Hálfr konungr, er hlæjandi dó
Hví óttaðist konungr eigi drauminn um eldinn?
Innsteinn kappi varaði Hálf konung við at treysta Ásmundi. Hann kvað Ásmund hafa svik í huga. Innstein hafði ok dreymt, at eldr léki um lið konungs. Hann dreymði enn, at eldr brynni á öxlum hans, ok óttaðist hann, at þetta boðaði ill tíðendi.
En konungr svaraði, at þat, er sýndist vera eldr, væri skin af hjálmum ok brynjum. Hann trúði því, at Ásmundr myndi eigi rjúfa eiða sína, ok bað Innstein hætta at segja drauma sína. Konungr fór til veizlu með hálft lið sitt. Kapparnir sofnuðu fast af sterkum drykk, ok meðan þeir sváfu, var eldr lagðr í skálann.
Konungr vaknaði, vakti félaga sína ok bauð þeim at taka vápn sín. Kapparnir hlupu á veggina. Þeir brutu bjálkaveggina ok komust út ór eldinum. En óvinirnir váru miklu fleiri, ok féllu bæði konungr ok kappar hans. Þeir félagar, er eftir höfðu verit á skipunum, gengu ok til bardaga.
Bardaginn stóð til nætr, ok féll Innsteinn þar ok. Í lok kvæðisins segir hann þau orð, er menn munu síðar hafa í frásögnum: Hálfr konungr dó hlæjandi. Svá segir Innsteinn fyrir um þau ævilok konungs, er menn munu lengi minnast.
Heimildir þessarar sǫgu (1)Hálfr konungr, er hlæjandi dó
Hálfskviðа er kvæði í Hálfs sögu ok Hálfsrekka. Hon er eigi í Konungsbók, en í útgáfu Guðna Jónssonar er hon í viðauka. Hér er hon sett síðast í þenna kafla sem frásögn af hetjum meðal manna.
at Hálfr konungr
hlæjandi dó.
Hálfr konungr dó hlæjandi.
„Hálfsrekkaljóð“ 24. vísa
„Hálfsrekkaljóð“Hálfsrekkaljóð
