《奥丁的乌鸦咒》的原典
Hrafnagaldr Óðins
通过顶部按钮选择要阅读的原文或译文。你的选择会被保存,并用于本站所有原典页面。
古诺尔斯语原文采用冰岛学者 Guðni Jónsson 编订版本的规范拼写。
Alföðr orkar,
álfar skilja,
Vanir vitu,
vísa nornir,
elr íviðja,
aldir bera,
þreyja þursar,
þrá valkyrjur.
Ætlun Æsir
illa gátu,
verpir villtu
vættar rúnum;
Óðhrærir skyldi
Urðr geyma
máttk at verja
mestum þorra.
Hverfr því Hugr,
hinna leitar,
grunar guma
grand, ef dvelr;
þótti er Þráins
þunga draumr;
Dáins dulu
draumr þótti.
Dugir með dvergum
dvína, heimar
niðr at Ginnungs
niði sökkva;
oft Alsviðr
ofan fellir
oft of föllnum
aftr safnar.
Stendr æva
strind né röðull,
lofti með lævi
linnir ei straumi;
mærum dylst
í Mímis brunni
vissa vera;
vitið enn eða hvað?
Dvelr í dölum
dís forvitin,
Yggdrasils frá
aski hnigin;
álfa ættar
Iðunni hétu
Ívalds eldri
yngsta barna.
Eirði illa
ofankomu
hárbaðms undir
haldin meiði;
kunni sízt
at kundar Nörva
vön at værri
vistum heima.
Sjá sigtívar
syrgja Naumu,
Viggjar at véum
vargsbelg seldu;
lét í færast
lyndi breytti,
lék at lævísi,
litum skipti.
Valdi Viðrir
vörð Bifrastar
Gjallar sunnu
gátt at frétta,
heims hvívetna
hvert er vissi.
Bragi ok Loftr
báru kviðu.
Galdr gólu,
göndum riðu
Rögnir og Reginn
at ranni heimis;
hlustar Óðinn
Hliðskjálfu í,
lét braut vera
langa vegu.
Frá enn vitri
veiga selju
banda burða
ok brauta sinna;
hlýrnis, heljar,
heims ef vissi,
ártíð, æfi,
aldrtila.
Né mun mælti
né mál knátti
Gefjun greiða
né glaum hjaldi;
tár af tíndust
törgum hjarnar,
eljun faldin
endrrjóða.
Eins kemr austan
úr Elivágum
þorn af akri
þurs hrímkalda,
hveim drepr dróttir
Dáinn allar
mæran of Miðgarð
með nátt hver.
Dofna þá dáðir,
detta hendr,
svífr of svimi
sverð áss hvíta;
rennir örvit
rýgjar glýgju
sefa sveiflum
sókn gjörvallri.
Jamt þótti Jórunn
jólnum komin,
sollin sútum,
svars er ei gátu;
sóttu því meir
at syn var fyrir,
mun þó miðr
mælgi dugði.
Fór frumkvöðull
fregnar brauta
hirðr at Herjans
horni Gjallar;
Nálar nefa
nam til fylgis,
greppr Grímnis
grund varðveitti.
Vingólf tóku
Viðars þegnar,
Fornjóts sefum
fluttir báðir;
iðar ganga,
æsi kveðja,
Yggjar þegar
við ölteiti.
Heilan Hangatý
heppnastan ása,
virt öndvegis
valda báðu;
sæla at sumbli
sitja día,
æ með Yggjungi
yndi halda.
Bekkjarsett
at Bölverks ráði
sjöt Sæhrímni
saddist rakna;
Skögul at skutlum
skaptker Hnikars
mat af miði
Mímis hornum.
Margs of frágu
máltíð yfir
Heimdall há goð,
hörgar Loka,
spár eða spakmál
sprund ef kenndi,
undorn of fram,
unz nam húma.
Illa létu
orðið hafa
erindisleysu
oflítilfræga;
vant að væla
verða myndi,
svá af svanna
svars of gæti.
Ansar Ómi,
allir hlýddu:
"Nótt skal nema
nýræða til;
hugsi til myrgins
hverr sem orkar
ráð til leggja
rausnar ásum!"
Rann með röstum
Rindar móðr
föðrlarðr
Fenris valla;
gengu frá gildi
goðin, kvöddu
Hropt ok Frigg
sem Hrímfaxa fór.
Dýrum settan
Dellings mögr
jó fram keyrði
jarknasteinum;
mars of manheim
mön af glóar,
dró leik Dvalins
drösull í reið.
Jörmungrundar
í jódyr nyrðra
und rót yztu
aðalþollar,
gengu til rekkju
gýgjur ok þursar,
náir, dvergar,
ok dökkálfar.
Risu raknar,
rann álfröðull,
norðr at Niflheim
njóla sótti;
upp nam árgjöll
Úlfrúnar niðr,
hornþytvaldr
Himinbjarga.
本英文译文由 AI 根据古诺尔斯语原文翻译。
Allfather acts,
elves understand,
Vanir know,
Norns show the way,
the giantess gives birth,
mortals endure,
giants yearn,
Valkyries long.
The Aesir poorly
discerned the purpose;
contrary, they confused
the being's runes;
Odhrœrir was to
keep watch over Urd,
but could not protect her
from the greater multitude.
Therefore the mind turns away,
seeking the others;
it suspects men's
ruin if it delays;
Thrain's dream
seemed oppressive;
Dain's dream
seemed obscure.
Powers among the dwarves
dwindle; the worlds
sink down into
Ginnung's darkness;
often Alsvid
strikes down from above,
often gathers again
those who have fallen.
Neither earth nor sun
stands firm forever;
through the treacherous air
the current never ceases;
from the glorious ones is hidden,
in Mimir's well,
certainty of being;
do you understand yet, or what?
In the valleys dwells
an inquisitive goddess,
from Yggdrasil's
ash descended;
of elven descent,
they called her Idunn,
of Ivaldi the Elder's
children the youngest.
She ill endured
her descent,
beneath the lofty tree
held by its trunk;
she found no pleasure
with Norvi's child,
accustomed to happier
dwellings at home.
The victory-gods see
Nauma grieving;
at Vigg's sanctuaries
they gave her a wolfskin;
she let them clothe her,
changed her disposition,
practised deceit,
changed her appearance.
Vidrir chose
the guardian of Bifrost
to question the bearer
of Gjoll's sun,
about every world,
whatever she knew.
Bragi and Lopt
were filled with dread.
They chanted spells,
rode on magic staffs,
Rognir and Regin,
to the world's dwelling;
Odin listens
in Hlidskjalf,
letting them travel
far along their way.
The wise one questioned
the server of drinks
about the gods' birth
and the paths they followed;
whether she knew heaven's,
Hel's and the world's
appointed season, lifetime,
and ending.
She spoke no thought,
nor could Gefjon
put words together,
nor speak with gladness;
tears trickled
from the shields of her skull,
her strength lay hidden,
and reddened her anew.
Just so comes from the east,
out of Elivagar,
a thorn from the field
of the frost-cold giant,
with which Dain strikes the hosts,
every one of them,
through glorious Midgard,
each night.
Then deeds grow sluggish,
hands fall idle,
a swoon drifts over
the white god's sword;
insensibility flows into
the giantess's wind,
stilling with its surges
the whole gathering.
Just so Jorunn seemed
to the gods to have become,
swollen with sorrow,
when they got no answer;
they pressed all the harder
as refusal faced them,
yet far less
did much talking help.
The leader of the questioning
went on his way,
the keeper of Herjan's
Gjallarhorn;
he took Nal's kinsman
along as his companion;
Grimnir's poet
watched over the woman.
Vidar's followers
reached Vingolf,
by Fornjot's kinsmen
both conveyed;
they go inside,
greet the Aesir
at once at Ygg's
merry drinking feast.
They wished Hangatyr health,
the luckiest of the Aesir,
and rule over the ale
of the high seat;
may the gods sit happy
at the drinking feast,
forever with Yggjung
keeping their joy.
Seated on benches
at Bolverk's command,
the host of gods
ate their fill of Saehrimnir;
Skogul at the tables
ladled from Hnikar's handled cup
portions of mead
into Mimir's horns.
Many things they asked
over the meal,
the high gods of Heimdall,
the holy ones of Loki:
whether prophecies or wise words
the woman had imparted,
on past midafternoon,
until dusk began to fall.
They said it had
turned out badly,
the fruitless errand,
all too inglorious;
it would be hard
to contrive matters
so that from the woman
an answer could be gained.
Omi replies,
and all listened:
“Night shall be used
for fresh counsel;
let each ponder until morning
who can devise
plans to bring
the Aesir glory!”
Across Rind's leagues ran,
weary,
the rich fodder
of Fenrir of the plains;
the gods left the feast
and bade farewell to
Hropt and Frigg
as Hrimfaxi went.
Delling's son drove
his horse forward,
adorned with precious
gemstones;
over the world of men
the horse's mane glows;
the steed drew Dvalin's plaything
in a chariot.
At the mighty earth's
northern edge,
beneath the outermost root
of the foremost tree,
they went to bed,
giantesses and giants,
corpses, dwarves,
and dark elves.
The gods rose,
Alfrodull rose,
north toward Niflheim
Night made her way;
up raised the dawn-blast
Ulfrun's son,
the lord of the sounding horn
at Himinbjorg.
本简体中文译文由 AI 根据古诺尔斯语原文翻译,并参考英文译文。
万物之父施展力量,
精灵有所领悟,
华纳神族知晓,
诺伦指示前程,
林中女巨人生育,
世人承受苦难,
巨人耐心等待,
女武神心怀渴望。
阿萨神族猜出了
险恶的图谋,
反复无常者搅乱了
神灵的卢恩符文;
奥德勒里尔本应
由乌尔德守护,
却无力抵御
最严酷的寒冬。
胡格尔因而离去,
寻觅其他诸位,
若他迟迟不归,
便疑世人遭了灾殃;
特赖因的意念
是沉重的梦;
达因的意念
是隐晦的梦。
侏儒的力量
渐渐衰微,诸世界
向下沉入金伦的
幽暗深处;
阿尔斯维德常常
从上方击落,
又常将坠落者
重新聚拢。
大地与太阳
都不能永远屹立,
空中含毒的气流
奔涌不息;
众生的真知
隐藏于密米尔
那闻名的泉中;
你们可已知晓,还是怎样?
住在山谷里的,
是好问的女神,
她从尤克特拉希尔
那株白蜡树上坠落;
她出自精灵一族,
人们唤她伊登,
是伊瓦尔迪早先所生
儿女中最年幼的一个。
她难以忍受
从高处坠下的境遇,
被拘留在
高大树木的枝干之下;
她最不喜欢
诺尔维之女的住处,
早已习惯故乡
更安适的居所。
胜利诸神看见
娜乌玛悲伤,
在维格的圣所
给了她一张狼皮;
她让人替自己披上,
性情随之改变,
开始玩弄诡计,
变换自己的形貌。
维德里尔选中了
比弗罗斯特的守卫,
去询问承载
吉约尔河之太阳的女子,
关于世间万事,
她究竟知道多少。
布拉吉与洛夫特
同行作证。
他们吟唱咒歌,
骑着魔杖,
勒格尼尔与雷金
前往那居所的厅堂;
奥丁侧耳倾听,
坐在希利兹凯夫上,
任他们踏上
漫漫长路。
智者又询问
斟酒的柳树,
诸神的诞生
及自身的行程;
是否知晓苍天、冥界,
还有尘世的
初始、寿数,
以及终灭之期。
她不吐露心意,
也不能把话语
格еф琼说清,
更无欢快的谈笑;
泪水一滴滴流出
头颅的盾牌,
那以力量为冠的女子
如今茫然失措。
恰如从东方,
从埃利瓦加尔,
从冰寒巨人的田地
传来的一根棘刺,
达因每夜用它
刺中所有人群,
遍及辉煌的米德加尔特,
夜夜如此。
于是行动迟钝,
双手垂落,
眩晕笼罩着
白色神明的剑;
昏沉从女巨人的风中
驱散了思绪,
使所有人的
心念都停止流转。
诸神觉得约伦
也落入这般境地,
满怀沉沉悲苦,
始终不肯回答;
越是遭到拒绝,
他们越发追问,
然而话说得再多,
也愈发无济于事。
探问消息的旅程
由他领头,如今他离去,
他是赫尔扬的
加拉尔号角的守护者;
他带上娜尔的儿子
作为同行之伴,
格里姆尼尔的诗人
留下守着那片土地。
维达尔的臣仆
来到温戈尔夫,
两人都由
福恩约特的儿子们载来;
他们走入殿内,
立即向阿萨神族问候,
那时伊格的殿中
正欢饮啤酒。
他们祝汉加提尔安康,
愿这位阿萨神族中最幸运者
执掌高座上的
醇酒;
愿诸神幸福地
坐在酒宴之中,
永远与伊格永格
共享欢愉。
遵照博尔维克的吩咐,
诸神在长凳上落座,
以沙赫利姆尼尔的肉
饱餐一顿;
斯科古尔在桌旁,
从赫尼卡尔的酒瓮中
舀出密米尔的蜜酒,
斟入一只只饮角。
宴饮之间,
他们询问许多事情,
崇高的男神问海姆达尔,
女神们问洛基,
那女子是否说出预言,
是否传授智慧之言;
从午后一直问下去,
直到暮色降临。
他们说事情
办得很糟,
此行一无所获,
实在没有多少荣光;
恐怕很难
想出诱导的办法,
好从那女子口中
求得一个回答。
奥米回答,
众人侧耳倾听:
“夜间应当
求取新的计策;
凡是有能力的人,
都思量到明晨,
为阿萨神族献上
增益荣光的谋略!”
沿着琳德原野的
湍流奔行的,
是已然疲倦的
芬里尔的肥美食粮;
诸神离开宴席,
向赫罗普特与弗丽嘉
道别,正当
赫利姆法克西启程之时。
德林的儿子
驱策骏马向前,
马身镶嵌着
珍贵的宝石;
马鬃的光辉
照耀人世,
骏马驾着车,
拉来德瓦林的戏物。
在广袤大地的
北方门口,
那高贵大树
最外侧的根须之下,
女巨人与巨人
都上床安歇,
还有亡者、侏儒,
以及黑暗精灵。
诸神起身,
精灵之光升起,
黑夜向北
奔往尼福尔海姆;
乌尔芙伦的后裔
扬起晨间的呼号,
那是希敏约格的
号角吹奏者。