Hafrit, er lifnaði við ok haltraði

Hví haltraði hafrit, er lifnaði við?

Þórr fór með hafra sína ok Loka í ferð. Um kveldit fengu þeir gistingu hjá bónda einum. Þórr drap báða hafrana ok sauð kjötit. Síðan bauð hann bónda, konu hans ok börnum til náttverðar.

Þórr breiddi hafrstökurnar út fjarri eldinum. Hann bauð öllum at kasta beinunum á þær, er þeir hefði etit kjötit. En Þjálfi, sonr bónda, braut lærlegg annars hafrsins til þess at eta merginn.

Fyrir dag vígði Þórr hafrstökurnar með Mjöllni. Hafrarnir stóðu þá upp. En annarr þeirra var haltr á aptrfæti. Þórr sá, at lærleggrinn var brotinn. Hann reiddist svá, at hnúar hans hvítuðu, er hann greip um hamarsskeptit.

Heimafólkit varð hrætt ok bauð honum allt, er þat átti, í bœtr. Er Þórr sá hræðslu þeira, sefaðist reiði hans. Hann tók börnin Þjálfa ok Röskvu í bœtr. Þau urðu síðan þjónustumenn hans.

Les skýringarLúk aptr skýringum