Frumheimild: „Dráp Niflunga“
Dráp Niflunga
Hér geturðu lesið verkið á ensku og nútímaíslensku ásamt fornnorræna frumtextanum þar sem hann er tiltækur. Veldu texta með hnöppunum efst; valið vistast og gildir á öllum heimildasíðum vefsins.
Fornnorrænn frumtexti með samræmdri stafsetningu samkvæmt útgáfu Guðna Jónssonar.
Gunnarr ok Högni tóku þá gullit allt, Fáfnis arf. Ófriðr var þá í milli Gjúkunga ok Atla. Kenndi hann Gjúkungum völd um andlát Brynhildar. Þat var til sætta, at þeir skyldu gifta hánum Guðrúnu, ok gáfu henni óminnisveig at drekka, áðr hon játti at giftast Atla. Synir Atla váru þeir Erpr ok Eitill, en Svanhildr var Sigurðar dóttir ok Guðrúnar. Atli konungr bauð heim Gunnari ok Högna ok sendi Vinga eða Knéfröð. Guðrún vissi vélar ok sendi með rúnum orð, at þeir skyldu eigi koma, ok til jartegna sendi hon Högna hringinn Andvaranaut ok knýtti í vargshár. Gunnarr hafði beðit Oddrúnar, systur Atla, ok gat eigi. Þá fekk hann Glaumvarar, en Högni átti Kostberu. Þeira synir váru þeir Sólarr ok Snævarr ok Gjúki. En er Gjúkungar kómu til Atla, þá bað Guðrún sonu sína, at þeir bæði Gjúkungum lífs, en þeir vildu eigi. Hjarta var skorit ór Högna, en Gunnarr settr í ormgarð. Hann sló hörpu ok svæfði ormana, en naðra stakk hann til lifrar.
Þýðing Henry Adams Bellows frá 1923, laus við höfundarrétt. Erindanúmer geta verið önnur en í frumtextanum.
Gunnar and Hogni then took all the gold that Fafnir had had. There was strife between the Gjukungs and Atli, for he held the Gjukungs guilty of Brynhild's death. It was agreed that they should give him Guthrun as wife, and they gave her a draught of forgetfulness to drink before she would consent to be wedded to Atli. The sons of Atli were Erp and Eitil, and Svanhild was the daughter of Sigurth and Guthrun. King Atli invited Gunnar and Hogni to come to him, and sent as messenger Vingi or Knefröth. Guthrun was aware of treachery, and sent with him a message in runes that they should not come, and as a token she sent to Hogni the ring Andvaranaut and tied a wolf's hair in it. Gunnar had sought Oddrun, Atli's sister, for his wife, but had her not; then he married Glaumvor, and Hogni's wife was Kostbera; their sons were Solar and Snævar and Gjuki. And when the Gjukungs came to Atli, then Guthrun besought her sons to plead for the lives of both the Gjukungs, but they would not do it. Hogni's heart was cut out, and Gunnar was cast into the serpent's den. He smote on the harp and put the serpents to sleep, but an adder stung him in the liver.
Þýðing á nútímaíslensku, unnin með gervigreind úr fornnorrænum frumtexta með ensku þýðinguna til hliðsjónar.
Gunnar og Högni tóku þá allt gullið, arf Fáfnis. Þá var ófriður milli Gjúkunga og Atla. Hann kenndi Gjúkungum um dauða Brynhildar. Til að sætta þá var ákveðið að þeir skyldu gifta honum Guðrúnu, og þeir gáfu henni óminnisdrykk áður en hún samþykkti að giftast Atla. Synir Atla voru Erpur og Eitill, en Svanhildur var dóttir Sigurðar og Guðrúnar. Atli konungur bauð Gunnari og Högna heim til sín og sendi Vinga eða Knéfröð til þeirra. Guðrún vissi af svikráðunum og sendi þeim skilaboð með rúnum um að þeir skyldu ekki koma. Því til merkis sendi hún Högna hringinn Andvaranaut og batt við hann úlfshár. Gunnar hafði beðið um hönd Oddrúnar, systur Atla, en ekki fengið hana. Þá giftist hann Glaumvöru, en Högni var kvæntur Kostberu. Synir þeirra voru Sólar, Snævar og Gjúki. Þegar Gjúkungar komu til Atla bað Guðrún syni sína að biðja Gjúkungum griða, en þeir vildu það ekki. Hjartað var skorið úr Högna, en Gunnar settur í ormagryfju. Hann lék á hörpu og svæfði ormana, en höggormur beit hann í lifrina.