6-9„Skáldskaparmál“ 67–79, 82–89. kapítuli

Heiti til skáldskapar

Hversu víða má leita heita til skáldskapar?

Í „Skáldskaparmálum“ er skýrt, hvernig nefna má hvern hlut sínu heiti, án þess at líkja honum við annan hlut. Þar eru ekki einungis samsettar kenningar, heldr ok heiti, er standa mega ein. Fyrst eru skýrð heiti skáldskaparins sjálfs.

Meðal dýraheita eru nöfn úlfa, bjarna ok hjarta. Meðal tíðarheita eru ár, árstíðir, mánuðir ok vikur, en einnig morgunn ok aptann, gærdagr ok morgundagr. Þar er því fjallat bæði um langa tíma ok orð um hinn nálæga dag.

Þar eru einnig heiti líkama ok hugar. Höfuð hefir mörg heiti, ok hendr eiga sér önnur nöfn. Meðal hugarheita eru ást ok vili. Meðal málsheita eru nefndar rœður, sögur, sennur ok söngvar.

Mörg heiti himins eru einnig skráð. Þó taka „Skáldskaparmál“ fram, at eigi hafi öll þau heiti fundizt í kvæðum. Þar er því einnig greint frá því, hvárt hin upptöldu heiti hafi sannazt í sjálfum skáldskapnum.

Mynd: Heiti til skáldskapar