《格里皮尔的预言》的原典
Grípisspá
通过顶部按钮选择要阅读的原文或译文。你的选择会被保存,并用于本站所有原典页面。
古诺尔斯语原文采用冰岛学者 Guðni Jónsson 编订版本的规范拼写。
"Hverr byggir hér
borgir þessar?
Hvat þann þjóðkonung
þegnar nefna?"
Geitir kvað:
"Grípir heitir
gumna stóri,
sá er fastri ræðr
foldu ok þegnum."
Sigurðr kvað:
"Er horskr konungr
heima í landi?
Mun sá gramr við mik
ganga at mæla?
Máls er þarfi
maðr ókunnigr,
vil ek fljótliga
finna Grípi."
Geitir kvað:
"Þess mun glaðr konungr
Geiti spyrja,
hverr sá maðr sé,
er máls kveðr Grípi."
Sigurðr kvað:
"Sigurðr ek heiti,
borinn Sigmundi,
en Hjördís er
hilmis móðir."
Þá gekk Geitir
Grípi at segja;
"Hér er maðr úti
ókuðr kominn;
hann er ítarligr
at áliti;
sá vill, fylkir,
fund þinn hafa."
Gengr ór skála
skatna dróttinn
ok heilsar vel
hilmi komnum:
"þiggðu hér, Sigurðr,
væri sæmra fyrr,
en þú, Geitir, tak
við Grana sjalfum."
Mæla námu
ok margt hjala
þá er ráðspakir
rekkar fundusk.
Sigurðr kvað:
"Segðu mér, ef þú veizt,
móðurbróðir:
Hvé mun Sigurði
snúna ævi."
Grípir kvað:
"Þú munt maðr vera
mæztr und sólu
ok hæstr borinn
hverjum jöfri,
gjöfull af gulli,
en glöggr flugar,
ítr áliti
ok í orðum spakr."
Sigurðr kvað:
"Segðu, gegn konungr,
gerr en ek spyrja,
snotr, Sigurði,
ef þú sjá þykkisk:
Hvat mun fyrst gerask
til farnaðar,
þá er ór garði emk
genginn þínum?"
Grípir kvað:
"Fyrst muntu, fylkir,
föður of hefna,
ok Eylima
alls harms reka;
þú munt harða
Hundings sonu
snjalla fella,
muntu sigr hafa."
Sigurðr kvað:
"Segðu, ítr konungr,
ættingi, mér
heldr horskliga,
er vit hugat mælum:
Sér þú Sigurðar
snör brögð fyrir,
þau er hæst fara
und himinskautum?"
Grípir kvað:
"Muntu einn vega
orm inn frána,
þann er gráðugr liggr
á Gnitaheiði;
þú munt báðum
at bana verða
Regin ok Fáfni,
rétt segir Grípir."
Sigurðr kvað:
"Auðr mun ærinn,
ef ek eflik svá
víg með virðum,
sem víst segir;
leið at huga
ok lengra seg:
Hvat mun enn vera
ævi minnar?"
Grípir kvað:
"Þú munt finna
Fáfnis bæli
ok upp taka
auð inn fagra,
gulli hlæða
á Grana bógu;
ríðr þú til Gjúka,
gramr vígrisinn."
Sigurðr kvað:
"Enn skaltu hilmi
í hugaðsræðu,
framlyndr jöfurr,
fleira segja.
Gestr em ek Gjúka
ok ek geng þaðan,
hvat mun enn vera
ævi minnar?"
Grípir kvað:
"Sefr á fjalli
fylkis dóttir
björt í brynju
eftir bana Helga;
þú munt höggva
hvössu sverði,
brynju rísta
með bana Fáfnis."
Sigurðr kvað:
"Brotin er brynja,
brúðr mæla tekr,
er vaknaði
víf ór svefni.
Hvat mun snót at heldr
við Sigurð mæla,
þat er at farnaði
fylki verði?"
Grípir kvað:
"Hon mun ríkjum þér
rúnar kenna,
allar þær er aldir
eignask vildu,
ok á manns tungu
mæla hverja,
líf með lækning;
lifðu heill, konungr."
Sigurðr kvað:
"Nú er því lokit,
numin eru fræði
ok em braut þaðan
búinn at ríða,
leið at huga
ok lengra seg:
Hvat mun meir vera
minnar ævi?"
Grípir kvað:
"Þú munt hitta
Heimis byggðir
ok glaðr vera
gestr þjóðkonungs;
farit er, Sigurðr,
þats ek fyrir vissak,
skal-a fremr en svá
fregna Grípi."
Sigurðr kvað:
"Nú fær mér ekka
orð þatstu mæltir,
því at þú fram of sér
fylkir, lengra;
veiztu ofmikit
angr Sigurði,
því þú, Grípir, þat
gerr-a segja."
Grípir kvað:
"Lá mér um æsku
ævi þinnar
ljósast fyrir
líta eftir;
rétt em ek
ráðspakr taliðr
né in heldr framvíss,
farit þats ek vissak."
Sigurðr kvað:
"Mann veit ek engi
fyr mold ofan,
þann er fleira sé
fram en þú, Grípir;
skal-at-tu leyna,
þótt ljót séi,
eða mein gerisk
á mínum hag."
Grípir kvað:
"Er-a með löstum
lögð ævi þér,
láttu, inn ítri, þat,
öðlingr, nemask,
því at uppi mun,
meðan öld lifir,
naddéls boði,
nafn þitt vera."
Sigurðr kvað:
"Verst hyggjum því,
verðr at skiljask
Sigurðr við fylki
at sógöru;
leið vísa þú,
- lagt er allt fyrir -
mærr, mér, ef þú vilt,
móðurbróðir."
Grípir kvað:
"Nú skal Sigurði
segja görva,
alls þengill mik
til þess neyðir;
muntu víst vita
at vætki lýgr;
dægr eitt er þér
dauði ætlaðr."
Sigurðr kvað:
"Vilk-at ek reiði
ríks þjóðkonungs,
góð ráð at heldr
Grípis þiggja;
nú vill víst vita,
þótt viltki sé,
hvat á sýnt Sigurðr
sér fyr höndum."
Grípir kvað:
"Fljóð er at Heimis
fagrt álitum,
hana Brynhildi
bragnar nefna,
dóttir Buðla,
en dýrr konungr
harðugðigt man
Heimir fæðir."
Sigurðr kvað:
"Hvat er mik at því,
þótt mær séi
fögr áliti
fædd at Heimis?
Þat skaltu, Grípir,
görva segja,
því at þú öll of sér
örlög fyrir."
Grípir kvað:
"Hon firrir þik
flestu gamni,
fögr áliti,
fóstra Heimis,
svefn þú né sefr
né of sakar dæmir,
gár-a þú manna
nema þú mey séir."
Sigurðr kvað:
"Hvat mun til líkna
lagt Sigurði?
Segðu, Grípir, þat,
ef þú sjá þykkisk:
Mun ek mey ná
mundi kaupa,
þá ina fögru
fylkis dóttur?"
Grípir kvað:
"It munuð alla
eiða vinna
fullfastliga,
fá munuð halda;
verit hefr þú Gjúka
gestr eina nótt,
mant-at-tu horska
Heimis fóstru."
Sigurðr kvað:
"Hvat er þá, Grípir,
get þú þess fyr mér,
sér þú geðleysi
í grams skapi,
er ek skal við mey þá
málum slíta,
er ek alls hugar
unna þóttumk."
Grípir kvað:
"Þú verðr, siklingr,
fyr svikum annars,
muntu Grímhildar
gjalda ráða,
mun bjóða þér
bjarthaddat man
dóttur sína,
dregr hon vél at gram."
Sigurðr kvað:
"Mun ek við þá Gunnar
görva hleyti
ok Guðrúnu
ganga at eiga?
Fullkvæni þá
fylkir væri,
ef meintregar
mér angraði-t."
Grípir kvað:
"Þik mun Grímhildr
görva véla,
mun hon Brynhildar
biðja fýsa
Gunnari til handa,
Gotna dróttni,
heitr þú fjótliga för
fylkis móður."
Sigurðr kvað:
"Mein eru fyr höndum,
má ek líta þat;
ratar görliga
ráð Sigurðar,
ef ek skal mærrar
meyjar biðja
öðrum til handa,
þeirar ek unna vel."
Grípir kvað:
"Ér munuð allir
eiða vinna
Gunnar ok Högni,
en þú, gramr, þriði;
þá it litum víxlið,
er á leið eruð,
Gunnar ok þú;
Grípir lýgr eigi."
Sigurðr kvað:
"Hví gegnir þat?
Hví skulum skipta
litum ok látum,
er á leið erum?
Þar mun fláræði
fylgja annat
atalt með öllu;
enn segðu, Grípir."
Grípir kvað:
"Lit hefir þú Gunnars
ok læti hans,
mælsku þína
ok meginhyggjur;
muntu fastna þér
framlundaða
fóstru Heimis,
sér vætr fyr því."
Sigurðr kvað:
"Verst hyggjum því,
vándr munk heitinn
Sigurðr með seggjum
at sógöru;
vilda ek eigi
vélum beita
jöfra brúði,
er ek æðsta veitk."
Grípir kvað:
"Þú munt hvíla,
hers oddviti
mærr, hjá meyju
sem þín móðir sé;
því mun uppi,
meðan öld lifir,
þjóðar þengill,
þitt nafn vera."
Sigurðr kvað:
"Mun góða kván
Gunnarr eiga,
mærr með mönnum,
- mér segðu, Grípir, -
þótt hafi þrjár nætr
þegns brúðr hjá mér
snarlynd sofit?
Slíks eru-t dæmi."
Grípir kvað:
"Saman munu brullup
bæði drukkin
Sigurðar ok Gunnars
í sölum Gjúka;
þá hömum víxlið,
er it heim komið;
hefr hvárr fyr því
hyggju sína."
Sigurðr kvað:
"Hvé mun at ynði
eftir verða
mægð með mönnum?
Mér segðu, Grípir.
Mun Gunnari
til gamans ráðit
síðan verða
eða sjalfum mér?"
Grípir kvað:
"Minnir þik eiða,
máttu þegja þó,
anntu Guðrúnu
góðra ráða;
en Brynhildr þykkisk
brúðr vargefin,
snót fiðr vélar
sér at hefndum."
Sigurðr kvað:
"Hvat mun at bótum
brúðr sú taka,
er vélar vér
vífi gerðum?
Hefir snót af mér
svarna eiða
enga efnda,
en unað lítit."
Grípir kvað:
"Mun hon Gunnari
görva segja,
at þú eigi vel
eiðum þyrmðir,
þá er ítr konungr
af öllum hug,
Gjúka arfi,
á gram trúði."
Sigurðr kvað:
"Hvat er þá, Grípir,
get þú þess fyr mér,
mun ek saðr vera
at sögu þeiri,
eða lýgr á mik
lofsæl kona
ok á sjalfa sik?
Segðu, Grípir, þat."
Grípir kvað:
"Mun fyr reiði
rík brúðr við þik
né af oftrega
allvel skipa;
viðr þú góðri
grand aldrigi,
þó ér víf konungs
vélum beittuð."
Sigurðr kvað:
"Mun horskr Gunnarr
at hvötun hennar
Gutþormr ok Högni
ganga síðan?
Munu synir Gjúka
á sifjugum mér
eggjar rjóða?
Enn segðu, Grípir."
Grípir kvað:
"Þá er Guðrúnu
grimmt um hjarta;
bræðr hennar
þér til bana ráða,
ok at engu verðr
ynði síðan
vitru vífi;
veldr því Grímhildr.
Því skal hugga þik,
hers oddviti,
sú mun gift lagið
á grams ævi:
Mun-at mætri maðr
á mold koma
und sólar sjöt,
en þú, Sigurðr, þykkir."
Sigurðr kvað:
"Skiljumk heilir,
mun-at sköpum vinna.
Nú hefir þú, Grípir, vel
gört sem ek beiddak.
Fljótt myndir þú
fríðri segja
mína ævi,
ef þú mættir þat."
亨利·亚当斯·贝洛斯1923年英译,已进入公有领域;诗节编号可能与原文不同。
Gripir was the name of Eylimi's son, the brother of Hjordis; he ruled over lands and was of all men the wisest and most forward-seeing. Sigurth once was riding alone and came to Gripir's hall. Sigurth was easy to recognize; he found out in front of the hall a man whose name was Geitir. Then Sigurth questioned him and asked:
"Who is it has this dwelling here,
Or what do men call the people's king?"
Geitir spake:
"Gripir the name of the chieftain good
Who holds the folk and the firm-ruled land."
Sigurth spake: 2.
"Is the king all-knowing now within,
Will the monarch come with me to speak?
A man unknown his counsel needs,
And Gripir fain I soon would find."
Geitir spake: 3.
"The ruler glad of Geitir will ask
Who seeks with Gripir speech to have."
Sigurth spake:
"Sigurth am I, and Sigmund's son,
And Hjordis the name of the hero's mother."
Then Geitir went and to Gripir spake:
"A stranger comes and stands without;
Lofty he is to look upon,
And, prince, thyself he fain would see."
From the hall the ruler of heroes went, And greeted well the warrior come:
"Sigurth, welcome long since had been thine;
Now, Geitir, shalt thou Grani take."
Then of many things they talked,
When thus the men so wise had met.
Sigurth spake:
"To me, if thou knowest, my mother's brother,
Say what life will Sigurth's be."
Gripir spake: 7.
"Of men thou shalt be on earth the mightiest,
And higher famed than all the heroes;
Free of gold-giving, slow to flee,
Noble to see, and sage in speech."
Sigurth spake: 8.
"Monarch wise, now more I ask;
To Sigurth say, if thou thinkest to see,
What first will chance of my fortune fair,
When hence I go from out thy home?"
Gripir spake: 9.
"First shalt thou, prince, thy father avenge,
And Eylimi, their ills requiting; The hardy sons of Hunding thou
Soon shalt fell, and victory find."
Sigurth spake: 10.
"Noble king, my kinsman, say
Thy meaning true, for our minds we speak:
For Sigurth mighty deeds dost see,
The highest beneath the heavens all?"
Gripir spake: 11.
"The fiery dragon alone thou shalt fight
That greedy lies at Gnitaheith;
Thou shalt be of Regin and Fafnir both
The slayer; truth doth Gripir tell thee."
Sigurth spake: 12.
"Rich shall I be if battles I win
With such as these, as now thou sayest;
Forward look, and further tell:
What the life that I shall lead?"
Gripir spake: 13.
"Fafnir's den thou then shalt find,
And all his treasure fair shalt take; Gold shalt heap on Grani's back,
And, proved in fight, to Gjuki fare."
Sigurth spake: 14.
"To the warrior now in words so wise,
Monarch noble, more shalt tell;
I am Gjuki's guest, and thence I go:
What the life that I shall lead?"
Gripir spake: 15.
"On the rocks there sleeps the ruler's daughter,
Fair in armor, since Helgi fell;
Thou shalt cut with keen-edged sword,
And cleave the byrnie with Fafnir's killer."
Sigurth spake: 16.
"The mail-coat is broken, the maiden speaks,
The woman who from sleep has wakened;
What says the maid to Sigurth then
That happy fate to the hero brings?"
Gripir spake: 17.
"Runes to the warrior will she tell,
All that men may ever seek,
And teach thee to speak in all men's tongues,
And life with health; thou'rt happy, king!"
Sigurth spake: 18.
"Now is it ended, the knowledge is won,
And ready I am forth thence to ride;
Forward look and further tell:
What the life that I shall lead?"
Gripir spake: 19.
"Then to Heimir's home thou comest,
And glad shalt be the guest of the king; Ended, Sigurth, is all I see,
No further aught of Gripir ask."
Sigurth spake: 20.
"Sorrow brings me the word thou sayest,
For, monarch, forward further thou seest;
Sad the grief for Sigurth thou knowest,
Yet nought to me, Gripir, known wilt make."
Gripir spake: 21.
"Before me lay in clearest light
All of thy youth for mine eyes to see;
Not rightly can I wise be called,
Nor forward-seeing; my wisdom is fled."
Sigurth spake: 22.
"No man, Gripir, on earth I know
Who sees the future as far as thou;
Hide thou nought, though hard it be,
And base the deeds that I shall do."
Gripir spake: 23.
"With baseness never thy life is burdened, Hero noble, hold that sure;
Lofty as long as the world shall live,
Battle-bringer, thy name shall be."
Sigurth spake: 24.
"Nought could seem worse, but now must part
The prince and Sigurth, since so it is;
My road I ask,— the future lies open,—
Mighty one, speak, my mother's brother."
Gripir spake: 25.
"Now to Sigurth all shall I say,
For to this the warrior bends my will;
Thou knowest well that I will not lie,—
A day there is when thy death is doomed."
Sigurth spake: 26.
"No scorn I know for the noble king,
But counsel good from Gripir I seek;
Well will I know, though evil awaits,
What Sigurth may before him see."
Gripir spake: 27.
"A maid in Heimir's home there dwells,
Brynhild her name to men is known,
Daughter of Buthli, the doughty king,
And Heimir fosters the fearless maid."
Sigurth spake: 28.
"What is it to me, though the maiden be
So fair, and of Heimir the fosterling is?
Gripir, truth to me shalt tell,
For all of fate before me thou seest."
Gripir spake: 29.
"Of many a joy the maiden robs thee,
Fair to see, whom Heimir fosters;
Sleep thou shalt find not, feuds thou shalt end not,
Nor seek out men, if the maid thou seest not."
Sigurth spake: 30.
"What may be had for Sigurth's healing?
Say now, Gripir, if see thou canst;
May I buy the maid with the marriage-price,
The daughter fair of the chieftain famed?"
Gripir spake: 31.
"Ye twain shall all the oaths then swear
That bind full fast; few shall ye keep;
One night when Gjuki's guest thou hast been,
Will Heimir's fosterling fade from thy mind."
Sigurth spake: 32.
"What sayst thou, Gripir? give me the truth,
Does fickleness hide in the hero's heart?
Can it be that troth I break with the maid,
With her I believed I loved so dear?"
Gripir spake: 33.
"Tricked by another, prince, thou art,
And the price of Grimhild's wiles thou must pay;
Fain of thee for the fair-haired maid,
Her daughter, she is, and she drags thee down."
Sigurth spake: 34.
"Might I with Gunnar kinship make,
And Guthrun win to be my wife,
Well the hero wedded would be,
If my treacherous deed would trouble me not."
Gripir spake: 35.
"Wholly Grimhild thy heart deceives,
She will bid thee go and Brynhild woo
For Gunnar's wife, the lord of the Goths;
And the prince's mother thy promise shall win."
Sigurth spake: 36.
"Evil waits me, well I see it,
And gone is Sigurth's wisdom good,
If I shall woo for another to win
The maiden fair that so fondly I loved."
Gripir spake: 37.
"Ye three shall all the oaths then take,
Gunnar and Hogni, and, hero, thou;
Your forms ye shall change, as forth ye fare,
Gunnar and thou; for Gripir lies not."
Sigurth spake: 38.
"How meanest thou? Why make we the change
Of shape and form as forth we fare?
There must follow another falsehood
Grim in all ways; speak on, Gripir!"
Gripir spake: 39.
"The form of Gunnar and shape thou gettest,
But mind and voice thine own remain;
The hand of the fosterling noble of Heimir
Now dost thou win, and none can prevent."
Sigurth spake: 40.
"Most evil it seems, and men will say
Base is Sigurth that so he did;
Not of my will shall I cheat with wiles
The heroes' maiden whom noblest I hold."
Gripir spake: 41.
"Thou dwellest, leader lofty of men,
With the maid as if thy mother she were;
Lofty as long as the world shall live,
Ruler of men, thy name shall remain."
Sigurth spake: 42.
"Shall Gunnar have a goodly wife,
Famed among men,— speak forth now, Gripir!
Although at my side three nights she slept,
The warrior's bride? Such ne'er has been."
Gripir spake: 43.
"The marriage draught will be drunk for both,
For Sigurth and Gunnar, in Gjuki's hall;
Your forms ye change, when home ye fare,
But the mind of each to himself remains."
Sigurth spake: 44.
"Shall the kinship new thereafter come
To good among us? Tell me, Gripir!
To Gunnar joy shall it later give,
Or happiness send for me myself?"
Gripir spake: 45.
"Thine oaths remembering, silent thou art,
And dwellest with Guthrun in wedlock good;
But Brynhild shall deem she is badly mated,
And wiles she seeks, herself to avenge."
Sigurth spake: 46.
"What may for the bride requital be,
The wife we won with subtle wiles?
From me she has the oaths I made,
And kept not long; they gladdened her little."
Gripir spake: 47.
"To Gunnar soon his bride will say
That ill didst thou thine oath fulfill,
When the goodly king, the son of Gjuki,
With all his heart the hero trusted."
Sigurth spake: 48.
"What sayst thou, Gripir? give me the truth!
Am I guilty so as now is said, Or lies does the far-famed queen put forth
Of me and herself? Yet further speak."
Gripir spake: 49.
"In wrath and grief full little good
The noble bride shall work thee now;
No shame thou gavest the goodly one,
Though the monarch's wife with wiles didst cheat."
Sigurth spake: 50.
"Shall Gunnar the wise to the woman's words,
And Gotthorm and Hogni, then give heed?
Shall Gjuki's sons, now tell me, Gripir,
Redden their blades with their kinsman's blood?"
Gripir spake: 51.
"Heavy it lies on Guthrun's heart,
When her brothers all shall bring thee death;
Never again shall she happiness know,
The woman so fair; 'tis Grimhild's work."
Sigurth spake: 52.
"Now fare thee well! our fates we shun not;
And well has Gripir answered my wish;
More of joy to me wouldst tell
Of my life to come if so thou couldst."
Gripir spake: 53.
"Ever remember, ruler of men,
That fortune lies in the hero's life;
A nobler man shall never live
Beneath the sun than Sigurth shall seem."
本简体中文译文由 AI 根据古诺尔斯语原文翻译,并参考英文译文。
“是谁居住在这里,
住在这些城堡中?
臣民称那位
国王什么名字?”
盖蒂尔说:
“他名叫格里皮尔,
人中豪杰,
牢牢统治着
国土与臣民。”
西格尔德说:
“睿智的国王
可在本国家中?
那位君王可愿
出来同我交谈?
一个陌生人
需要与他谈话,
我愿尽快
见到格里皮尔。”
盖蒂尔说:
“欣然的国王
会问盖蒂尔,
那位求见格里皮尔、
想同他交谈的人是谁。”
西格尔德说:
“我名叫西格尔德,
是西格蒙德的儿子,
希约尔迪丝
是我这王子的母亲。”
于是盖蒂尔走去,
向格里皮尔禀告:
“外面来了一位
不相识的人;
他的容貌
英俊非凡;
君王啊,他想
与你相见。”
众勇士的君主
走出厅堂,
亲切迎接
到来的王子:
“西格尔德,请在这里住下,
你早该来了;
盖蒂尔,你亲自
去照料格拉尼。”
两位睿智的
男子相逢,
便开口交谈,
说了许多话。
西格尔德说:
“舅父啊,
若你知道,请告诉我:
西格尔德的一生
将有怎样的际遇?”
格里皮尔说:
“你将成为
太阳底下最伟大的人,
比任何君王
都更为显贵,
慷慨施赠黄金,
却吝于临阵逃亡,
容貌俊美,
言语睿智。”
西格尔德说:
“贤明的国王啊,
请更详尽地回答我的询问,
智者啊,若你自信能预见,
就告诉西格尔德:
在我离开
你的庭院之后,
最先会有什么事
给我带来好运?”
格里皮尔说:
“王子啊,你首先
会为父亲复仇,
也将为埃利米
雪尽一切悲恨;
你将斩杀
洪丁那些
勇猛强悍的儿子,
你会赢得胜利。”
西格尔德说:
“尊贵的国王,
我的亲人啊,
既然我们坦诚交谈,
请明智地告诉我:
你可预见西格尔德
那些英勇的功业,
在苍穹之下
最为显赫的功业?”
格里皮尔说:
“你将独自杀死
那条闪光的巨蛇,
它贪婪地盘踞在
格尼塔荒原上;
你将成为
雷金与法夫尼尔
两者的杀手,
格里皮尔所言不虚。”
西格尔德说:
“若我果真能如
你所断言的那样,
与这些对手交战取胜,
便会拥有丰厚的财富;
请仔细思量,
再往后说:
我的一生
还会怎样?”
格里皮尔说:
“你将找到
法夫尼尔的巢穴,
取走其中
美丽的珍宝,
将黄金装上
格拉尼的肩背;
善战的王子啊,
你将骑马前往吉尤基那里。”
西格尔德说:
“胸怀豪迈的君王啊,
请再深思熟虑,
向我这王子
多说一些。
我做了吉尤基的宾客,
又从那里离去,
我的一生
还会怎样?”
格里皮尔说:
“一位国王的女儿
正睡在山上,
她身披明亮的铠甲,
自赫尔吉死后便沉睡至今;
你将挥动
锋利的宝剑,
用杀死法夫尼尔的利器
劈开她的铠甲。”
西格尔德说:
“铠甲已经劈开,
女子开口说话,
那位女子
已从睡梦中醒来。
她会对西格尔德
说些什么,
使我这王子
从中获益?”
格里皮尔说:
“她将教给强大的你
卢恩符文,
世人渴望掌握的
一切符文,
教你说出
人间的每种语言,
以及救命疗伤之术;
愿你安康,国王啊。”
西格尔德说:
“如今此事已毕,
学问已经学成,
我已准备好
骑马离开那里,
请仔细思量,
再往后说:
我的一生
还会怎样?”
格里皮尔说:
“你将来到
海米尔的居所,
欢欢喜喜地
做那位国王的宾客;
西格尔德,我所预知的
至此已尽,
不要再向格里皮尔
追问更多。”
西格尔德说:
“你说的这番话
使我忧伤,
因为,君王啊,
你分明看得更远;
你知道西格尔德
将有莫大的悲苦,
格里皮尔,所以你
不肯详尽说出。”
格里皮尔说:
“你一生中
青春的岁月,
最清楚地
展现在我眼前;
我实在算不得
深谋远虑,
更谈不上预知未来,
我所知道的已说尽。”
西格尔德说:
“格里皮尔,我不知道
这世上有谁,
能比你
看得更远;
你不可隐瞒,
哪怕事情丑恶,
哪怕灾难将要
降临我的命运。”
格里皮尔说:
“你的一生
并未注定蒙受耻辱,
尊贵的王子啊,
请牢牢记住这一点,
只要人世尚存,
你的名字
便将永远流传,
挑起矛雨的勇士啊。”
西格尔德说:
“若真如此,
西格尔德只得
与你这君王分别,
这在我看来最为遗憾;
请为我指明前路,
——一切早已注定——
尊贵的舅父啊,
只要你愿意。”
格里皮尔说:
“如今我将向西格尔德
详尽道来,
既然王子
如此逼我;
你将确切知道,
我的话毫无虚假;
某一天,
你的死期终将到来。”
西格尔德说:
“我不愿招致
强大国王的怒气,
只愿领受
格里皮尔的良言;
如今我定要知道,
哪怕前途不幸,
西格尔德眼前
究竟会有什么。”
格里皮尔说:
“海米尔家中有位女子,
容貌美丽,
人们称她为
布伦希尔德,
她是布德利的女儿,
尊贵的国王海米尔
抚养着这位
心性刚强的姑娘。”
西格尔德说:
“纵然有位少女
生得美丽,
在海米尔家中长大,
又与我何干?
格里皮尔,你须
向我详尽道来,
因为一切命运,
你都能预先看见。”
格里皮尔说:
“海米尔抚养的
那位美丽女子,
将使你失去
几乎所有欢乐,
你将无法安睡,
无法裁决争讼,
无心顾及旁人,
除非见到那少女。”
西格尔德说:
“有什么能给
西格尔德慰藉?
格里皮尔,若你自信能预见,
请告诉我:
我能否付出聘礼,
娶得那位少女,
那位美丽的
国王之女?”
格里皮尔说:
“你们两人将立下
所有的誓言,
誓言坚定无比,
却少有能够守住;
你只要在吉尤基家
做过一夜宾客,
便不再记得海米尔
那聪慧的养女。”
西格尔德说:
“格里皮尔,这是怎么回事?
请为我说个明白,
你可看见我这王子
心性反复无常,
竟要同那少女
背弃盟约,
而我原以为自己
全心全意爱着她?”
格里皮尔说:
“王子啊,你将遭到
旁人的欺骗,
将为格里姆希尔德的
计谋付出代价,
那位金发女子
会将自己的女儿
许配给你,
她正设圈套诱骗王子。”
西格尔德说:
“我会与贡纳尔他们
结成姻亲,
迎娶古德伦
为妻吗?
如此,我这王子
便有了美满的婚姻,
只要灾祸与悲苦
不来折磨我。”
格里皮尔说:
“格里姆希尔德将
彻底蒙骗你,
她会劝你
去向布伦希尔德求婚,
为的是让她嫁给贡纳尔,
那位哥特人的君主,
你很快便会答应
王子的母亲,动身前往。”
西格尔德说:
“灾难就在前方,
我已经看得清楚;
西格尔德的谋划
将彻底误入歧途,
倘若我要为别人
去向那位求婚,
向那位我深爱着的
尊贵少女求婚。”
格里皮尔说:
“你们全都
将立下誓言,
贡纳尔与霍格尼,
王子啊,你是第三人;
你和贡纳尔
将在途中
互换容貌;
格里皮尔所言不虚。”
西格尔德说:
“那是什么意思?
我们为什么要在途中
交换容貌
和举止?
这之后必定
还有另一场诡计,
处处令人惊骇;
格里皮尔,请接着说。”
格里皮尔说:
“你有着贡纳尔的容貌
和他的举止,
却保留自己的口才
和过人的心智;
你将与海米尔
那胸怀豪迈的养女
订下婚约,
她对此毫无察觉。”
西格尔德说:
“我以为这最为恶劣,
若真如此,
人们将称西格尔德
为卑鄙之徒;
我不愿施展
阴谋诡计,
欺骗那位我视为
最高贵的王家女子。”
格里皮尔说:
“尊贵的
军队统帅啊,
你将睡在少女身旁,
视她如自己的母亲;
因此,只要
人世尚存,
万民的君王啊,
你的名字便将永远流传。”
西格尔德说:
“名扬人间的贡纳尔
可会娶得
一位贤妻,
——格里皮尔,请告诉我——
尽管那位性情刚烈的
勇士之妻,
曾在我身旁睡过三夜?
这样的事从无先例。”
格里皮尔说:
“在吉尤基的厅堂里,
将同时举杯庆贺
西格尔德与贡纳尔
两人的婚礼;
你们回到家时,
便会换回形貌;
你们各自始终
保留自己的心智。”
西格尔德说:
“此后这些人
结成的姻亲,
将带来怎样的欢乐?
格里皮尔,请告诉我。
往后的事
会给贡纳尔
带来喜悦,
还是给我自己?”
格里皮尔说:
“你会想起誓言,
却仍保持沉默,
你爱着古德伦,
愿给她美满的婚姻;
布伦希尔德却认为
自己嫁得恶劣,
那女子将寻觅诡计,
为自己复仇。”
西格尔德说:
“那位新娘
将索取什么补偿,
为我们对她
施下的骗局?
我向她发过的
那些誓言,
没有一个兑现,
她也少有欢乐。”
格里皮尔说:
“她将明白地
告诉贡纳尔,
说你没有好好
恪守誓言,
而那尊贵的国王,
吉尤基的继承人,
却曾全心全意
信任你这王子。”
西格尔德说:
“格里皮尔,这是怎么回事?
请为我说个明白,
那番指控
果真是我的罪过,
还是那位备受赞誉的女子
捏造谎言,诬蔑我
也诬蔑她自己?
格里皮尔,请告诉我。”
格里皮尔说:
“那位高贵的新娘
将因对你的愤怒,
也因过度的悲伤,
对你做出不善之事;
你从未玷污
那位贤淑女子,
尽管你们用诡计
欺骗了国王的妻子。”
西格尔德说:
“明智的贡纳尔,
还有古特霍姆与霍格尼,
往后会听从
她的煽动吗?
吉尤基的儿子们
会用我这姻亲的血
染红剑刃吗?
格里皮尔,请接着说。”
格里皮尔说:
“那时古德伦
将痛彻心扉;
她的兄弟们
将谋害你的性命,
此后那位
聪慧的女子
再也得不到丝毫欢乐;
这一切都由格里姆希尔德造成。
但愿这能安慰你,
军队的统帅啊,
这样的福分
将赋予王子的一生:
太阳的居所之下,
大地之上,
再不会有人比你
西格尔德更受敬重。”
西格尔德说:
“愿我们平安作别,
命运终究无法抗拒。
如今格里皮尔,你已好好
满足了我的请求。
倘若能够,
你一定早已
将我的一生
说得更加美好。”