《洛基的争辩》的原典
Lokasenna
通过顶部按钮选择要阅读的原文或译文。你的选择会被保存,并用于本站所有原典页面。
古诺尔斯语原文采用冰岛学者 Guðni Jónsson 编订版本的规范拼写。
"Segðu þat, Eldir,
svá at þú einugi
feti gangir framar,
hvat hér inni
hafa at ölmálum
sigtíva synir."
Eldir kvað:
"Of vápn sín dæma
ok um vígrisni sína
sigtíva synir;
ása ok alfa
er hér inni eru,
manngi er þér í orði vinr."
Loki kvað:
"Inn skal ganga
Ægis hallir í
á þat sumbl at sjá;
jöll ok áfu
færi ek ása sonum,
ok blend ek þeim svá meini mjöð."
Eldir kvað:
"Veiztu, ef þú inn gengr
Ægis hallir í
á þat sumbl at sjá,
hrópi ok rógi
ef þú eyss á holl regin,
á þér munu þau þerra þat."
Loki kvað:
"Veiztu þat, Eldir,
ef vit einir skulum
sáryrðum sakask,
auðigr verða
mun ek í andsvörum,
ef þú mælir til margt."
Síðan gekk Loki inn í höllina. En er þeir sá, er fyrir váru, hverr inn var kominn, þögnuðu þeir allir.
Loki kvað:
"Þyrstr ek kom
þessar hallar til,
Loftr, um langan veg
ásu at biðja,
at mér einn gefi
mæran drykk mjaðar.
Hví þegið ér svá,
þrungin goð,
at þér mæla né meguð?
Sessa ok staði
velið mér sumbli at
eða heitið mik heðan."
Bragi kvað:
"Sessa ok staði
velja þér sumbli at
æsir aldregi,
því at æsir vitu,
hveim þeir alda skulu
gambansumbl of geta."
Loki kvað:
"Mantu þat, Óðinn,
er vit í árdaga
blendum blóði saman?
Ölvi bergja
lézktu eigi mundu,
nema okkr væri báðum borit."
Óðinn kvað:
"Rístu þá, Viðarr,
ok lát ulfs föður
sitja sumbli at,
síðr oss Loki
kveði lastastöfum
Ægis höllu í."
Þá stóð Viðarr upp ok skenkði Loka. En áðr hann drykki, kvaddi hann ásuna:
"Heilir æsir,
heilar ásynjur
ok öll ginnheilög goð -
nema sá einn áss
er innar sitr,
Bragi, bekkjum á."
Bragi kvað:
"Mar ok mæki
gef ek þér míns féar,
ok bætir þér svá baugi Bragi,
síðr þú ásum
öfund of gjaldir,
grem þú eigi goð at þér."
Loki kvað:
"Jós ok armbauga
mundu æ vera
beggja vanr, Bragi;
ása ok alfa,
er hér inni eru,
þú ert við víg varastr
ok skjarrastr við skot."
Bragi kvað:
"Veit ek, ef fyr útan værak,
svá sem fyr innan emk,
Ægis höll of kominn,
höfuð þitt
bæra ek í hendi mér;
lykak þér þat fyr lygi."
Loki kvað:
"Snjallr ertu í sessi,
skal-at-tu svá gera,
Bragi bekkskrautuðr;
vega þú gakk,
ef þú vreiðr séir;
hyggsk vætr hvatr fyrir."
Iðunn kvað:
"Bið ek þik, Bragi,
barna sifjar duga
ok allra óskmaga,
at þú Loka
kveðir-a lastastöfum
Ægis höllu í."
Loki kvað:
"Þegi þú, Iðunn,
þik kveð ek allra kvenna
vergjarnasta vera,
síztu arma þína
lagðir ítrþvegna
um þinn bróðurbana."
Iðunn kvað:
"Loka ek kveðk-a
lastastöfum
Ægis höllu í:
Braga ek kyrri
bjórreifan;
vilk-at ek, at it vreiðir vegizk."
Gefjun kvað:
"Hví it æsir tveir
skuluð inni hér
sáryrðum sakask?
Loftki þat veit,
at hann leikinn er
ok hann fjörg öll fía."
Loki kvað:
"Þegi þú, Gefjun,
þess mun ek nú geta,
er þik glapði at geði
sveinn inn hvíti,
er þér sigli gaf
ok þú lagðir lær yfir."
Óðinn kvað:
"Ærr ertu, Loki,
ok örviti,
er þú fær þér Gefjun at gremi,
því at aldar örlög
hygg ek, at hon öll of viti
jafngörla sem ek."
Loki kvað:
"Þegi þú, Óðinn,
þú kunnir aldregi
deila víg með verum;
oft þú gaft,
þeim er þú gefa skyldir-a,
inum slævurum sigr."
Óðinn kvað:
"Veiztu, ef ek gaf,
þeim er ek gefa né skylda,
inum slævurum, sigr,
átta vetr
vartu fyr jörð neðan,
kýr mólkandi ok kona,
ok hefr þú þar börn borit,
ok hugða ek þat args aðal."
Loki kvað:
"En þik síða kóðu
Sámseyu í,
ok draptu á vétt sem völur;
vitka líki
fórtu verþjóð yfir,
ok hugða ek þat args aðal."
Frigg kvað:
"Örlögum ykkrum
skylið aldregi
segja seggjum frá,
hvat it æsir tveir
drýgðuð í árdaga;
firrisk æ forn rök firar."
Loki kvað:
"Þegi þú, Frigg,
þú ert Fjörgyns mær
ok hefr æ vergjörn verit,
er þá Véa ok Vilja
léztu þér, Viðris kvæn,
báða i baðm of tekit."
Frigg kvað:
"Veiztu, ef ek inni ættak
Ægis höllum i
Baldri líkan bur,
út þú né kvæmir
frá ása sonum,
ok væri þá at þér vreiðum vegit."
Loki kvað:
"Enn vill þú, Frigg,
at ek fleiri telja
mína meinstafi:
ek því réð,
er þú ríða sér-at
síðan Baldr at sölum."
Freyja kvað:
"Ærr ertu, Loki,
er þú yðra telr
ljóta leiðstafi;
örlög Frigg,
hygg ek, at öll viti,
þótt hon sjalfgi segi."
Loki kvað:
"Þegi þú, Freyja,
þik kann ek fullgörva,
er-a þér vamma vant:
ása ok alfa,
er hér inni eru,
hverr hefir þinn hór verit."
Freyja kvað:
"Flá er þér tunga,
hygg ek, at þér fremr myni
ógótt of gala;
reiðir ro þér æsir
ok ásynjur,
hryggr muntu heim fara."
Loki kvað:
"Þegi þú, Freyja,
þú ert fordæða
ok meini blandin mjök,
síz þik at bræðr þínum
stóðu blíð regin
ok myndir þú þá, Freyja, frata."
Njörðr kvað:
"Þat er válítit,
þótt sér varðir
vers fái, hós eða hvárs;
hitt er undr, er áss ragr
er hér inn of kominn
ok hefir sá börn of borit."
Loki kvað:
"Þegi þú, Njörðr,
þú vart austr heðan
gíls of sendr at goðum;
Hymis meyjar
höfðu þik at hlandtrogi
ok þér i munn migu."
Njörðr kvað:
"Sú erumk líkn,
er ek vark langt heðan
gísl of sendr at goðum,
þá ek mög gat,
þann er mangi fíár,
ok þykkir sá ása jaðarr."
Loki kvað:
"Hættu nú, Njörðr,
haf þú á hófi þik,
munk-a ek því leyna lengr:
við systur þinni
gaztu slíkan mög,
ok er-a þó vánu verr."
Týr kvað:
"Freyr er beztr
allra ballriða
ása görðum í;
mey hann né grætir
né manns konu
ok leysir ór höftum hvern."
Loki kvað:
"Þegi þú, Týr,
þú kunnir aldregi
bera tilt með tveim;
handar innar hægri
mun ek hinnar geta,
er þér sleit Fenrir frá."
Týr kvað:
"Handar em ek vanr,
en þú hróðrsvitnis,
böl er beggja þrá;
ulfgi hefir ok vel,
er í böndum skal
bíða ragnarökrs."
Loki kvað:
"Þegi þú, Týr,
þat varð þinni konu,
at hon átti mög við mér;
öln né penning
hafðir þú þess aldregi
vanréttis, vesall."
Freyr kvað:
"Ulfr sé ek liggja
árósi fyrir,
unz rjúfask regin;
því mundu næst,
nema þú nú þegir,
bundinn, bölvasmiðr."
Loki kvað:
"Gulli keypta
léztu Gymis dóttur
ok seldir þitt svá sverð;
en er Múspells synir
ríða Myrkvið yfir,
veizt-a þú þá, vesall, hvé þú vegr."
Byggvir kvað:
"Veiztu, ef ek eðli ættak
sem Ingunar-Freyr
ok svá sælligt setr,
mergi smæra
mölða ek þá meinkráku
ok lemða alla í liðu."
Loki kvað:
"Hvat er þat it litla
er ek þat löggra sék
ok snapvíst snapir?
At eyrum Freys
mundu æ vera
ok und kvernum klaka."
Byggvir kvað:
"Byggvir ek heiti,
en mik bráðan kveða
goð öll ok gumar;
því em ek hér hróðugr,
at drekka Hrofts megir
allir öl saman."
Loki kvað:
"Þegi þú, Byggvir,
þú kunnir aldregi
deila með mönnum mat,
ok þik í flets strái
finna né máttu,
þá er vágu verar."
Heimdallr kvað:
"Ölr ertu, Loki,
svá at þú ert örviti,
- hví né lezk-a-ðu, Loki? -
því at ofdrykkja
veldr alda hveim,
er sína mælgi né man-at."
Loki kvað:
"Þegi þú, Heimdallr,
þér var í árdaga
it ljóta líf of lagit;
örgu baki
þú munt æ vera
ok vaka vörðr goða."
Skaði kvað:
"Létt er þér, Loki;
mun-at-tu lengi svá
leika lausum hala,
því at þik á hjörvi
skulu ins hrímkalda magar
görnum binda goð."
Loki kvað:
"Veiztu, ef mik á hjörvi
skulu ins hrímkalda magar
görnum binda goð,
fyrstr ok efstr
var ek at fjörlagi,
þars vér á Þjaza þrifum."
Skaði kvað:
"Veiztu, ef fyrstr ok efstr
vartu at fjörlagi,
þá er ér á Þjaza þrifuð,
frá mínum véum
ok vöngum skulu
þér æ köld ráð koma."
Loki kvað:
"Léttari í málum
vartu við Laufeyjar son,
þá er þú létz mér á beð þinn boðit;
getit verðr oss slíks,
ef vér görva skulum
telja vömmin vár."
þá gekk Sif fram ok byrlaði Loka í hrímkálki mjöð ok mælti:
"Heill ver þú nú, Loki,
ok tak við hrímkálki
fullum forns mjaðar,
heldr þú hana eina
látir með ása sonum
vammalausa vera."
Hann tók við horni ok drakk af:
"Ein þú værir,
ef þú svá værir,
vör ok gröm at veri;
einn ek veit,
svá at ek vita þykkjumk,
hór ok af Hlórriða,
ok var þat sá inn lævísi Loki."
Beyla kvað:
"Fjöll öll skjalfa;
hygg ek á för vera
heiman Hlórriða;
han ræðr ró,
þeim er rægir hér
goð öll ok guma."
Loki kvað:
"Þegi þú, Beyla,
þú ert Byggvis kvæn
ok meini blandinn mjök,
ókynjan meira
kom-a med ása sonum;
öll ertu, deigja, dritin."
Þá kom Þórr at ok kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
herðaklett
drep ek þér halsi af,
ok verðr þá þínu fjörvi of farit."
Loki kvað:
"Jarðar burr
er hér nú inn kominn,
hví þrasir þú svá, Þórr?
En þá þorir þú ekki,
er þú skalt við ulfinn vega,
ok svelgr hann allan Sigföður."
Þórr kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
upp ek þér verp
ok á austrvega,
síðan þik manngi sér."
Loki kvað:
"Austrförum þínum
skaltu aldregi
segja seggjum frá,
síz í hanska þumlungi
hnúkðir þú einheri,
ok þóttisk-a þú þá Þórr vera."
Þórr kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
hendi inni hægri
drep ek þik Hrungnis bana,
svá at þér brotnar beina hvat."
Loki kvað:
"Lifa ætla ek mér
langan aldr,
þóttú hætir hamri mér;
skarpar álar
þóttu þér Skrýmis vera,
ok máttir-a þú þá nesti ná,
ok svalzt þú þá hungri heill."
Þórr kvað:
"Þegi þú, rög vættr,
þér skal minn þrúðhamarr,
Mjöllnir, mál fyrnema;
Hrungnis bani
mun þér í hel koma
fyr nágrindr neðan."
Loki kvað:
"Kvað ek fyr ásum,
kvað ek fyr ása sonum,
þats mik hvatti hugr,
en fyr þér einum
mun ek út ganga,
því at ek veit, at þú vegr.
Öl gerðir þú, Ægir,
en þú aldri munt
síðan sumbl of gera;
eiga þín öll,
er hér inni er,
leiki yfir logi,
ok brenni þér á baki."
En eftir þetta falst Loki í Fránangrsforsi í lax líki. Þar tóku æsir hann. Hann var bundinn með þörmum sonar síns, Vála, en Narfi, sonr hans, varð at vargi. Skaði tók eitrorm ok festi upp yfir annlit Loka. Draup þar ór eitr. Sigyn, kona Loka, sat þar ok helt munnlaug undir eitrið. En er munnlaugin var full, bar hon út eitrið, en meðan draup eitrit á Loka. Þá kippðist hann svá hart við, at þaðan af skalf jörð öll. Þat eru nú kallaðir landsskjálftar.
亨利·亚当斯·贝洛斯1923年英译,已进入公有领域;诗节编号可能与原文不同。
Ægir, who was also called Gymir, had prepared ale for the gods, after he had got the mighty kettle, as now has been told. To this feast came Othin and Frigg, his wife. Thor came not, as he was on a journey in the East. Sif, Thor's wife, was there, and Bragi with Ithun, his wife. Tyr, who had but one hand, was there; the wolf Fenrir had bitten off his other hand when they had bound him. There were Njorth and Skathi his wife, Freyr and Freyja, and Vithar, the son of Othin. Loki was there, and Freyr's servants Byggvir and Beyla. Many were there of the gods and elves.
Ægir had two serving-men, Fimafeng and Eldir. Glittering gold they had in place of firelight; the ale came in of itself; and great was the peace. The guests praised much the ability of Ægir's serving-men. Loki might not endure that, and he slew Fimafeng. Then the gods shook their shields and howled at Loki and drove him away to the forest, and thereafter set to drinking again. Loki turned back, and outside he met Eldir. Loki spoke to him:
"Speak now, Eldir, for not one step
Farther shalt thou fare;
What ale-talk here do they have within,
The sons of the glorious gods?"
Eldir spake: 2.
"Of their weapons they talk, and their might in war,
The sons of the glorious gods;
From the gods and elves who are gathered here
No friend in words shalt thou find."
Loki spake: 3.
"In shall I go into Ægir's hall,
For the feast I fain would see; Bale and hatred I bring to the gods,
And their mead with venom I mix."
Eldir spake: 4.
"If in thou goest to Ægir's hall,
And fain the feast wouldst see,
And with slander and spite wouldst sprinkle the gods,
Think well lest they wipe it on thee."
Loki spake: 5.
"Bethink thee, Eldir, if thou and I
Shall strive with spiteful speech;
Richer I grow in ready words
If thou speakest too much to me."
Then Loki went into the hall, but when they who were there saw who had entered, they were all silent.
Loki spake: 6.
"Thirsty I come into this thine hall,
I, Lopt, from a journey long,
To ask of the gods that one should give
Fair mead for a drink to me.
"Why sit ye silent, swollen with pride,
Ye gods, and no answer give? At your feast a place and a seat prepare me,
Or bid me forth to fare."
Bragi spake: 8.
"A place and a seat will the gods prepare
No more in their midst for thee;
For the gods know well what men they wish
To find at their mighty feasts."
Loki spake: 9.
"Remember, Othin, in olden days
That we both our blood have mixed;
Then didst thou promise no ale to pour,
Unless it were brought for us both."
Othin spake: 10.
"Stand forth then, Vithar, and let the wolf's father
Find a seat at our feast; Lest evil should Loki speak aloud
Here within Ægir's hall."
Then Vithar arose and poured drink for Loki; but before he drank he spoke to the gods:
"Hail to you, gods! ye goddesses, hail!
Hail to the holy throng!
Save for the god who yonder sits,
Bragi there on the bench."
Bragi spake: 12.
"A horse and a sword from my hoard will I give,
And a ring gives Bragi to boot,
That hatred thou makst not among the gods;
So rouse not the great ones to wrath."
Loki spake: 13.
"In horses and rings thou shalt never be rich,
Bragi, but both shalt thou lack;
Of the gods and elves here together met
Least brave in battle art thou,
(And shyest thou art of the shot.)"
Bragi spake: 14.
"Now were I without as I am within, And here in Ægir's hall,
Thine head would I bear in mine hands away,
And pay thee the price of thy lies."
Loki spake: 15.
"In thy seat art thou bold, not so are thy deeds,
Bragi, adorner of benches!
Go out and fight if angered thou feelest,
No hero such forethought has."
Ithun spake: 16.
"Well, prithee, Bragi, his kinship weigh,
Since chosen as wish-son he was;
And speak not to Loki such words of spite
Here within Ægir's hall."
Loki spake: 17.
"Be silent, Ithun! thou art, I say, Of women most lustful in love,
Since thou thy washed-bright arms didst wind
About thy brother's slayer."
Ithun spake: 18.
"To Loki I speak not with spiteful words
Here within Ægir's hall;
And Bragi I calm, who is hot with beer,
For I wish not that fierce they should fight."
Gefjun spake: 19.
"Why, ye gods twain, with bitter tongues
Raise hate among us here?
Loki is famed for his mockery foul,
And the dwellers in heaven he hates."
Loki spake: 20.
"Be silent, Gefjun! for now shall I say
Who led thee to evil life;
The boy so fair gave a necklace bright,
And about him thy leg was laid."
Othin spake: 21.
"Mad art thou, Loki, and little of wit,
The wrath of Gefjun to rouse;
For the fate that is set for all she sees,
Even as I, methinks."
Loki spake: 22.
"Be silent, Othin! not justly thou settest
The fate of the fight among men;
Oft gavst thou to him who deserved not the gift,
To the baser, the battle's prize."
Othin spake: 23.
"Though I gave to him who deserved not the gift,
To the baser, the battle's prize;
Winters eight wast thou under the earth,
Milking the cows as a maid,
(Ay, and babes didst thou bear;
Unmanly thy soul must seem.)"
Loki spake: 24.
"They say that with spells in Samsey once
Like witches with charms didst thou work;
And in witch's guise among men didst thou go;
Unmanly thy soul must seem."
Frigg spake: 25.
"Of the deeds ye two of old have done
Ye should make no speech among men;
Whate'er ye have done in days gone by,
Old tales should ne'er be told."
Loki spake: 26.
"Be silent, Frigg! thou art Fjorgyn's wife,
But ever lustful in love;
For Vili and Ve, thou wife of Vithrir,
Both in thy bosom have lain."
Frigg spake: 27.
"If a son like Baldr were by me now,
Here within Ægir's hall,
From the sons of the gods thou shouldst go not forth
Till thy fierceness in fight were tried."
Loki spake: 28.
"Thou wilt then, Frigg, that further I tell
Of the ill that now I know;
Mine is the blame that Baldr no more
Thou seest ride home to the hall."
Freyja spake: 29.
"Mad art thou, Loki, that known thou makest
The wrong and shame thou hast wrought;
The fate of all does Frigg know well,
Though herself she says it not."
Loki spake: 30.
"Be silent, Freyja! for fully I know thee,
Sinless thou art not thyself; Of the gods and elves who are gathered here,
Each one as thy lover has lain."
Freyja spake: 31.
"False is thy tongue, and soon shalt thou find
That it sings thee an evil song;
The gods are wroth, and the goddesses all,
And in grief shalt thou homeward go."
Loki spake: 32.
"Be silent, Freyja! thou foulest witch,
And steeped full sore in sin;
In the arms of thy brother the bright gods caught thee
When Freyja her wind set free."
Njorth spake: 33.
"Small ill does it work though a woman may have
A lord or a lover or both;
But a wonder it is that this womanish god
Comes hither, though babes he has borne."
Loki spake: 34.
"Be silent, Njorth; thou wast eastward sent,
To the gods as a hostage given;
And the daughters of Hymir their privy had
When use did they make of thy mouth."
Njorth spake: 35.
"Great was my gain, though long was I gone,
To the gods as a hostage given;
The son did I have whom no man hates,
And foremost of gods is found."
Loki spake: 36.
"Give heed now, Njorth, nor boast too high,
No longer I hold it hid;
With thy sister hadst thou so fair a son,
Thus hadst thou no worse a hope."
Tyr spake: 37.
"Of the heroes brave is Freyr the best
Here in the home of the gods; He harms not maids nor the wives of men,
And the bound from their fetters he frees."
Loki spake: 38.
"Be silent, Tyr! for between two men
Friendship thou ne'er couldst fashion;
Fain would I tell how Fenrir once
Thy right hand rent from thee."
Tyr spake: 39.
"My hand do I lack, but Hrothvitnir thou,
And the loss brings longing to both;
Ill fares the wolf who shall ever await
In fetters the fall of the gods."
Loki spake: 40.
"Be silent, Tyr! for a son with me
Thy wife once chanced to win;
Not a penny, methinks, wast thou paid for the wrong,
Nor wast righted an inch, poor wretch."
Freyr spake: 41.
"By the mouth of the river the wolf remains Till the gods to destruction go;
Thou too shalt soon, if thy tongue is not stilled,
Be fettered, thou forger of ill."
Loki spake: 42.
"The daughter of Gymir with gold didst thou buy,
And sold thy sword to boot;
But when Muspell's sons through Myrkwood ride,
Thou shalt weaponless wait, poor wretch."
Byggvir spake: 43.
"Had I birth so famous as Ingunar-Freyr,
And sat in so lofty a seat, I would crush to marrow this croaker of ill,
And beat all his body to bits."
Loki spake: 44.
"What little creature goes crawling there,
Snuffling and snapping about?
At Freyr's ears ever wilt thou be found,
Or muttering hard at the mill."
Byggvir spake: 45.
"Byggvir my name, and nimble am I,
As gods and men do grant;
And here am I proud that the children of Hropt
Together all drink ale."
Loki spake: 46.
"Be silent, Byggvir! thou never couldst set
Their shares of the meat for men;
Hid in straw on the floor, they found thee not
When heroes were fain to fight."
Heimdall spake: 47.
"Drunk art thou, Loki, and mad are thy deeds,
Why, Loki, leavst thou this not? For drink beyond measure will lead all men
No thought of their tongues to take."
Loki spake: 48.
"Be silent, Heimdall! in days long since
Was an evil fate for thee fixed;
With back held stiff must thou ever stand,
As warder of heaven to watch."
Skathi spake: 49.
"Light art thou, Loki, but longer thou mayst not
In freedom flourish thy tail;
On the rocks the gods bind thee with bowels torn
Forth from thy frost-cold son."
Loki spake: 50.
"Though on rocks the gods bind me with bowels torn
Forth from my frost-cold son, I was first and last at the deadly fight
There where Thjazi we caught."
Skathi spake: 51.
"Wert thou first and last at the deadly fight
There where Thjazi was caught,
From my dwellings and fields shall ever come forth
A counsel cold for thee."
Loki spake: 52.
"More lightly thou spakest with Laufey's son,
When thou badst me come to thy bed;
Such things must be known if now we two
Shall seek our sins to tell."
Then Sif came forward and poured mead for Loki in a crystal cup, and said:
"Hail to thee, Loki, and take thou here
The crystal cup of old mead;
For me at least, alone of the gods,
Blameless thou knowest to be."
"Alone thou wert if truly thou wouldst
All men so shyly shun;
But one do I know full well, methinks,
Who had thee from Hlorrithi's arms,—
(Loki the crafty in lies.)"
Beyla spake: 55.
"The mountains shake, and surely I think
From his home comes Hlorrithi now;
He will silence the man who is slandering here
Together both gods and men."
Loki spake: 56.
"Be silent, Beyla! thou art Byggvir's wife,
And deep art thou steeped in sin;
A greater shame to the gods came ne'er,
Befouled thou art with thy filth."
Then came Thor forth, and spake:
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth; Thy shoulder-cliff shall I cleave from thy neck,
And so shall thy life be lost."
Loki spake: 58.
"Lo, in has come the son of Earth:
Why threaten so loudly, Thor?
Less fierce thou shalt go to fight with the wolf
When he swallows Sigfather up."
Thor spake: 59.
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth;
I shall hurl thee up and out in the East,
Where men shall see thee no more."
Loki spake: 60.
"That thou hast fared on the East-road forth;
To men shouldst thou say no more; In the thumb of a glove didst thou hide, thou great one,
And there forgot thou wast Thor."
Thor spake: 61.
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth;
My right hand shall smite thee with Hrungnir's slayer,
Till all thy bones are broken."
Loki spake: 62.
"A long time still do I think to live,
Though thou threatenest thus with thy hammer;
Rough seemed the straps of Skrymir's wallet,
When thy meat thou mightest not get,
(And faint from hunger didst feel.)"
Thor spake: 63.
"Unmanly one, cease, or the mighty hammer,
Mjollnir, shall close thy mouth; The slayer of Hrungnir shall send thee to hell,
And down to the gate of death."
Loki spake: 64.
"I have said to the gods and the sons of the gods
The things that whetted my thoughts;
But before thee alone do I now go forth,
For thou fightest well, I ween.
"Ale hast thou brewed, but, Ægir, now
Such feasts shalt thou make no more;
O'er all that thou hast which is here within
Shall play the flickering flames,
(And thy back shall be burnt with fire.)"
And after that Loki hid himself in Franang's waterfall in the guise of a salmon, and there the gods took him. He was bound with the bowels of his son Vali, but his son Narfi was changed to a wolf. Skathi took a poison-snake and fastened it up over Loki's face, and the poison dropped thereon. Sigyn, Loki's wife, sat there and held a shell under the poison, but when the shell was full she bore away the poison, and meanwhile the poison dropped on Loki. Then he struggled so hard that the whole earth shook therewith; and now that is called an earthquake.
本简体中文译文由 AI 根据古诺尔斯语原文翻译,并参考英文译文。
“告诉我,埃尔迪尔,
你且站住,
一步也别再往前走,
这里厅堂之内,
胜利诸神的子嗣
饮酒时都谈些什么。”
埃尔迪尔说:
“他们谈论自己的兵器,
谈论自己的沙场勇武,
那些胜利诸神的子嗣;
这里厅堂之内的
阿萨神族与精灵,
没有谁会替你说句好话。”
洛基说:
“我要走进去,
走进埃吉尔的厅堂,
看看这场酒宴;
我要把争吵与不和
带给阿萨神族的子嗣,
把祸害掺进他们的蜜酒。”
埃尔迪尔说:
“你要知道,若你走进去,
走进埃吉尔的厅堂,
看看这场酒宴,
若你把辱骂与诽谤
泼向仁善的诸神,
他们便会把这些擦回你身上。”
洛基说:
“你要知道,埃尔迪尔,
若只有你我两个
用恶语相互攻讦,
我自有无穷的
言辞来回敬你,
只要你对我说得太多。”
随后洛基走进厅堂。原先在里面的人看清来者是谁,便都沉默了。
洛基说:
“我口渴而来,
来到这座厅堂,
我洛夫特,跋涉了漫长的路途,
来向阿萨神族求取,
愿有一位赐我
一杯上好的蜜酒。
你们为何如此沉默,
满怀傲气的诸神,
竟说不出一句话?
请在酒宴上为我
安排座位和席次,
或是命我离开这里。”
布拉吉说:
“座位和席次,
阿萨神族绝不会
在酒宴上为你安排,
因为阿萨神族知道,
该请什么样的人
来赴这盛大的酒宴。”
洛基说:
“奥丁,你可记得,
在远古的岁月,
你我曾将鲜血相融?
你曾说过,
除非酒为你我同斟,
否则绝不饮酒。”
奥丁说:
“那么,起来吧,维达尔,
让狼的父亲
在酒宴上落座,
免得洛基在这里
用辱骂的言辞诋毁我们,
就在埃吉尔的厅堂里。”
于是维达尔起身,为洛基斟酒。洛基尚未饮酒,便向阿萨神族致意:
“祝阿萨诸神安好,
祝诸位女神安好,
祝一切至圣的神明安好——
唯独那位神除外,
他坐在里面,
便是长凳上的布拉吉。”
布拉吉说:
“我愿从自己的财物中
赠你骏马与宝剑,
布拉吉还以一只臂环向你赔礼,
免得你对诸神
报以怨恨,
莫再惹诸神对你动怒。”
洛基说:
“骏马与臂环,
这两样你总会
一样也不剩,布拉吉;
这里厅堂之内的
阿萨神族与精灵中,
你临战最是畏缩,
最怕飞矢袭来。”
布拉吉说:
“我知道,倘若此刻
我是在埃吉尔厅堂之外,
而非身在堂内,
你的头颅
早已提在我的手里;
这便是我对你谎言的回报。”
洛基说:
“你坐在席上倒很勇猛,
可你做不出这等事,
布拉吉,你这长凳上的摆设;
去打吧,
若你心怀怒气;
勇士从不瞻前顾后。”
伊登说:
“布拉吉,我求你,
顾念儿女相系的亲情,
也顾念一切义子的情分,
别在这里
用辱骂的言辞诋毁洛基,
就在埃吉尔的厅堂里。”
洛基说:
“闭嘴,伊登,
我说你是一切女人中
最贪恋男人的,
因为你曾把
洗得洁白的双臂
环住杀死你兄弟的人。”
伊登说:
“我没有用
辱骂的言辞诋毁洛基,
在埃吉尔的厅堂里;
我是在安抚布拉吉,
他喝了啤酒,兴致正浓;
我不愿你们盛怒之下厮杀。”
格еф琼说:
“你们两位阿萨神,
为何要在这里
用恶语相互攻讦?
洛夫特自己知道,
他正在受人戏弄,
一切生灵都厌恶他。”
洛基说:
“闭嘴,格еф琼,
我现在就要说起,
那迷乱了你心智的
白皙少年,
他赠你一条项链,
你便把大腿搭在他身上。”
奥丁说:
“洛基,你疯了,
全无理智,
竟惹得格еф琼对你动怒,
因为世人的命运,
我想她全都知晓,
同我一样清楚。”
洛基说:
“闭嘴,奥丁,
你从来不懂得
在人间公断战事;
你常将胜利
赐给不该得胜的人,
赐给那些怯懦之辈。”
奥丁说:
“你要知道,纵然我曾
把胜利赐给不该得胜的人,
赐给那些怯懦之辈,
你却曾有八个冬天
住在大地之下,
做挤奶的妇人,
还在那里生下儿女,
我看那才是淫柔之徒的本性。”
洛基说:
“可人们说你曾在
萨姆瑟岛施行巫术,
像女先知一样敲打箱盖;
你扮作巫者,
游走于世人之间,
我看那才是淫柔之徒的本性。”
弗丽嘉说:
“你们各自的往事,
永远不该
向世人讲述,
你们两位阿萨神
在远古做过什么;
人总该远离陈年的旧事。”
洛基说:
“闭嘴,弗丽嘉,
你是弗约尔金的女儿,
向来贪恋男人,
你这维德里尔的妻子,
竟曾让维与维利
双双拥你入怀。”
弗丽嘉说:
“你要知道,若我身边有
一个像巴德尔那样的儿子,
就在埃吉尔的厅堂里,
你便休想走出
阿萨神族子嗣的聚会,
盛怒的众神必会将你击杀。”
洛基说:
“弗丽嘉,你还想
让我再数一数
我做过的恶事:
正是我一手促成,
让你从此再也看不见
巴德尔骑马回到厅堂。”
芙蕾雅说:
“洛基,你疯了,
竟把你们那些
丑恶的罪行说出来;
一切命运,
我想弗丽嘉全都知晓,
只是她自己并不说。”
洛基说:
“闭嘴,芙蕾雅,
我对你一清二楚,
你可不缺丑行:
这里厅堂之内的
阿萨神族与精灵,
个个都曾是你的奸夫。”
芙蕾雅说:
“你的舌头满是欺诈,
我想它终会为你
唱出灾祸;
阿萨诸神和女神们
都已对你动怒,
你将满怀愁苦地回家。”
洛基说:
“闭嘴,芙蕾雅,
你是个邪恶的女巫,
满身尽是祸害,
当仁善的诸神撞见你
与自己的兄弟相好,
芙蕾雅,你当时竟放了个屁。”
尼约德说:
“这没多大害处,
女人为自己找个男人,
无论丈夫还是情郎,或两者兼有;
真正的怪事,是个淫柔的男神
竟来到这里,
他自己还生过儿女。”
洛基说:
“闭嘴,尼约德,
你曾从这里被送往东方,
到诸神那里做质;
希密尔的女儿们
拿你当尿盆,
把尿撒进你的嘴里。”
尼约德说:
“这却是我的慰藉,
当我远离此地,
被送往诸神那里做质时,
我生下了一个儿子,
没有谁厌恶他,
人们都视他为阿萨神族的屏障。”
洛基说:
“住口吧,尼约德,
你该收敛些,
我不会再隐瞒此事:
你同自己的姐妹
生下了这样的儿子,
倒也不比预料的差。”
提尔说道:
“弗雷最为出众,
胜过一切英勇的骑士,
在阿萨神族的庭院之中;
他不使少女哭泣,
也不使他人的妻子流泪,
还为所有受缚者解开枷锁。”
洛基说道:
“住口,提尔,
你从来不懂得
使争执的双方和解;
我要说起你那只
右手,
芬里尔把它从你身上撕去了。”
提尔说道:
“我失去了一只手,
你却失去了赫罗德维特尼尔,
彼此的思念都是苦痛;
那狼也不好过,
它得身受捆缚,
等待诸神黄昏。”
洛基说道:
“住口,提尔,
你的妻子曾经
同我生下一个儿子;
一肘尺布、一枚钱币,
你都不曾得到,作为这番
屈辱的赔偿,可怜虫。”
弗雷说道:
“我看见那狼躺在
河口前方,
直到众神毁灭之时;
若你此刻还不住口,
下一个被捆缚的就是你,
你这灾祸的匠人。”
洛基说道:
“你用黄金
买下了吉密尔的女儿,
就这样卖掉了自己的剑;
可当穆斯贝尔的众子
策马穿越幽暗森林,
你便不知该如何迎战,可怜虫。”
比格维尔说道:
“你要知道,倘若我有
英古恩的弗雷那样的出身,
又有同样尊荣的居所,
我便要把这只祸鸦
磨得比骨髓还细,
把它的关节全都打碎。”
洛基说道:
“那是什么小东西,
我看见它摇尾乞怜,
机灵地四处觅食?
你总要守在
弗雷的耳边,
又在磨盘底下叽喳。”
比格维尔说道:
“我名叫比格维尔,
众神与世人
都说我动作敏捷;
我在这里满心自豪,
因为赫罗夫特的众子
齐聚一堂共饮啤酒。”
洛基说道:
“住口,比格维尔,
你从来不懂得
给人们分配食物,
人们在厅堂地上的草堆里
也找不到你,
当战士们厮杀之时。”
海姆达尔说道:
“你醉了,洛基,
醉得神志不清,
——你为何还不停下,洛基?——
因为纵酒过量
会使任何人
都管不住自己的胡言乱语。”
洛基说道:
“住口,海姆达尔,
早在远古之初,
你便注定要过这苦日子;
你将永远
背上沾满泥污,
不眠地守望,做众神的卫士。”
斯卡蒂说道:
“你倒轻快,洛基;
你不能长久这样
自由自在地摇尾撒欢,
因为众神要把你捆在岩石上,
用你那冰冷儿子的
肠子作绳索。”
洛基说道:
“你要知道,纵然众神要把我捆在岩石上,
用我那冰冷儿子的
肠子作绳索,
从头到尾,
我都参与了那场杀戮,
当我们擒住夏基之时。”
斯卡蒂说道:
“你要知道,若你从头到尾
都参与了那场杀戮,
当你们擒住夏基之时,
那么从我的圣所
和田野之中,
将永远生出对付你的冷酷计谋。”
洛基说道:
“你对劳菲之子
说话曾经温柔得多,
当你邀我登上你的床榻之时;
这些事也该提起,
倘若我们要详尽地
数说彼此的污点。”
这时希芙走上前来,用冰晶杯斟了蜜酒给洛基,说道:
“愿你安好,洛基,
请接过这只冰晶杯,
杯中盛满陈年蜜酒,
只愿你让她一人,
在阿萨神族的众子之中,
保有无瑕之名。”
他接过酒角,喝了其中的酒:
“你本可独享此名,
倘若你果真
对男人戒备而冷淡;
可我知道一个人,
自信知道得清清楚楚,
他曾背着赫洛里迪与你通奸,
那便是诡计多端的洛基。”
贝拉说道:
“群山全都震颤;
我想赫洛里迪
正从家中赶来;
他会使那个家伙安静下来,
那家伙在这里诋毁
所有的神与人。”
洛基说道:
“住口,贝拉,
你是比格维尔的妻子,
满身都是恶毒,
阿萨神族的众子中
从未来过更卑劣的东西;
你这女仆,浑身沾满粪污。”
这时索尔来到,说道:
“住口,你这淫怯的东西,
我那威力无穷的锤子
妙尔尼尔会使你闭嘴;
我要把你肩上的岩块
从脖子上打落,
你的性命也就完了。”
洛基说道:
“娇德之子
如今进来了,
你为何这样叫嚷,索尔?
可等到你该与那狼交战,
它把胜利之父整个吞下时,
你就没有胆量了。”
索尔说道:
“住口,你这淫怯的东西,
我那威力无穷的锤子
妙尔尼尔会使你闭嘴;
我要把你抛上天空,
远远扔到东方,
此后再没人能看见你。”
洛基说道:
“你那些东方之行,
永远也不该
向人们提起,
因为你这独行的勇士,
曾蜷缩在手套的拇指里,
那时你可不觉得自己是索尔。”
索尔说道:
“住口,你这淫怯的东西,
我那威力无穷的锤子
妙尔尼尔会使你闭嘴;
我要用右手
挥起赫朗格尼尔的克星击打你,
把你的每一根骨头都打碎。”
洛基说道:
“我还打算
长久地活下去,
纵然你用锤子威胁我;
斯克里米尔的皮带,
你觉得勒得难解,
那时你取不出干粮,
身子好好的,却挨了饿。”
索尔说道:
“住口,你这淫怯的东西,
我那威力无穷的锤子
妙尔尼尔会使你闭嘴;
赫朗格尼尔的克星
会把你送进冥界,
送到下方的亡者之门以内。”
洛基说道:
“我已向阿萨神族说过,
向阿萨神族的众子说过,
心中催我说出的一切,
唯独面对你,
我才要走出门去,
因为我知道你会动手。
你酿了啤酒,埃吉尔,
可你此后
再也办不成酒宴;
愿你在这屋里的
一切财物,
都有烈焰在上面翻腾,
也烧上你的脊背。”
此后,洛基化作鲑鱼,藏在弗拉南格尔瀑布中。阿萨神族在那里捉住了他。他们用他儿子瓦利的肠子把他捆住,而他的儿子纳尔维变成了狼。斯卡蒂拿来一条毒蛇,把它绑在洛基脸孔的上方。毒液从那里滴下来。洛基的妻子西格恩坐在那里,拿着洗脸盆接住毒液。盆满了,她便把毒液端出去;就在这时,毒液滴到了洛基身上。他猛烈地抽搐起来,使整片大地随之震颤。这便是如今所谓的地震。