《格里皮爾的預言》原典
Grípisspá
本頁提供作品原文與譯文,可用上方按鈕切換。網站會記住你的選擇,並套用到所有原典頁面。
古諾爾斯語原文採用冰島學者 Guðni Jónsson 版本的標準化拼寫。
"Hverr byggir hér
borgir þessar?
Hvat þann þjóðkonung
þegnar nefna?"
Geitir kvað:
"Grípir heitir
gumna stóri,
sá er fastri ræðr
foldu ok þegnum."
Sigurðr kvað:
"Er horskr konungr
heima í landi?
Mun sá gramr við mik
ganga at mæla?
Máls er þarfi
maðr ókunnigr,
vil ek fljótliga
finna Grípi."
Geitir kvað:
"Þess mun glaðr konungr
Geiti spyrja,
hverr sá maðr sé,
er máls kveðr Grípi."
Sigurðr kvað:
"Sigurðr ek heiti,
borinn Sigmundi,
en Hjördís er
hilmis móðir."
Þá gekk Geitir
Grípi at segja;
"Hér er maðr úti
ókuðr kominn;
hann er ítarligr
at áliti;
sá vill, fylkir,
fund þinn hafa."
Gengr ór skála
skatna dróttinn
ok heilsar vel
hilmi komnum:
"þiggðu hér, Sigurðr,
væri sæmra fyrr,
en þú, Geitir, tak
við Grana sjalfum."
Mæla námu
ok margt hjala
þá er ráðspakir
rekkar fundusk.
Sigurðr kvað:
"Segðu mér, ef þú veizt,
móðurbróðir:
Hvé mun Sigurði
snúna ævi."
Grípir kvað:
"Þú munt maðr vera
mæztr und sólu
ok hæstr borinn
hverjum jöfri,
gjöfull af gulli,
en glöggr flugar,
ítr áliti
ok í orðum spakr."
Sigurðr kvað:
"Segðu, gegn konungr,
gerr en ek spyrja,
snotr, Sigurði,
ef þú sjá þykkisk:
Hvat mun fyrst gerask
til farnaðar,
þá er ór garði emk
genginn þínum?"
Grípir kvað:
"Fyrst muntu, fylkir,
föður of hefna,
ok Eylima
alls harms reka;
þú munt harða
Hundings sonu
snjalla fella,
muntu sigr hafa."
Sigurðr kvað:
"Segðu, ítr konungr,
ættingi, mér
heldr horskliga,
er vit hugat mælum:
Sér þú Sigurðar
snör brögð fyrir,
þau er hæst fara
und himinskautum?"
Grípir kvað:
"Muntu einn vega
orm inn frána,
þann er gráðugr liggr
á Gnitaheiði;
þú munt báðum
at bana verða
Regin ok Fáfni,
rétt segir Grípir."
Sigurðr kvað:
"Auðr mun ærinn,
ef ek eflik svá
víg með virðum,
sem víst segir;
leið at huga
ok lengra seg:
Hvat mun enn vera
ævi minnar?"
Grípir kvað:
"Þú munt finna
Fáfnis bæli
ok upp taka
auð inn fagra,
gulli hlæða
á Grana bógu;
ríðr þú til Gjúka,
gramr vígrisinn."
Sigurðr kvað:
"Enn skaltu hilmi
í hugaðsræðu,
framlyndr jöfurr,
fleira segja.
Gestr em ek Gjúka
ok ek geng þaðan,
hvat mun enn vera
ævi minnar?"
Grípir kvað:
"Sefr á fjalli
fylkis dóttir
björt í brynju
eftir bana Helga;
þú munt höggva
hvössu sverði,
brynju rísta
með bana Fáfnis."
Sigurðr kvað:
"Brotin er brynja,
brúðr mæla tekr,
er vaknaði
víf ór svefni.
Hvat mun snót at heldr
við Sigurð mæla,
þat er at farnaði
fylki verði?"
Grípir kvað:
"Hon mun ríkjum þér
rúnar kenna,
allar þær er aldir
eignask vildu,
ok á manns tungu
mæla hverja,
líf með lækning;
lifðu heill, konungr."
Sigurðr kvað:
"Nú er því lokit,
numin eru fræði
ok em braut þaðan
búinn at ríða,
leið at huga
ok lengra seg:
Hvat mun meir vera
minnar ævi?"
Grípir kvað:
"Þú munt hitta
Heimis byggðir
ok glaðr vera
gestr þjóðkonungs;
farit er, Sigurðr,
þats ek fyrir vissak,
skal-a fremr en svá
fregna Grípi."
Sigurðr kvað:
"Nú fær mér ekka
orð þatstu mæltir,
því at þú fram of sér
fylkir, lengra;
veiztu ofmikit
angr Sigurði,
því þú, Grípir, þat
gerr-a segja."
Grípir kvað:
"Lá mér um æsku
ævi þinnar
ljósast fyrir
líta eftir;
rétt em ek
ráðspakr taliðr
né in heldr framvíss,
farit þats ek vissak."
Sigurðr kvað:
"Mann veit ek engi
fyr mold ofan,
þann er fleira sé
fram en þú, Grípir;
skal-at-tu leyna,
þótt ljót séi,
eða mein gerisk
á mínum hag."
Grípir kvað:
"Er-a með löstum
lögð ævi þér,
láttu, inn ítri, þat,
öðlingr, nemask,
því at uppi mun,
meðan öld lifir,
naddéls boði,
nafn þitt vera."
Sigurðr kvað:
"Verst hyggjum því,
verðr at skiljask
Sigurðr við fylki
at sógöru;
leið vísa þú,
- lagt er allt fyrir -
mærr, mér, ef þú vilt,
móðurbróðir."
Grípir kvað:
"Nú skal Sigurði
segja görva,
alls þengill mik
til þess neyðir;
muntu víst vita
at vætki lýgr;
dægr eitt er þér
dauði ætlaðr."
Sigurðr kvað:
"Vilk-at ek reiði
ríks þjóðkonungs,
góð ráð at heldr
Grípis þiggja;
nú vill víst vita,
þótt viltki sé,
hvat á sýnt Sigurðr
sér fyr höndum."
Grípir kvað:
"Fljóð er at Heimis
fagrt álitum,
hana Brynhildi
bragnar nefna,
dóttir Buðla,
en dýrr konungr
harðugðigt man
Heimir fæðir."
Sigurðr kvað:
"Hvat er mik at því,
þótt mær séi
fögr áliti
fædd at Heimis?
Þat skaltu, Grípir,
görva segja,
því at þú öll of sér
örlög fyrir."
Grípir kvað:
"Hon firrir þik
flestu gamni,
fögr áliti,
fóstra Heimis,
svefn þú né sefr
né of sakar dæmir,
gár-a þú manna
nema þú mey séir."
Sigurðr kvað:
"Hvat mun til líkna
lagt Sigurði?
Segðu, Grípir, þat,
ef þú sjá þykkisk:
Mun ek mey ná
mundi kaupa,
þá ina fögru
fylkis dóttur?"
Grípir kvað:
"It munuð alla
eiða vinna
fullfastliga,
fá munuð halda;
verit hefr þú Gjúka
gestr eina nótt,
mant-at-tu horska
Heimis fóstru."
Sigurðr kvað:
"Hvat er þá, Grípir,
get þú þess fyr mér,
sér þú geðleysi
í grams skapi,
er ek skal við mey þá
málum slíta,
er ek alls hugar
unna þóttumk."
Grípir kvað:
"Þú verðr, siklingr,
fyr svikum annars,
muntu Grímhildar
gjalda ráða,
mun bjóða þér
bjarthaddat man
dóttur sína,
dregr hon vél at gram."
Sigurðr kvað:
"Mun ek við þá Gunnar
görva hleyti
ok Guðrúnu
ganga at eiga?
Fullkvæni þá
fylkir væri,
ef meintregar
mér angraði-t."
Grípir kvað:
"Þik mun Grímhildr
görva véla,
mun hon Brynhildar
biðja fýsa
Gunnari til handa,
Gotna dróttni,
heitr þú fjótliga för
fylkis móður."
Sigurðr kvað:
"Mein eru fyr höndum,
má ek líta þat;
ratar görliga
ráð Sigurðar,
ef ek skal mærrar
meyjar biðja
öðrum til handa,
þeirar ek unna vel."
Grípir kvað:
"Ér munuð allir
eiða vinna
Gunnar ok Högni,
en þú, gramr, þriði;
þá it litum víxlið,
er á leið eruð,
Gunnar ok þú;
Grípir lýgr eigi."
Sigurðr kvað:
"Hví gegnir þat?
Hví skulum skipta
litum ok látum,
er á leið erum?
Þar mun fláræði
fylgja annat
atalt með öllu;
enn segðu, Grípir."
Grípir kvað:
"Lit hefir þú Gunnars
ok læti hans,
mælsku þína
ok meginhyggjur;
muntu fastna þér
framlundaða
fóstru Heimis,
sér vætr fyr því."
Sigurðr kvað:
"Verst hyggjum því,
vándr munk heitinn
Sigurðr með seggjum
at sógöru;
vilda ek eigi
vélum beita
jöfra brúði,
er ek æðsta veitk."
Grípir kvað:
"Þú munt hvíla,
hers oddviti
mærr, hjá meyju
sem þín móðir sé;
því mun uppi,
meðan öld lifir,
þjóðar þengill,
þitt nafn vera."
Sigurðr kvað:
"Mun góða kván
Gunnarr eiga,
mærr með mönnum,
- mér segðu, Grípir, -
þótt hafi þrjár nætr
þegns brúðr hjá mér
snarlynd sofit?
Slíks eru-t dæmi."
Grípir kvað:
"Saman munu brullup
bæði drukkin
Sigurðar ok Gunnars
í sölum Gjúka;
þá hömum víxlið,
er it heim komið;
hefr hvárr fyr því
hyggju sína."
Sigurðr kvað:
"Hvé mun at ynði
eftir verða
mægð með mönnum?
Mér segðu, Grípir.
Mun Gunnari
til gamans ráðit
síðan verða
eða sjalfum mér?"
Grípir kvað:
"Minnir þik eiða,
máttu þegja þó,
anntu Guðrúnu
góðra ráða;
en Brynhildr þykkisk
brúðr vargefin,
snót fiðr vélar
sér at hefndum."
Sigurðr kvað:
"Hvat mun at bótum
brúðr sú taka,
er vélar vér
vífi gerðum?
Hefir snót af mér
svarna eiða
enga efnda,
en unað lítit."
Grípir kvað:
"Mun hon Gunnari
görva segja,
at þú eigi vel
eiðum þyrmðir,
þá er ítr konungr
af öllum hug,
Gjúka arfi,
á gram trúði."
Sigurðr kvað:
"Hvat er þá, Grípir,
get þú þess fyr mér,
mun ek saðr vera
at sögu þeiri,
eða lýgr á mik
lofsæl kona
ok á sjalfa sik?
Segðu, Grípir, þat."
Grípir kvað:
"Mun fyr reiði
rík brúðr við þik
né af oftrega
allvel skipa;
viðr þú góðri
grand aldrigi,
þó ér víf konungs
vélum beittuð."
Sigurðr kvað:
"Mun horskr Gunnarr
at hvötun hennar
Gutþormr ok Högni
ganga síðan?
Munu synir Gjúka
á sifjugum mér
eggjar rjóða?
Enn segðu, Grípir."
Grípir kvað:
"Þá er Guðrúnu
grimmt um hjarta;
bræðr hennar
þér til bana ráða,
ok at engu verðr
ynði síðan
vitru vífi;
veldr því Grímhildr.
Því skal hugga þik,
hers oddviti,
sú mun gift lagið
á grams ævi:
Mun-at mætri maðr
á mold koma
und sólar sjöt,
en þú, Sigurðr, þykkir."
Sigurðr kvað:
"Skiljumk heilir,
mun-at sköpum vinna.
Nú hefir þú, Grípir, vel
gört sem ek beiddak.
Fljótt myndir þú
fríðri segja
mína ævi,
ef þú mættir þat."
英譯採用 Henry Adams Bellows 的1923年譯本,已屬公有領域;詩節編號可能與原文不同。
Gripir was the name of Eylimi's son, the brother of Hjordis; he ruled over lands and was of all men the wisest and most forward-seeing. Sigurth once was riding alone and came to Gripir's hall. Sigurth was easy to recognize; he found out in front of the hall a man whose name was Geitir. Then Sigurth questioned him and asked:
"Who is it has this dwelling here,
Or what do men call the people's king?"
Geitir spake:
"Gripir the name of the chieftain good
Who holds the folk and the firm-ruled land."
Sigurth spake: 2.
"Is the king all-knowing now within,
Will the monarch come with me to speak?
A man unknown his counsel needs,
And Gripir fain I soon would find."
Geitir spake: 3.
"The ruler glad of Geitir will ask
Who seeks with Gripir speech to have."
Sigurth spake:
"Sigurth am I, and Sigmund's son,
And Hjordis the name of the hero's mother."
Then Geitir went and to Gripir spake:
"A stranger comes and stands without;
Lofty he is to look upon,
And, prince, thyself he fain would see."
From the hall the ruler of heroes went, And greeted well the warrior come:
"Sigurth, welcome long since had been thine;
Now, Geitir, shalt thou Grani take."
Then of many things they talked,
When thus the men so wise had met.
Sigurth spake:
"To me, if thou knowest, my mother's brother,
Say what life will Sigurth's be."
Gripir spake: 7.
"Of men thou shalt be on earth the mightiest,
And higher famed than all the heroes;
Free of gold-giving, slow to flee,
Noble to see, and sage in speech."
Sigurth spake: 8.
"Monarch wise, now more I ask;
To Sigurth say, if thou thinkest to see,
What first will chance of my fortune fair,
When hence I go from out thy home?"
Gripir spake: 9.
"First shalt thou, prince, thy father avenge,
And Eylimi, their ills requiting; The hardy sons of Hunding thou
Soon shalt fell, and victory find."
Sigurth spake: 10.
"Noble king, my kinsman, say
Thy meaning true, for our minds we speak:
For Sigurth mighty deeds dost see,
The highest beneath the heavens all?"
Gripir spake: 11.
"The fiery dragon alone thou shalt fight
That greedy lies at Gnitaheith;
Thou shalt be of Regin and Fafnir both
The slayer; truth doth Gripir tell thee."
Sigurth spake: 12.
"Rich shall I be if battles I win
With such as these, as now thou sayest;
Forward look, and further tell:
What the life that I shall lead?"
Gripir spake: 13.
"Fafnir's den thou then shalt find,
And all his treasure fair shalt take; Gold shalt heap on Grani's back,
And, proved in fight, to Gjuki fare."
Sigurth spake: 14.
"To the warrior now in words so wise,
Monarch noble, more shalt tell;
I am Gjuki's guest, and thence I go:
What the life that I shall lead?"
Gripir spake: 15.
"On the rocks there sleeps the ruler's daughter,
Fair in armor, since Helgi fell;
Thou shalt cut with keen-edged sword,
And cleave the byrnie with Fafnir's killer."
Sigurth spake: 16.
"The mail-coat is broken, the maiden speaks,
The woman who from sleep has wakened;
What says the maid to Sigurth then
That happy fate to the hero brings?"
Gripir spake: 17.
"Runes to the warrior will she tell,
All that men may ever seek,
And teach thee to speak in all men's tongues,
And life with health; thou'rt happy, king!"
Sigurth spake: 18.
"Now is it ended, the knowledge is won,
And ready I am forth thence to ride;
Forward look and further tell:
What the life that I shall lead?"
Gripir spake: 19.
"Then to Heimir's home thou comest,
And glad shalt be the guest of the king; Ended, Sigurth, is all I see,
No further aught of Gripir ask."
Sigurth spake: 20.
"Sorrow brings me the word thou sayest,
For, monarch, forward further thou seest;
Sad the grief for Sigurth thou knowest,
Yet nought to me, Gripir, known wilt make."
Gripir spake: 21.
"Before me lay in clearest light
All of thy youth for mine eyes to see;
Not rightly can I wise be called,
Nor forward-seeing; my wisdom is fled."
Sigurth spake: 22.
"No man, Gripir, on earth I know
Who sees the future as far as thou;
Hide thou nought, though hard it be,
And base the deeds that I shall do."
Gripir spake: 23.
"With baseness never thy life is burdened, Hero noble, hold that sure;
Lofty as long as the world shall live,
Battle-bringer, thy name shall be."
Sigurth spake: 24.
"Nought could seem worse, but now must part
The prince and Sigurth, since so it is;
My road I ask,— the future lies open,—
Mighty one, speak, my mother's brother."
Gripir spake: 25.
"Now to Sigurth all shall I say,
For to this the warrior bends my will;
Thou knowest well that I will not lie,—
A day there is when thy death is doomed."
Sigurth spake: 26.
"No scorn I know for the noble king,
But counsel good from Gripir I seek;
Well will I know, though evil awaits,
What Sigurth may before him see."
Gripir spake: 27.
"A maid in Heimir's home there dwells,
Brynhild her name to men is known,
Daughter of Buthli, the doughty king,
And Heimir fosters the fearless maid."
Sigurth spake: 28.
"What is it to me, though the maiden be
So fair, and of Heimir the fosterling is?
Gripir, truth to me shalt tell,
For all of fate before me thou seest."
Gripir spake: 29.
"Of many a joy the maiden robs thee,
Fair to see, whom Heimir fosters;
Sleep thou shalt find not, feuds thou shalt end not,
Nor seek out men, if the maid thou seest not."
Sigurth spake: 30.
"What may be had for Sigurth's healing?
Say now, Gripir, if see thou canst;
May I buy the maid with the marriage-price,
The daughter fair of the chieftain famed?"
Gripir spake: 31.
"Ye twain shall all the oaths then swear
That bind full fast; few shall ye keep;
One night when Gjuki's guest thou hast been,
Will Heimir's fosterling fade from thy mind."
Sigurth spake: 32.
"What sayst thou, Gripir? give me the truth,
Does fickleness hide in the hero's heart?
Can it be that troth I break with the maid,
With her I believed I loved so dear?"
Gripir spake: 33.
"Tricked by another, prince, thou art,
And the price of Grimhild's wiles thou must pay;
Fain of thee for the fair-haired maid,
Her daughter, she is, and she drags thee down."
Sigurth spake: 34.
"Might I with Gunnar kinship make,
And Guthrun win to be my wife,
Well the hero wedded would be,
If my treacherous deed would trouble me not."
Gripir spake: 35.
"Wholly Grimhild thy heart deceives,
She will bid thee go and Brynhild woo
For Gunnar's wife, the lord of the Goths;
And the prince's mother thy promise shall win."
Sigurth spake: 36.
"Evil waits me, well I see it,
And gone is Sigurth's wisdom good,
If I shall woo for another to win
The maiden fair that so fondly I loved."
Gripir spake: 37.
"Ye three shall all the oaths then take,
Gunnar and Hogni, and, hero, thou;
Your forms ye shall change, as forth ye fare,
Gunnar and thou; for Gripir lies not."
Sigurth spake: 38.
"How meanest thou? Why make we the change
Of shape and form as forth we fare?
There must follow another falsehood
Grim in all ways; speak on, Gripir!"
Gripir spake: 39.
"The form of Gunnar and shape thou gettest,
But mind and voice thine own remain;
The hand of the fosterling noble of Heimir
Now dost thou win, and none can prevent."
Sigurth spake: 40.
"Most evil it seems, and men will say
Base is Sigurth that so he did;
Not of my will shall I cheat with wiles
The heroes' maiden whom noblest I hold."
Gripir spake: 41.
"Thou dwellest, leader lofty of men,
With the maid as if thy mother she were;
Lofty as long as the world shall live,
Ruler of men, thy name shall remain."
Sigurth spake: 42.
"Shall Gunnar have a goodly wife,
Famed among men,— speak forth now, Gripir!
Although at my side three nights she slept,
The warrior's bride? Such ne'er has been."
Gripir spake: 43.
"The marriage draught will be drunk for both,
For Sigurth and Gunnar, in Gjuki's hall;
Your forms ye change, when home ye fare,
But the mind of each to himself remains."
Sigurth spake: 44.
"Shall the kinship new thereafter come
To good among us? Tell me, Gripir!
To Gunnar joy shall it later give,
Or happiness send for me myself?"
Gripir spake: 45.
"Thine oaths remembering, silent thou art,
And dwellest with Guthrun in wedlock good;
But Brynhild shall deem she is badly mated,
And wiles she seeks, herself to avenge."
Sigurth spake: 46.
"What may for the bride requital be,
The wife we won with subtle wiles?
From me she has the oaths I made,
And kept not long; they gladdened her little."
Gripir spake: 47.
"To Gunnar soon his bride will say
That ill didst thou thine oath fulfill,
When the goodly king, the son of Gjuki,
With all his heart the hero trusted."
Sigurth spake: 48.
"What sayst thou, Gripir? give me the truth!
Am I guilty so as now is said, Or lies does the far-famed queen put forth
Of me and herself? Yet further speak."
Gripir spake: 49.
"In wrath and grief full little good
The noble bride shall work thee now;
No shame thou gavest the goodly one,
Though the monarch's wife with wiles didst cheat."
Sigurth spake: 50.
"Shall Gunnar the wise to the woman's words,
And Gotthorm and Hogni, then give heed?
Shall Gjuki's sons, now tell me, Gripir,
Redden their blades with their kinsman's blood?"
Gripir spake: 51.
"Heavy it lies on Guthrun's heart,
When her brothers all shall bring thee death;
Never again shall she happiness know,
The woman so fair; 'tis Grimhild's work."
Sigurth spake: 52.
"Now fare thee well! our fates we shun not;
And well has Gripir answered my wish;
More of joy to me wouldst tell
Of my life to come if so thou couldst."
Gripir spake: 53.
"Ever remember, ruler of men,
That fortune lies in the hero's life;
A nobler man shall never live
Beneath the sun than Sigurth shall seem."
繁體中文譯文由 AI 根據古諾爾斯語原文翻譯,並參考英文譯文。
「是誰住在這裡,
住在這些城堡中?
那位統治百姓的君王,
臣民如何稱呼他?」
蓋提爾說:
「他名叫格里皮爾,
是人中豪傑,
由他穩穩統治
土地與臣民。」
西格爾德說:
「睿智的君王
可在國中家裡?
那位君主可願與我
相見交談?
一個陌生的旅人
需要向他請教,
我盼能儘快
見到格里皮爾。」
蓋提爾說:
「和悅的君王
會問蓋提爾:
那人是誰,
求與格里皮爾交談?」
西格爾德說:
「我名叫西格爾德,
是西格蒙德之子,
而希約爾迪絲
是我這王子的母親。」
於是蓋提爾前去
向格里皮爾稟告:
「外頭有個人,
是個陌生的來客;
他生得
儀表堂堂;
君王啊,那人想要
與您相見。」
勇士們的君主
走出廳堂,
殷勤迎接
到來的王子:
「西格爾德,請在此作客,
早就該這樣款待你;
而你,蓋提爾,親自
去照料格拉尼。」
兩人開始交談,
暢談許多事情,
這兩位深謀遠慮的
男子相會之時。
西格爾德說:
「若你知道,請告訴我,
我的舅父:
西格爾德的一生
將會如何流轉?」
格里皮爾說:
「你將成為
太陽下最偉大的人,
出身之尊貴,
勝過每一位王侯,
慷慨施予黃金,
卻吝於逃離戰場,
容貌俊美,
言語睿智。」
西格爾德說:
「賢明的君王,請說得
比我所問的更詳盡,
智者啊,告訴西格爾德,
若你自認能預見:
我離開
你的庭院之後,
最先會有什麼
帶來好運的事?」
格里皮爾說:
「君王啊,你將先
為父親復仇,
也為艾利米
雪盡一切悲恨;
洪丁那些勇猛的兒子,
那些英勇的戰士,
你將一一斬殺,
贏得勝利。」
西格爾德說:
「高貴的君王,
我的親人,請告訴我,
用你深遠的智慧,
既然我們坦誠相談:
你是否預見西格爾德
英勇的功業,
在蒼穹之下
將冠絕一切?」
格里皮爾說:
「你將獨自斬殺
那條閃亮的巨龍,
牠貪婪地盤踞
在格尼塔荒原;
你將使兩者
一同喪命,
雷金與法夫納,
格里皮爾所言不虛。」
西格爾德說:
「若我真能如你
確切所言,
力克那些勇士,
財富必然豐厚;
請用心推想,
再往下說:
我的一生
還將有什麼事?」
格里皮爾說:
「你將找到
法夫納的巢穴,
並且取走
那些華美的財寶,
把黃金堆上
格拉尼的背脊;
你將騎馬前往吉烏基那裡,
歷戰而起的君王啊。」
西格爾德說:
「請再向我這王子,
以深思熟慮的言語,
胸懷壯志的君王啊,
多說一些。
我作了吉烏基的客人,
而後離開那裡,
我的一生
還將有什麼事?」
格里皮爾說:
「一位君王的女兒
沉睡在山上,
身披明亮鎧甲,
自赫爾吉死後便長眠;
你將揮動
鋒利的寶劍,
以斬殺法夫納的利刃
劈開她的鎧甲。」
西格爾德說:
「鎧甲已破,
女子開始說話,
那女子
已從睡夢中醒來。
那位姑娘將對
西格爾德說些什麼,
能為我這王子
帶來好運?」
格里皮爾說:
「她將教你這位強者
盧恩符文,
所有世人
渴望學得的符文,
並教你說出
人間各種語言,
以醫術救護生命;
願你安康,君王啊。」
西格爾德說:
「如今此事已畢,
學問已經學得,
我也準備
從那裡騎馬離去,
請用心推想,
再往下說:
我的一生
還將有什麼事?」
格里皮爾說:
「你將抵達
海米爾的居所,
歡歡喜喜地
作那君王的客人;
西格爾德,我所預知的,
到此已盡,
別再向格里皮爾
探問更多。」
西格爾德說:
「你說的這番話,
如今使我憂傷,
因為你能望見將來,
君王啊,還能望得更遠;
你知道西格爾德
將有極大的悲苦,
所以你,格里皮爾,
不肯詳盡說明。」
格里皮爾說:
「你一生中
年少的歲月,
我最能清晰
看見它的後續;
說我是
深謀遠慮之人,實不恰當,
更談不上能預見未來,
我所知的已經說盡。」
西格爾德說:
「大地之上,
我不知道還有誰,
能比你,格里皮爾,
把未來看得更遠;
你不可隱瞞,
縱使景象醜惡,
或有災禍
降在我的身上。」
格里皮爾說:
「你的一生
並未注定蒙受污名,
高貴的人啊,
王子啊,請記住這一點,
因為只要
世人仍然活著,
掀起矛尖風暴的勇士啊,
你的名聲就會長存。」
西格爾德說:
「我認為最糟的,
就是西格爾德
竟須與君王
就此分別;
請為我指明前路,
——一切早已注定——
尊貴的人啊,若你願意,
我的舅父。」
格里皮爾說:
「如今我將對西格爾德
詳盡說明,
既然王子強求我
非說不可;
你必將確知,
我的話毫無虛假;
已有一天,
注定是你的死期。」
西格爾德說:
「我不願招惹
強大君王的怒氣,
只想領受格里皮爾
有益的忠告;
如今我要確切知道,
即使並非所願,
西格爾德眼前
究竟有什麼在等候。」
格里皮爾說:
「海米爾家中有個女子,
容貌美麗,
人們稱她為
布倫希爾德,
她是布德利的女兒,
而尊貴的君王
海米爾撫養著
這位心志剛強的姑娘。」
西格爾德說:
「這與我有何相干,
縱使那位姑娘
容貌美麗,
由海米爾撫養長大?
格里皮爾,你須將此事
詳盡告訴我,
因為一切命運,
你都能預見。」
格里皮爾說:
「她將使你
失去大半歡樂,
那容貌美麗、
由海米爾撫養的姑娘,
你既不能安睡,
也無心裁決爭訟,
除非見到她,
否則便不理會旁人。」
西格爾德說:
「有什麼能為
西格爾德解憂?
格里皮爾,請告訴我,
若你自認能預見:
我可否備下聘禮,
娶得那位姑娘,
那位美麗的
君王之女?」
格里皮爾說:
「你們兩人將立下
一切誓言,
堅定無比,
卻少有能守;
你只要在吉烏基家中
作客一夜,
便會忘記那睿智的
海米爾養女。」
西格爾德說:
「這是何故,格里皮爾,
請向我說明,
你是否看見這王子的心
如此反覆無常,
竟要對那姑娘
背棄盟約,
我原以為自己
全心全意愛著她。」
格里皮爾說:
「王子啊,你將
遭人欺騙,
你將因格里姆希爾德的
計謀而受害,
她會將她的
金髮女兒
許配給你,
設下圈套引你入局。」
西格爾德說:
「那麼我將與貢納爾
結為姻親,
並迎娶古德倫
作我的妻子?
如此我這王子
便有了美滿的婚姻,
若沒有那些深重的悲苦
使我憂傷。」
格里皮爾說:
「格里姆希爾德
將把你徹底欺瞞,
她將慫恿你
向布倫希爾德求婚,
替貢納爾,
那哥德人的君主求娶,
你將立刻答應
那君王之母,前去一行。」
西格爾德說:
「災禍就在眼前,
這點我看得出;
西格爾德的謀慮
已全然迷失,
若我竟要向
那位尊貴的姑娘求婚,
替別人求娶
我深愛的女子。」
格里皮爾說:
「你們所有人
都將立下誓言,
貢納爾與霍格尼,
而你,君王啊,是第三人;
隨後你們互換容貌,
就在途中,
貢納爾與你;
格里皮爾絕不說謊。」
西格爾德說:
「這是什麼意思?
為何我們必須互換
容貌與舉止,
就在途中?
這之後必會跟著
另一樁欺詐,
從頭到尾都可憎;
格里皮爾,請再說下去。」
格里皮爾說:
「你有貢納爾的容貌
和他的舉止,
仍保有自己的口才
與深沉的心思;
你將與那位
志氣高昂的
海米爾養女訂婚,
誰也無法阻止。」
西格爾德說:
「我認為這最糟糕,
人們將說我卑鄙,
西格爾德竟然
做下這樣的事;
我並不願意
以詭計欺騙
那位王侯之女,
我知道她最為高貴。」
格里皮爾說:
「你將躺臥,
尊貴的軍隊統帥啊,
在姑娘身旁,
如同她是你的母親;
因此只要
世人仍然活著,
統御百姓的君王啊,
你的名聲就會長存。」
西格爾德說:
「貢納爾將娶得
一位賢淑的妻子嗎,
他在人間享有盛名,
——格里皮爾,請告訴我——
縱使那勇士的新娘
曾在我身旁
睡過三夜,心志剛烈?
這樣的事從無先例。」
格里皮爾說:
「兩場婚宴
將一同舉行,
西格爾德與貢納爾的喜酒,
將在吉烏基的廳堂共飲;
待你們回到家中,
便把形貌換回;
在此期間,各人始終
保有自己的心思。」
西格爾德說:
「這場姻親
往後會帶來
怎樣的歡樂?
格里皮爾,請告訴我。
此後,貢納爾
將因此得到
歡喜嗎,
或是我自己?」
格里皮爾說:
「你將記起誓言,
卻只能保持沉默,
你與古德倫相愛,
婚姻美滿;
但布倫希爾德覺得
自己嫁得可悲,
那女子將想出詭計,
為自己復仇。」
西格爾德說:
「那位新娘
將索取什麼補償,
為我們對她
施下的欺詐?
我向那姑娘
立下的誓言,
全未履行,
也少有歡樂給她。」
格里皮爾說:
「她將明白地
告訴貢納爾,
說你未曾好好
信守誓言,
當那高貴的君王
全心全意,
那吉烏基的繼承人,
信任你這王子之時。」
西格爾德說:
「這是何故,格里皮爾,
請向我說明,
照她那番話,
我可真有罪,
還是那位備受讚譽的女子
捏造謊言,誣指我,
也誣指她自己?
格里皮爾,請告訴我。」
格里皮爾說:
「那強悍的新娘
將因對你的憤怒,
也因深重的悲苦,
對你大為不利;
你從未玷辱
那位美好的女子,
縱使你們曾以詭計
欺騙那君王之妻。」
西格爾德說:
「睿智的貢納爾,
還有古托姆與霍格尼,
隨後會聽從
她的慫恿嗎?
吉烏基的兒子們
會用我這姻親的血,
染紅刀刃嗎?
格里皮爾,請再說下去。」
格里皮爾說:
「那時古德倫
心中將痛苦不堪;
她的兄弟們
將謀害你的性命,
此後再也沒有
絲毫歡樂,
能給那睿智的女子;
這都是格里姆希爾德所致。
你當以此自我寬慰,
軍隊的統帥啊,
這份福澤將賦予
你這王子的一生:
在太陽的居所之下,
大地上不會出現
比你更受推崇的人,
西格爾德啊。」
西格爾德說:
「讓我們平安道別,
誰也無法抗拒命運。
如今你,格里皮爾,已盡力
照我所求而行。
你原會立刻
將我的一生
說得更美好,
若你能夠如此。」