可真少,
竟用謊言
辱罵高貴的人;
你曾吞吃
群狼的美食,
也曾成為
自己兄弟的殺手,
常用冰冷的嘴
吮吸傷口,
遭眾人厭棄,
爬進岩穴躲藏。」
辛菲約特利說:
「你曾是瓦林島上
一個女巫,
滿腹詭計的女人,
編造種種謊言;
你曾說,披甲的
勇士之中,
除了辛菲約特利,
你誰也不願嫁。
你曾是個凶惡的
妖女、女武神,
在眾神之父身邊
逞強逞凶;
所有英靈戰士
都曾為你
大打出手,
你這騙人的女人。
我倆曾在
薩迦的岬角上
生養九隻狼,
我就是牠們唯一的父親。」
古德蒙德說:
「你可不是
那些芬里爾之狼的父親,
儘管你比牠們全都年長,
就我所記得的,
早在格尼帕林地前,
索爾岬角上,
巨人的女兒們
就把你閹割了。
你是西格蓋爾的繼子,
在家躺在屋舍底下,
慣於在外頭的樹林裡
發出狼嚎;
你雙手所做的
全是惡事,
你曾剖開
自己兄弟的胸膛;
憑著滔天罪行,
你博得了聲名。」
辛菲約特利說:
「你曾在布拉原野
做格拉尼的新娘,
口銜黃金馬嚼,
準備奔馳;
我騎著你跑過許多趟,
直到你疲憊不堪,
瘦腹壓在鞍下,
你這巨人家的母鹿。」
古德蒙德說:
「你曾被視為
毫無規矩的小子,
當你替古爾尼爾
擠山羊奶時,
另一次你又成了
伊姆德的女兒,
一個破衣爛衫的賤婦。
還要再說下去嗎?」
辛菲約特利說:
「我寧願先在
弗雷卡岩旁,
用你的屍肉
餵飽烏鴉,
也不願把你們的母狗
引向餿食,
或去餵公豬;
讓魔鬼找你算帳吧。」
赫爾吉說:
「辛菲約特利,你倆
更該做的,
是投入戰鬥,
讓群鷹歡喜,
而非以無用的
言語互相攻訐,
縱使分贈金環的豪傑
彼此懷有仇恨。
我不認為
格蘭馬爾的兒子們是好人,
但君王理應
據實而言;
他們已在
莫因海姆證明,
自己有膽量
揮劍作戰。」
他們策動
斯維普德與斯韋格尤德,
奮力疾馳,
奔向蘇爾海姆,
穿過露濕的山谷,
陰暗的山坡;
勇士所過之處,
密斯特的坐騎震顫。
他們在庭院門口
遇見君王,
急切地向統帥
稟報敵人來到;
霍德布羅德戴著頭盔,
站在外頭,
望著族人
策馬而來:
「尼伯龍根族人為何
滿臉驚惶?」
古德蒙德說:
「迅捷的船隻
正駛向這裡的沙岸,
那些桅環的雄鹿,
有著長長的帆桁,
無數的盾牌,
刨削光滑的船槳,
君王高貴的軍隊,
意氣昂揚的伊爾芬族人。
十五支軍隊
正向岸上進發,
外頭的松恩
還有七千人;
格尼帕林地前,
船隊成列停泊,
那些藍黑色的浪中巨獸
飾滿黃金;
他們絕大多數的
兵馬都在那裡;
如今赫爾吉
不會再延誤刀劍的集會。」
霍德布羅德說:
「讓戴上馬嚼的駿馬
奔向雷金議會,
讓斯波爾維特尼爾
奔向斯帕林荒原,
梅爾尼爾與米爾尼爾
奔向米爾克森林;
凡是懂得揮舞
傷口之火的人,
一個也別讓他
留在後頭。
去召霍格尼
與赫林的兒子們,
阿特利與英格維,
還有老阿爾夫,
他們都熱切
渴望作戰;
讓沃爾松族人
受到迎頭痛擊。」
只在轉瞬之間,
蒼白的矛尖
便在弗雷卡岩旁
交擊在一起;
赫爾吉,那位
洪丁的殺手,
在勇士交戰之處,
始終衝在軍陣最前,
戰意狂熱,
絕不肯逃;
這位君王有著
一顆堅硬的心。
戴盔的女神們
從天空降下,
——矛聲愈發轟鳴——
她們庇護著君王;
這時西格倫說道,
傷口的精靈飛翔,
——女巨人的駿馬吞食
烏鴉的穀糧——:
「君王,願你安好,
享有眾人的擁戴,
英格維一族的支柱啊,
願你歡享人生,
因你已擊倒
那不肯逃亡的
君王,那曾帶來
可怖死亡的人。
君王,赤金的臂環
與高貴的少女,
兩者都與你
十分相稱;
君王,願你安好,
同時享有
霍格尼的女兒
與赫林斯塔迪爾,
勝利與土地。
如今戰事已終。」